Een nieuwe badkamer in huis halen? Mensen doe het niet. Plannen? Gooi ze fluks in de versnipperaar! Wij, argeloze consumenten, gedweeë slaven van fraai ronkende woonbrochures deden het wel. En mevrouw Bek en ik, we hebben het geweten.
Volgens de voorspelling van de hoofdaannemer zouden we binnen drie weken en nog vóór de Kerst in een diep bad bubbelen, onder een moesson gelijkende douche staan en ons van wand tot wand kunnen spiegelen in louter luxe.
Niets van op aan dus. En het leek zo goed te gaan. Tot de dag vóór de oplevering. Wij durfden toen pas voor het eerst de in verse specie gelegde badkamervloer op. Wat wij voor ons zagen, bezorgde ons een lachstuip. Normaal kijken we niet met een lakense bril, maar van dit lijnenspel werden we spontaan dronken. Werkelijk geen enkele voeg was van gelijke breedte en ook in de verticale lijnen was ruimhartig en met gulle hand gesmokkeld.
Het bad was voorzien van een ommanteling die van binnenuit betrokken leek bij een uitbraakpoging door een mini-hulk. Geen badwandje stond nog in het lood. De hoek op de kopse kant leek nog het meest op de messcherpe steven van een marinekruiser. Dat werk. En dan ook nog met een voeg die bovenaan twee vingers breed was, om onderaan op nog geen halve mµ te eindigen. Ja, en deed die voeg dat maar: eindigen. Er gaapte ter plekke gewoon een diep gat waar de aansluiting op een vloertegel hoorde te zitten.
Overigens had een wandeling over de nieuw gelegde vloer weer wel een zekere voettherapeutische waarde. Een gratis voetmassage, zeg maar, door de wisselende hoogteverschillen tussen de afzonderlijke tegels. Om te huilen.
Gelukkig had de onderaannemer meteen door dat dit door geen enkele beugel kon. ‘Alles eruit!’ sprak hij resoluut. Waar wij dus net de laatste restjes kalk en stof uit alle hoeken van het huis hadden weggepoetst, kon het hele circus van de weken daarvoor opnieuw van start. En dat niet alleen. De onderaannemer had in z’n onschuld bedacht dat de tegelzetter die dit onheil over ons had uitgestort (bril vergeten, kromme zaag?!) zijn broddelwerk ook maar zelf moest komen herstellen. De koude rillingen liepen ons over het lijf: Hij?! Herstellen?! Nooit!!! Jamais!!!
Inmiddels was de jaarwisseling al voorbij, wij hielden het al weken okselfris in een leenkabine van de firma Doesjrent uit Broek in Waterland. De was ging weer ouderwets naar de wasserette en scheren en tandenpoetsen deden we keurig aan het aanrecht, naast de voerbak van Willem.
Na de feestdagen pakte een verse tegelzetter het werk weer op. Dit keer met messcherpe voegen en loepzuiver lijnenspel. Niks aan het handje. Dachten we. Want, toen we enigszins lacherig voor de tweede keer de eerste oplevering tegemoet gingen, werd duidelijk dat de armaturen van het bad en de douche waren omgewisseld. Je moet je voorstellen: in een superstrakke badkamer, alle sleuven ingehakt, gestuukt en strakker dan strak afgetegeld… . Hup, eruit! Schade? 14 nieuwe tegels.
Ik maak voor het gemak maar even een sprong in de tijd. De eerste narcissen staan al boven de grond, de sneeuwklokjes zijn bijna uitgebloeid. En wij kunnen eindelijk sinds een kleine week weer in die ruimte die we bijna vergeten waren en waarvan we het bestaan een beetje verdrongen hadden: De Nieuwe Badkamer!
En toch…op één onderdeel na. De brede zwartgranieten wastafel. Want die kwam glanzend als een spiegel uit het bubbeltjesplastic, terwijl we toch écht een mat (gezoet) exemplaar hadden gekocht. Oké, die zijn ze daar nu driftig uit een berg in de Italiaanse Apennijnen aan het houwen. Gereed?! Over 6 tot 8 weken. Als het meezit. Zucht. Ik verlang soms enorm naar de lampetkan, een waskom, de dorpspomp en een puimsteentje.
Vandaag een al evenzeer door de commercie ingegeven fenomeen: Valentijnsdag met een roombotersprits recept.
Nodig:
200 gr. roomboter/ 250 gr. zelfrijzend bakmeel/ 150 gr. basterdsuiker/ snufje zout/ 1 losgeklopt ei/ zakje vanillesuiker.
Oven voorverwarmen op 160 à 170 graden. Boter, gezeefde basterdsuiker, vanillesuiker en zout romig roeren. Ik deed het gewoon met de mixer. Ei erdoor tot het is opgenomen. Bakmeel beetje bij beetje erbij (zeven!) Geheel in de spuitzak met kartelmondje en zigzag op de bakplaat spuiten (sprits) of tot een hartje vormen. (zie foto’s) In 15-20 minuten lichtbruin bakken. Reacties ook met uw verbouw avonturen direct hieronder of naar:
E-mail deze pagina
Print deze pagina
Beste Albert
Ik heb hierbij enige zeer oude Goudse Sprits recepten ingesloten. Goudse Sprits heeft meestal spijs.Op het ingesloten "Doc" heb ik ook wat gegevens van dat oude Bakkers Boek bij gevoegd.Het boek is van vlak na de oorlog en noemt niet eens de schrijver.
Het boek had ook wat Typo's dus een verbetering hier en daar op die pagina. Ook moeten de hoeveel heden aangepast worden en door twee of zelfs door 5 of 6 (eerste recept) gedeelt worden want het zijn dus bakkers recepten. Gewone suiker gebruiken. en gewone bloem en Baking Powder of Soda ( is het zelfde) Er is nogal wat verschil tussen bloem (Hard of zacht) en daarom in het resultaat. (voor brood alleen hard gebruiken!).
In tegen deel tot Koken dat nogal wat ruimte geeft met aanpassingen, moeten bakkers recepten meer nouwkeurig gevolgd worden anders gaat er iets verkeerd met de knapperigheid (texture) enz. Maar toch zou ik in dit geval kijken wat de verhoudingen eigelijk zijn van all de ingredienten en dan mijn eigen (gemiddeld) recept schrijven en uitproberen.
Ik heb dat al eens eerder gedaan met de andere sprits recepten in dit boek. (spijs is hier moeilijk te krijgen of erg duur) Ik heb gemerkt dat verschillende mensen recepten voor de Wereld Krant schrijven. Hoe zit dat eigelijk?
Ik woon all 47 jaar in the USA. Maar ik heb nog veel familie in Nederland o.a. in de Jenever Stad.
Henk
Beste Hank/Henk,
Hartelijk dank voor je recept! Een origineel bakkersrecept nog wel. Je hebt gelijk: het luistert zeer nauw bij de verwerking. Ik ga het zeker uitproberen.
Dat van de co-auteurs in onze Wereldkeuken heeft te maken met de gedeelde passie die de drie schrijvers hebben met het koken. Door te rouleren, krijgen we alle drie de kans onze eigen voorkeuren èn verhalen met de lezers te delen. Schiedam is trouwens een prachtige oude stad met een fraai museum! Ik ken er trouwens ook een heerlijke bonbonwinkel op de Koemarkt…
Albert Bek
Beste Albert
Het sprits verhaal vond ik een beetje onzinnig. Jammer voor u, maar een mislukte badkamer heeft niets met Sprits te maken. Ik had veel liever meer over die Sprits gehoord!
Om te beginnen zien we in de RNW Wereld Krant veel recepten waar de ingredienten in andere plaatsen van de wereld niet te krijgen zijn. Het ergste was een recept met groene haring waar het water van in de mond liep en die je hier nooit kan krijgen. (Oudbakken bevroren misschien, vreselijk).
Dat Sprits recept kunnen we ook wel vergeten want zelfrijzend bakmeel, basterd suiker en zakjes vanille suiker zijn hier ook niet te krijgen. Ik ben zelf Chef Kok en Bakker, dus ik weet wel hoe je Sprits maakt met gewone bloem en suiker en echte vanille extract (Die zakjes zijn imitatie)
Dus U had er beter aangedaan om meer Sprits recepten te geven (Goudse- Utrechtse b.v) en meer aan te geven in een Wereld Krant, hoe in andere landen die typische Hollandse recepten kunnen worden gemaakt met overal verkrijgbare ingredienten.
Met vriendelijke groeten.
Henk
---------------------
Zeker Henk/Hank
Het is altijd lastig een kookcolumn in evenwicht te houden. Tussen fictie en recept zeg maar. Soms slaat het wat door. Ook qua omvang, dit keer. De vorm gaan we echter niet veranderen, dus daar moet je dan toch maar even doorheen.
Ik neem overigens altijd recepten die ik al eens gemaakt heb. Zo ook de sprits. Ook de Utrechtse variant probeerde ik al eens eerder uit. Ik vind uiteindelijk het in de WereldKeuken gepresenteerde recept het lekkerst.
Over de verkrijgbaarheid van ingrediënten: dat blijft een zorgenkindje én improviseren en zoeken naar passende alternatieven. Ik heb overigens de indruk dat zelfrijzend bakmeel in alle landen te koop is en dat juist hier zeker ook gewone bloem met aparte bakpoeder of gist heel goed als vervanging kan dienen. Zou je dit recept dat je bij kennelijk gebrek aan zelfrijzend bakmeel zelf hebt samengesteld, met ons willen delen?! Ben overigens ook benieuwd naar je Goudse spritsvariant?!?!
Albert Bek.
Hier een reactie van Willy uit Duitsland:
Weet je,
Dit recept voor sprits is precies hetgene dat wij thuis ook gebruikten, een genot!
Mijn broer had ons geleerd, dat je sprits niet gewoon met een mixer doorhusselde, maar met gevoel en dus dit geleidelijke toevoegen van het meel moest je er lucht in ‘wrijven’.
We hadden er al ruime ervaring in, toen mijn moeder eens echt aan het knoeien was en herhaaldelijk zei: “Dat wordt niks, ik kan het weggooien.” Ik vond dat ze het deeg, dat immers goeie ingrediënten had, toch gewoon in een form kon vullen en bakken. Ze was in een nogal desolate stemming en de form viel met deeg-en-al achter het bijzetkacheltje in de keuken!
Maar fluks tevoorschijngehaald werd het mengsel in de oven geschoven en zo hadden wij onze eerste heerlijke “gevallen boterkoek”.
We hebben het nog vaker gebakken, met een extra behandeling: direkt na het bakken werd de nog hete koek licht aangedrukt, waardoor de consistentie vaster werd en beter te snijden.
Hartelijke groeten,
Willy Müller
**************************************************************************
Beste Willy!
Heerlijk die sprits, inderdaad. Bij het proef-maken van dit recept in mijn thuiskeuken had ik niet eens de tijd om de losse koekjes op te bergen. Ze waren verdwenen voor ik het wist.
Overigens heb je het hier ook over boterkoek; dat is óók lekker, maar wel een ander recept. Ga ik vast ook nog eens uitproberen.
Veel plezier met het maken van de Valentijnvariantvan het spritsje!
Albert Bek
Nieuwe reactie inzenden