WORSTENBROODJE
Schrijven is toch een soort ambacht. Schilderen met woorden. Bouwen aan een schijnwereld waarvan je hoopt dat zoveel mogelijk lezers ervan genieten, of liever nog een beetje in verdwalen. De waan van de dag even vergeten.
Ik zag laatst wijlen Gerrit Komrij in een necro-docu op televisie ploeterend achter zijn Portugese bureel brouwen en bouwen aan een gedicht. Letterlijk. Woord voor woord aaneengeschoven tot er uiteindelijk een machtig bouwwerk aan impressies en gevoelens verrees. Vooruit, hier een voorbeeld dat u als expat of veelreiziger zal aanspreken.
Er is een land dat ik met pijn verliet
Er is een land dat ik met pijn bewoon
Een derde land daartussen is er niet.
Mijn leven volgt een zonderling patroon
Want waar ik heen ga, voel ik me niet thuis
En waar ik thuis ben, wil ik telkens weg
De grens wordt smal tussen geluk en kruis
Steeds minder denk ik, wat ik hardop zeg
Ik heb om aan dit noodlot te ontkomen,
Een derde land verzonnen in mijn hoofd
Een land vertrouwd met leugens en fantomen
Aan diepgewortelde en zware bomen
Hangen honkvaste loden trossen ooft
Van al mijn vederlicht geworden dromen.
Ik kan mij natuurlijk in de verste verten niet met deze taalgrootmeester meten, maar een beetje van die tweestrijd voel ik wel hoor. Zeker nu ik hier op mijn vertrouwde schrijfplekje zit met uitzicht op de bomen om u te bestoken met mijn laatste pennenvrucht.
Wat zeg je in hemelsnaam bij zo’n afscheid. ‘Vaarwel?!’ Nee, veel te opgeblazen, melodramatisch, te Hollywood. ‘Het gaat u goed?!’ Dat mag ik hopen, obligaat en cliché dus, niet doen. ‘Tot ziens!’ Een loze kreet die je waarschijnlijk nooit waarmaakt, lege beloftes genoeg de laatste tijd.
Nee, dan lift ik in dit geval toch maar even mee in de slipstream van Komrij met dezelfde dubbele gevoelens die hij hierboven zo mooi verwoord. Zo zit ik er ook een beetje in. Ik heb in de afgelopen jaren heel veel reacties op mijn brouwsels van jullie ontvangen. Dat schept toch een band. Anderzijds ben ik ook wel blij dat ik na zoveel jaar even ben vrijgesteld van deze zijtak in mijn journalistieke werk. Mijn eigenlijke stiel is om alleen binnen de geijkte paden van de afgemeten nieuwszinnen te berichten. Met termen als ‘volgens doorgaans zeer betrouwbare bronnen’ en ‘wordt door Pietje Puk bevestigd noch ontkend’ en ‘de belendende percelen werden nat gehouden’. Standaardzinnen die als het ware in een virtueel voorraadbakje klaar liggen voor gebruik. Voor assemblage tot een geloofwaardig en betrouwbaar bericht. Niks mis mee, ook een vak.
Trouwens, ook het werk van Komrij komt in essentie neer op het beetje verantwoord assembleren van woorden. Alleen zat er in zijn virtuele voorraadbakjes een enorme hoeveelheid unica woorden en zinnen. Allemaal apart verpakt in een wezenloos mooi gekleurd cellofaantje.
Genoeg gedroomd. Hoe dan ook, dit is mijn culinaire zwanenzang, volgende week maken we met z’n drieën een culinair slotakkoord. Hier op de site én in het iets kleinere broertje van deze site die in de WereldKrant staat, voor deze gelegenheid een volle pagina groot. Ik doe een culinair niemendalletje, une bagatelle. Eigenlijk zoals ik afscheid van jullie wil nemen. Vervagen, niet te moeilijk doen, langzaam uitfaden, oplossen in de eeuwige onbeduidendheid. Met zo nu en dan alleen dat ene geurtje, een lichtval of een malle uitdrukking die nog even in herinnering opduikt. Dag hoor. Waar u ook bent: te land, ter zee of in de lucht, adieu! En aan de collega koks Rik en Wim: Bedankt voor de mooie en inspirerende samenwerking, en collegiale 'tegenlees' van alle brouwsels die mijn keukentje verlieten.
Voor ca.24 broodjes
1 blikje croissantdeeg uit het koelvak/ cocktailworstjes/ 1 ei/ milde paprikapoeder
Zet de oven aan op 200 graden. Maak de rol croissantdeeg open en snijd driehoekje voor driehoekje van de rol. Snijd vervolgens elk driehoekje doormidden en daarna nog eens. (zie foto) Neem een worstje uit het blikje of het glas en leg dit op het driehoekje deeg. Vouw de puntjes een beetje naar elkaar toe en laat een klein stukje worst boven en onder zichtbaar. Stuif er wat milde paprikapoeder op en lak alle flapjes af met een kwastje geklutst ei. Ongeveer 8 à 10 minuten in de oven: klaar. Ook lekker met feta en wat pesto, met een stukje sardine in combinatie met een reepje rode paprika of met een stukje perzik of nectarine.
De laatste reacties naar of direct hieronder.
E-mail deze pagina
Print deze pagina
would love to try your recipe with cocktail sausages- can i subscribe to y uor recipes please. I can read dutch very well - age 80 and have lived here for 60 years- my dutch writing is very 'kinderachtig' thank you.and keep up the good work..............
would love to try your recipe with cocktail sausages- can i subscribe to y uor recipes please. I can read dutch very well - age 80 and have lived here for 60 years- my dutch writing is very 'kinderachtig' thank you.and keep up the good work..............
would love to try your recipe with cocktail sausages- can i subscribe to y uor recipes please. I can read dutch very well - age 80 and have lived here for 60 years- my dutch writing is very 'kinderachtig' thank you.and keep up the good work..............
would love to try your recipe with cocktail sausages- can i subscribe to y uor recipes please. I can read dutch very well - age 80 and have lived here for 60 years- my dutch writing is very 'kinderachtig' thank you.and keep up the good work..............
would love to try your recipe with cocktail sausages- can i subscribe to y uor recipes please. I can read dutch very well - age 80 and have lived here for 60 years- my dutch writing is very 'kinderachtig' thank you.and keep up the good work..............
would love to try your recipe with cocktail sausages- can i subscribe to y uor recipes please. I can read dutch very well - age 80 and have lived here for 60 years- my dutch writing is very 'kinderachtig' thank you.and keep up the good work..............
Ik vond bij het opruimen van onze keuken nog wat instructieve foto's van de -niet helemaal originele- worstenbroodjes. Die heb ik onderaan in de diapresentatie toegevoegd,
Albert Bek
Sorry, als van origine Brabantse MOET ik even reageren op het recept. Dit zijn GEEN worstenbroodjes... echte (Brabantse) worstenbroodjes zijn gemaakt van brooddeeg, met gekruid gehakt.
Tuurlijk, jullie hebben helemaal gelijk.
Maar ik ging in dit recept voor gemakkelijk. En echt, het deeg uit de zogenaamde croissantrol benadert de tekstuur en smaak van de Brabantse variant een heel eind. Hier een site helemaal gewijd aan HET WORSTENBROODJE: http://worstenbroodje.punt.nl/
Albert Bek
Ben het met je eens en er aan denkend loopt het watwr al uit de mond Echter het RECEPT ontbreekt me van de echte worstenbroodjes.
oooo wat zal ik dit missen
de leuke verhalen en de geweldige recepten elke zondag
ik heb ze bijna allemaal gemaakt
zal het echt missen'
was echt een gezellig onderdeel van de zondag!
het ga je goed en heel erg bedankt!, tropische groetjes,
Daphne Wegener.
Beste Agatha
En dat terwijl ook de Tunesische keuken heerlijke verfijnde gerechten kent. Wat een eer!
Qua enquete moet u me even op weg helpen. Bedoelt u die op zondag in de WereldKrant stond?! Ik zal de collega's van de redactie maandag even vragen.
Tav Albert Bek
***********************************************************************************
Goede morgen
Ik geniet altijd van uw recepten en zou graag mee doen aan de enquête.
Helaas de site van de enquête is niet open te krijgen.
Groeten uit Tunesië
Agatha Hamouda Witteman
Beste Albert/ Heer Bek,
Mijn eerste reactie was : die worstenbroodjes zullen me worst wezen ( Heb nooit kunnen traceren waar deze rare uitdrukking"'t zal me worst wezen" vandaan komt, maar anyway, ik ben behoorlijk ontdaan over het vertrek van de bron van luchtige en optimistische , vaak humorvolle, beschrijvingen, hoe je aan een recept komt en dan het recept er achter aan.
Om met dat oude radioprogramma van elke morgen van tempo doeloe te zeggen " Groenteman , wat eten we vandaag?" Zeg ik nu
"Maar heer Bek, wat moet ik nu mijn gasten voor iets origineels voorschotelen vanavond??"
Zwarte bladzij in de culinaire krantenhoek.
Ik zal uw artikelen heel erg missen.
dat wordt weer een saaie dis op tafel elke dag helaas.
Het gaat U goed!!
met beste wensen
Mary Joyce Hardey uit Vienna , Virginia
***************************************************************************************
Beste Mary Joyce!
Toen ik net de korte broek ontgroeid was, werkte ik bij de AVRO. Daar leerde ik de man en vrouw achter de stemmen kennen. Kees de Wolf en zijn echtgenote. Ze namen hun Tja, tja, tja wat zullen we eten?! Op thuis in de slaapkamer vanwege de ideale akoestiek ter plekke.
Een fijne collega die altijd in was voor een praatje én ook in z'n vrije tijd klokken repareerde. Leuke combi.
Het doet me goed te weten dat jullie in Vienna ook mijn recepten uitproberen!
Bye and all the best mary Joyce!
Cheers, Albert Bek.
Beste meneer Bek,
Een prachtig gedicht van Komrij dat ik nog niet kende. Plotseling werd de betekenis van de verwensing 'Krijg het heen-en-weer!' een betekenis. Ik heb al minstens 45 jaar het heen en weer en zal er mee sterven.
Wat ik niet begrijp: waarom in hemelsnaam worstenbroodjes bij het heen-en-weer tussen Portugal en Nederland? Zou men dan niet eerder iets uit de tussenlanden nemen? Een leuke tapa of Frans ovengerechtje?
Els uit Berlijn
*************************************************************************************
Beste Els!
Jazeker. Het klinkt misschien flauw, maar dit Hollands ogende worstenbroodje is uiteindelijk een soort tussengerecht. Niet zozeer passend in de Noord-Zuiddialoog, maar eerder samengesteld uit een Franse vinding: het croissantdeeg en een Duits worstje dat vaak bij het bier wordt geserveerd. Oké, wel met een Nederlands sausje overgoten. Het croissantdeeg dat ik hier bij de grootgrutter kocht, zou in La Douce France met hoongelach terzijde geschoven worden. De merkbeschermingspolitie zou er meteen achteraan gaan.
En ook het bierworstje dat hier in de sjiekste verpakking (in een glazenpotje) in de schappen ligt, kan ook bij onze Teutoonse vrienden waarschijnlijk alleen maar op een minzaam en medelijdend lachje rekenen. Gelukkig waardeert u het gedicht van Komrij, dat mij inderdaad ook heeft getroffen toen ik het hoorde. In dit geval voorgedragen door de meester zelf. Onnavolgbaar!
Albert Bek
...voor al je leuke bijdragen!
Ik heb ze met veel plezier gelezen. Sommige recepten brachten herinneringen, andere gaven nieuwe ideeën.
Ik denk maar zo, wat we genoten hebben, haalt niemand ons af.
Het ga je goed.
Groet,
Willy (Duitsland)
**********************************************************************************
Beste Willy!
Je hebt gelijk. Fijn om te weten dat je er behalve inspiratie ook nog plezier aan beleefd hebt. Ideale combinatie!
Het ga je goed! Albert Bek
Beste Albert
Bedankt voor al het leeswerk in de wereldkrant.
Leven zit vol van veranderingen, goede zowel als kwade, we weten er van.
Wensen je het allerbeste.
Wim & Fem Paap
Nieuw-Zeeland
********************************************************************************
Dankjulliewel hoor! Zoals gezegd houd ik goede en waardevolle herinneringen aan de rubriek en de vele vele kookbeurten die ik samen met de andere koks mocht uitvoeren. Kan niemand afnemen, zo is dat!
Het ga jullie goed! Albert Bek.
Bedankt voor de lekkere recepten en gezellige artikelen. Zal het echt missen, het was meestal zondag het eerste waar ik naar keek!
Maar misschien komt er nog een andere oplossing voor de Wereldkrant. Zoals de Fransen zeggen: ce n'est qu'un au revoir....
Het allerbeste.
Inge
Saint-Vit
Frankrijk
***********************************************************************************
En zo is het Ingrid. Hartelijk dank hoor. Er wordt trouwens op de redactie stevig nagedacht over een opvolging van deze rubriek! C'est vraiment qu'un au revoir!
Tav Albert
Beste Albert,
Dank voor je inspirerende bijdragen. Dank ook voor de altijd weer intructieve foto's bij de recepten, de mooie verhalen, het coordinerende werk voor deze rubriek en -niet te vergeten- de filmpjes, waarvan het mayonaise filmpje nog steeds hilarisch mooi is.
Jammer dat het hier stopt. Desondanks, vergeet niet: "Old soldiers never die. They just fade away...."
Beste groet,
Rik Rensen
Hoofdredacteur Radio Nederland Wereldomroep
en Rick :
Old Journalists Never Die . . . They Just Move to Blogs and Facebook
en Old chefs never die, they just loose their sizzle.
zien we jou en Albert daar dan ook ?
Nieuwe reactie inzenden