Nu ik ’s avonds met Willem na de heidewandeling een rondje door de bewoonde wereld maak, valt me de uitdijende, dwangmatige drang tot symmetrie in huis en tuin op.

Je kunt geen raam passeren of in de vensterbank staan twee identieke bloempotten met dezelfde orchidee erin. Liefst met evenveel bloemen, die ook nog eens allemaal dezelfde kant opkijken. Of twee gigantische zilverkleurige kandelaars die in de Romeinse Sint Pieter niet zouden misstaan. Natuurlijk met dezelfde dieppaarse of knalrode kaarsen erin. Die branden nooit, stel je voor: de één zou maar ‘ns sneller opgaan dan de ander…

Tijdens mijn wandeling passeren vervolgens talloze stereovazen, dito lampjes met kapjes in streepjesmotief of de meer seizoensgebonden tweelingen: dubbele paastakken, twee Kerstmannetjes en paddenstoelen met evenveel stippen. Ik dank deze observaties overigens uitsluitend aan de typisch Nederlandse gewoonte om vooral de gordijnen ’s avonds niet te sluiten voor de buitenwereld.

Die duodwang zet zich vervolgens ook vrolijk voort in de tuin. Geen denken aan dat er maar aan één kant van het pad een bolbuxus mag staan: hup twee natuurlijk, identiek strak geschoren. Het liefst in een hele rij, met wel evenveel aan elke kant, hè?! Zo zag ik laatst zelfs een ultiem voorbeeld van tweedrift: twee tuinhekjes die toegang verschaften tot een postzegelgrote tuin. Alsof het paleis Soestdijk betrof: ter weerszijden van de niet meer dan drie meter brede minituin een groen hek met van die gevaarlijke punten. Daarachter een pad in hoefijzervorm dat nèt voor de voordeur weer bij elkaar komt. Het zal voor de bewoner telkens weer lastig zijn een keuze te maken via welk hek hij de oprit betreedt.

Dan zwijg ik nog maar van de auto’s die voor de deur staan: twee hondjes, twee lcd schermpjes op de achterbank, twee paar Nordic walkstokken, plaats voor twee fietsen op de trekhaak en je kunt ook niet zonder twee EHBO dozen in de netjes aan de voorstoelen, toch?!

Woedt bij u in Canada, Frankrijk, Brazilië of waar dan ook dezelfde duodrift?! Stuur een digitale foto van uw observaties, dan maak ik er een mooie slideshow van!

Hier een UNIEK recept dat ook maar EENMALIG lekker is en in EEN keer gegeten dient te worden!
 

Nodig voor 4 personen:
2 pakken spinazie diepvries a la crème/ 2 flinke tenen knoflook/ 1 el Provençaalse kruiden of verse basilicum/ macaroni naar keuze ca. 300 gr. /1 flinke hand geraspte kaas/ 1 schaaltje met 6 à 8 chipolata worstjes of merguez, dan wel Catalaanse worstjes of mini Bratwürstchen.

Macaroni koken. Spinazie verwarmen. De worstjes bakken en in handzame stukjes snijden. In de pan de knoflook met kruiden uit de vijzel (zie foto) toevoegen. Vlak voor het opdienen alles door elkaar mengen, vergeet de kaas niet. Neem er een frisse tomatensalade bij. Met een knisperend wit wijntje en wat brood.
Je kunt natuurlijk ook met verse spinazie werken, neem dan zo’n 750 gram-1 kilo met een bekertje crème fraîche. Of vegetarisch, zonder worstjes. Met zongedroogde tomaatjes en pijnboompitjes. Zoals ik in deze vleesvariatie ook als extraatje deed (zie foto). Of naast de worstje ook nog wat uitgebakken spekjes.

En… maar één keer eten, spinazie leent zich niet goed voor opwarmen en als kliekje. Meer variaties of foto’s van uw duodrangers? Graag hieronder of naar: