Claustrofobisch drukke kledingwinkels, worstelen in het pashokje met een arm vol kledinghangers en maar heen en weer lopen voor de juiste maat. Kleding kopen is voor veel mensen geen pretje. Ondernemer Xavier Baars vond er wat op. In de serie Exportsuccessen: de virtuele paskamer.

Nee, shoppen was niet zijn hobby. Dat deed hij eerst alleen nog op doodstille en onmogelijke tijdstippen. Later kocht Baars (30) zijn schoenen en kleren enkel nog op internet. Maar ook daar liep hij tegen een probleem aan. Het stond hem vaak niet.

Eenderde retour
Makkelijk is online kopen wel, maar of de kleding je ook stáát nadat de doos thuis is gearriveerd, is weer een andere vraag. De cijfers spreken op dat punt boekdelen. We sturen ruim eenderde terug naar de winkelier. Dat hoge percentage behelst ongetwijfeld een flinke hoeveelheid teleurstelling, frustratie, tijdverlies en extra portokosten.

En zo kwam de jonge ondernemer op het idee om met compagnon Corné Overbeeke MimicMe op te richten. Het Amsterdamse bedrijf levert 'virtuele paskamers' aan grote modeketens als het Britse Quiz, Men-at-Work en Enelle. En niet zonder succes, want vier jaar na de oprichting nadert het de situatie van winstgevendheid. Dat is zeker geen slechte score voor een internet start-up.

Aankleedspelletje
In het virtuele pashokje gaat het als volgt: je creëert een 'poppetje' dat zoveel mogelijk weg heeft van jezelf. Je selecteert het gewenste geslacht, huids- en haarkleur, gezichtstype, schuift het balkje naar de precieze lichaamsmaten, gewicht en lengte. Het kost een minuutje en dan zie je je evenbeeld. Of in ieder geval iets wat op jou lijkt. In ondergoed.

Het aankleedspelletje dat volgt is een leuke bezigheid en in geen velden of wegen zo stresserend als de drukte en het gedoe die je soms 'in het echt' moet trotseren. Omdat je het tempo van passen flink kan opvoeren, kom je voor verrassingen te staan. Je kunt eens wat geks proberen. Marineblauw blijkt onverwacht een voltreffer, terwijl bruin een moderamp is. Weet je dat ook weer.

Onderbuste
Baars: 'In de toekomst moet je er ook je eigen gezicht in kunnen monteren, daar werken we nu aan.' Maar ook met de lookalike krijg je een aardig beeld. 'Je kunt op een klassieke foto wel een idee krijgen van het kledingstuk, maar nu zie je hoe het daadwerkelijk valt. Dat is precies waar ik behoefte aan had. Ik zat telkens mis als ik iets kocht na het zien van één enkele foto. Het stond me vaak niet.'

Terwijl Baars een vrouwelijk model aanpast –inclusief onderbustewijdte, cupmaat en heupbreedte- vertelt hij over de groei van MimicMe. 'Het gaat erg goed. We hebben nu zes klanten, in Groot-Brittannië, Duitsland, Spanje en Nederland. Maar dat worden er waarschijnlijk snel meer. Ik denk dat we dit jaar zo snel mogelijk een kantoor moeten openen in Engeland en de Verenigde Staten.'

MimicMe heeft geen patent op de virtuele paskamer -lastig bij software- en heeft inmiddels ook concurrentie gekregen. Volgens Baars heeft zijn bedrijf als bedenker nog steeds een voorsprong op de rest. Die probeert het vast te houden door foefjes te bieden als de mogelijkheid om een compleet aangekleed paspoppetje te showen aan vrienden. En die kunnen dan vervolgens weer hun oordeel vellen.

Kijken is kopen
De groeispurt zorgt af en toe voor wonderlijke situaties in de betonnen kantoorruimte achter Amsterdam CS. Baars: 'laatst kreeg ik bijvoorbeeld een e-mail: call us as soon as possible. Ik schrok toch even en dacht aan een claim van een advocatenkantoor of zo. Bleek het een grote keten te zijn die graag zaken met ons wil doen.'

Daar valt ook wel iets voor te zeggen, want inmiddels wordt duidelijk dat kijken en passen in het virtuele pashokje vaak ook kopen betekent. Wie zijn of haar gelijkenis het ene na het andere pakje aantrekt, rekent uiteindelijk meer af dan een keuze gebaseerd op een eendimensionale foto.

En ook bij een bezoek aan de 'echte' winkel kan herkenning in het voordeel van de verkoper werken. Baars: 'Je denkt: hé, dat heb ik al eens aangehad!'