In de serie WereldKeuken uit de WereldKrant deze week het recept van SOLJANKA
Het thema melancholie is HOT. Artikelen in de krant, radiobijdragen en klassieke muziekspecials te over en documentaires voor het oprapen. Vooral op de Duitse tv zijn ze er te kust en te keur.
Ik vermoed dat deze revival op ons halfrond vooral is ingegeven door het herfstige seizoen, met de vallende blaadjes als emotioneel afrodisiacum. Bij een stevige boswandeling in de knisperende kou, ruik je het voortwoekerende verval. Van blad tot paddenstoel. En dan dat koperen zonlicht, gefilterd door de laatste blaadjes aan de bomen. Ach, ach… .
Ik ben een gevoelsmens, dat weten jullie nu na zoveel kookcolumns wel. En toch heeft de melancholie op mij bepaaldelijk geen negatieve invloed. Integendeel! Ik vind het heerlijk om naar de zwaarmoedigste adagio’s uit de muziekgeschiedenis te luisteren. Ik steek dezer dagen een extra kaarsje op nu het in huize Bek steeds vroeger donker wordt en ik zwelg in weemoed wanneer ik met Willem (onze ondeugende Labrador) vrolijk door fel geel- en roodgekleurd veld & beemd loop. Wetend dat de knopjes voor het volgend voorjaar zich alweer roeren!
Enfin, even terug naar de oosterburen. Die kunnen er inderdaad ook wat van op melancholisch oefenterrein. Schrijvers en componisten in het zwaarmoedige genre bij de vleet. De soep die ik jullie vandaag voorzet, komt van oorsprong nòg iets oostelijker weg, uit soepland bij uitstek: Rusland.
Ook al een regio die wel raad weet met een ludduvuddutje of heimwee naar vervlogen idealen.
Overigens, in de voormalige DDR werd de Soljanka nach Russischer Art veelvuldig in de Imbiss geserveerd. Zie ook deze site: http://www.chefkoch.de/rs/s0t40/soljanka/Suppe-Rezepte.html Met liefst 36 variaties op dit thema.
Het recept kreeg ik van RNW collega Corina en haar echtgenoot Eduard uit Kazachstan. En dan weer in de Oekraïense variant. Zij maken het al jaren. En zoals dat dan gaat, inmiddels aangevuld met een handige tip en de eigen twist van de ervaren makers.
Nodig:
100 gr.dobbelsteentjes gerookt spek/ 200 gr. gekruid varkensvlees in reepjes (shoarma is prima alternatief/ 100 gr. rookworst in plakjes/ 1 harde Bockwurst van ca.100 gr. in plakjes./ 100 gr. tomatenpuree/ 1,5 liter runderbouillon van een blokje/ 1 el. paprikapoeder (mild)/ 1 citroen, geraspt en sap / stoplicht paprika’s in blokjes/ 2 uien grof gesnipperd/ 3 teentjes knoflook in dunne plakjes/ zout en peper/ 4 grote augurken liefst zoute-, zoetzuur mag ook) overlangs in reepjes/ 1 kofielepel mosterd/ 2 grote laurierblaadjes/ crème fraîche.
Spekjes uitbakken, uitje en shoarma erbij. Goed doorbakken. In aparte pan de rookworst en de harde worst aanzweten tot lichtbruin, gekleurde paprika blokjes erbij, paprikapoeder en op het laatst de knoflook. Bouillon en tomatenpuree in de pan met vleesjes doen en laag zetten. Worst en paprikabaksel in de pan afblussen met een lepel bouillon uit de andere pan!
Alles bij elkaar gieten, op een laag vuur met de laurierblaadjes en de mosterd laten prutten. Zo’n dik uur! Op het laatst de in de lengte gesneden augurken in de pan, samen met wat citroenrasp. Serveren met een schijfje citroen en een likje crème fraîche.
Suggesties voor meer soljanka variaties, direct hieronder of naar






























Ja Hans,
Het bewijs is maar weer eens geleverd: Ook de zoete herinnering aan 'was einmal war' kan een hele vracht aan mijmeringen opleveren.
Zoals bij mij die van de grenscontroles aan de rand van Berlijn, toen nog breed aangekondigd als 'Hauptstadt der DDR'. Met van die koddige spiegeltjes op wielen die onder je auto werden gereden. Vanwege contrabande en verstekelingen. Verstekelingen, wie zou er nu in Godesnaam van West naar Oost willen?! Oké, aan de andere kant de hoofdstad uit, stonden ze ook. Enfin, de soljanka opent weer heel wat luikjes in ons brein.
Overigens: bijna twee jaar geleden maakte ik ook Poolse zuurkool, Bigos, met aanhangend verhaal. Ik zet de link er even bij: http://www.rnw.nl/nederlands/article/zuurkool-extra-uit-polen.
Albert
Jááá, soljanka! Voor mij vrijwel dagelijkse kost in het perscentrum van de DDR in Oost-Berlijn. Bij voorkeur indien opgediend door het bloedmooie meisje van de bediening waarover uiteraard het gerucht ging dat ze voor de Stasi had gewerkt als lokaas. Met het opheffen van de DDR verdwenen het perscentrum, het bloedmooie meisje én de soljanka. 't Was herfst; geen spoor van een 'emotioneel afrodisiacum', au contraire.
Nieuwe reactie inzenden