Wij zijn tweede generatie Nederlanders in dit land (onze grootouders kwamen al in 1920 uit Nederland). We zijn erg Nederlands gebleven. Mijn zussen werden vernoemd naar de princessen Margriet en Marijke. Met de lokale bevolking is dat geen probleem, haast iedereen praat hier Afrikaans. Maar toen de jongste princes Christina ging heten was pa zeer teleurgesteld. 'Dan noem ik mijn dochter Marijke en dan verandert dat mens haar naam ...'
Margriet werd al gauw Grietje genoemd, in ons Nederlands van 1920 had dat kennelijk nog niet de bijbetekenis die het nu in Nederland heeft. Als zus in NL kwam werd er lacherig gedaan over 'dat grietje'. Ze heet nu in NL weer voluit Margriet.

Een Nederlandse kennis van me, Joke, trouwde vele jaren geleden met een Amerikaan en ging bij hem in Amerika wonen.De naam Joke gaf, geschreven, veel hilariteit, want zoals bekend, betekent het grap. Joke heeft hiervoor een slimme oplossing bedacht. Ze besloot de schrijfwijze van haar naam te veranderen in Yoka. Zo kan ze haar naam blijven gebruiken en niemand die er nog om grapt.

Ja gelukkig heb ik geen problemen hoe ze mijn naam uitspreken hier in Portugal. Wij (heb een Portugese vriend)hebben nog geen kinderen, maar denk er wel eens aan wat ik zou doen.In Portugal heeft bijna iedereen 2 voornamen,dus dan zou t een Nederlandse en een Portugese naam kunnen worden, maar wel korte simpele namen(hebben hier ook 2 achternamen, van vader en moeder en kan ooit dubbele naam zijn).Ja en zeker kijken naar de uitspraak en betekenis. Maar volgens mij zijn ze hier streng in buitenlandse namen geven, volgens mij moet je als buitenlander aan kunnen tonen dat de naam die je aan je kind wil geven in je geboorteland echt al bestaat.

Blij te horen dat het bovenstaande Annemieke zo goed vergaat in het buitenland met deze naam. Ik woon al jaren in Engeland en mijn naam werd in de eerste instantie ingekort tot Mieke maar ook daarmee was niet te werken. En toen werd het Anna (mijn doopnaam) en sindsdien hoef ik me nooit meer te ergeren aan de verkeerde spelling en eindeloos uit te leggen waar zowel ik als de naam vandaan komen. En ik ben heel voorzichtig geweest met de keuze van de namen van mijn kinderen. Die zijn stuk voor stuk internationaal gangbaar.

Ik droomde als meisje altijd over exotische namen, vond vooral Spaanse namen heel mooi, en natuurlijk stoere engelse namen, geinspireerd op all tv series uit de jaren 80;-) Vond mijn naam vooral te gewoontjes, Annemieke.
Ben mijn naam pas gaan waarderen toen ik verhuisde naar Engeland, en later Spanje (alhoewel, als je het iets verkeerd uitspreekt klinkt het daar als anemica, wat bloedarmoede betekent). Nu woon ik al jaren in Dubai, en ik heb veel voordeel bij een 'ongebruikelijke' naam. Ja, je moet het altijd 5 keer spellen, en een email komt ook vaak niet aan, maar als ik bel om eten te bestellen, of bv een bedrijf waar ik eerder naartoe had gebeld met een vraag, weet iedereen meteen wie ik ben. Dat scheelt elke dag opnieuw je naam, lokatie, telefoonnummer, etc door te geven (hier bestel je je koffie, ipv het uit een automaat te krijgen op je werk, vandaar). Hello ms Ennemiek, the usual today? Dat lukt echt niet als je Steve heet, zoals ongeveer elke engelsman, of Helen, of Rima, Alya of Ibrahim. Want daar lopen er nogal wat van rond. Ik ben de enige Annemieke in het bedrijf (van zo'n 2000 medewerkers), de enige Annemieke in de vriendenkring, en de enige Annemieke op de club waar ik lid van ben. Uniek dus, zou je kunnen zeggen.

Ik krijg ook veel positieve reacties op mijn naam, veel mensen vinden het mooi. En het opent altijd een conversatie, want mensen zijn nieuwsgierig waar het vandaan komt. Ik zou zelf dus niet tegen een nederlandse naam zijn voor kinderen die opgroeien in het buitenland, maar zou wel checken of het rare betekenissen heeft in de meest populaire talen, zoals spaans, engels, arabisch, chinees.

Mijn naam is Jesse, en dat spreek je op zijn Nederlands uit. Maar zelfs in Nederland zelf wordt ik vaak aangesproken als "Jessie" of "Djessie".

Is niet moeilijk hoor om namen te geven die overal kunnen worden uitgesproken, Mijn kids, Tanya, Katja, Kiril ! kan overal ZELFS in Duitsland.
Want dat vind ik steeds vreselijker worden , Die Duitsers beginnen Engelse woorden te gebruiken maar kunnen die niet uitspreken , Voorbeeld wat je nu op TV veel hoort. Lok-Eesjun ( Location ) Djenny, Djonh, als namen, en het aller ergste is NU. Ze vojs of sjurmenie ! Whaauw, Ja dan moet je pas echt oppassen HOE je kind gaat heten !

Coen doet me altijd denken aan het grapje over een Italiaanse Jood:

- "Ik vind de Nederlanders de aardigste mensen die er zijn."
- " ... "
- "Een Jood kon er al in de zeventiende eeuw opklimmen tot de hoogste staatsambten."
- " ... "
- "Heette de vierde gouverneur-generaal van Nederlands-Indië niet Co-en?"

Wij hebben bewust gekozen voor namen die in het buitenland goed uit te spreken zijn. Onze kinderen zijn in het buitenland geboren, opgegroeid en bezitten de Nederlandse nationaliteit. Dan kan ik het ze niet aandoen om een naam te geven die alleen in Nederland goed uit te spreken is. Wellicht als tweede naam (hebben ze bij ons ook niet), maar niet als eerste.

Ik kreeg als officiele voornamen Adriana Elisabeth (vernoemd naar mijn Hollandse oma) en als roepnaam Elske (door mijn friese vader gegeven, afgeleid van Elisabeth). Hier in Frankrijk gebruiken ze alleen de eerste officiele voornaam, dus op alle officiele post staat Adriana als voornaam. Ik heb mij er altijd tegen verzet en aan geergerd. Het valt toch al niet mee in een ander land en dan besluiten wildvreemde mensen om spontaan een roepnaam te gebruiken die ik mijn hele leven nog niet gehoord heb.
In het dagelijks verkeer ben ik gelukkig wel gewoon Elske, maar dat leidt soms tot bizarre situaties. Ik werk in een relatief klein bedrijf, maar Personeelszaken gebruikt consequent uitsluitend mijn officiele voornaam en 'dus' heet ik voor hen Adriana, maar mijn e-mail adres is Elske. Als gevolg van de volhoudendheid van PZ, die mij keer op keer probeert op te voeden hierin, krijg ik mail van PZ die aan een niet bestaand mailadres (nl. Adriana) gestuurd is, uiteraard onbesteld teruggestuurd is, vervolgens met de hand uitgeprint wordt en dan in een envelop gedaan, waarop met de hand Adriana geschreven word. Of ik het dan nooit leer...
Nee, het gaat me echt te ver om van Elske maar Adriana te maken. Friezen hè..

Ik ben getrouwd met een Indonesische vrouw We trouwden in Indonesia in 91 en mijn vrouw is eerst meegegaan naar nederland In 94 is onze zoon geboren en mijn vrouw vond de naam Constantijn heel mooi en zo heet onze zoon nu We zijn in 2001 naar Indonesia geemigreerd .Daar wordt de naam Constantijn als Constantin uitgesproken natuurlijk geen probleem maar mooi vinden we toch Constantijn

Ik heb twee zonen met een erg lange en moeilijke achternaam vanwege hun Iraanse vader. Wij kozen dus heel bewust voor twee korten internationale en eenvoudige voornamen: Sam en Daan. Dat werkt in België en dat werkt in Nederland. Ook in het Franstalig landsgedeelte gaat dat goed.
We hebben voor de jongens ook aan Iraanse namen gedacht. Sam blijkt ook een Iraanse naam te zijn (van een held à la Robin Hood). Voor de jongste hebben we er Nadèr aan toegevoegd. Maar die tweede naam gebruiken we hier in België niet. Ook mij valt het op dat Engelse namen meer door een wat 'lagere sociale klasse' wordt gebruikt. Hier zijn trouwens mooie oud-Vlaamse namen erg in opgang bij de hoger opgeleiden: Warre, Flor, Zoë, Arnout, Marie.
Ik ben alleszins blij dat we voor makkelijk, kort en internationaal hebben gekozen. En Daan is in België eigenlijk niet echt een veel gebruikte naam. De namenlijstjes voor België en Nederland verschillen behoorlijk. Grappig eigenlijk, zo dichtbij, zo anders.
Groeten
Monique

Onze 2de dochter Sarah werd hier in Canada geboren. Ik noemde haar echter ' meisie', op zijn nederlands uitgesproken. Onze hond was 'Jochie'. Een vriendin van onze oudste dochter(Sonja) vertelde toen bij haar thuis: ' Sonja's parents are so weird. They call their baby ' 'messy' and their dog 'Yucky'.

Het is mij hier in Frankrijk nog nooit gelukt om zowel mijn voornaam als achternaam korrekt genoteerd te krijgen.
Mijn (oude, friese) voornaam wordt dan ri-jenk omdat de ie niet bekend is,
de achternaam pool wordt altijd poel,waarbij vaak met de ellebogen tegen het lichaam wordt geklapt, een kip voorstellende.
Alleen als ik pohl opgeef, wordt dit korrekt uitgesproken .
Mijn vrouw Elisabeth heeft nooit last!

Ik heet Koen Behalve dat ik gewerkt heb in een Engelstalig bedrijf (dus Coon, wasbeertje, ofwel neger; zie boven)woon ik tegenwoordig in Frankrijk en zeggen ze hier Cohen tegen me. Ze doen maar...

Mijn ouders hebben mij op 24 juni 1962 de naam Barbara gegeven.

Nu woon ik al 16 jaar in Alicante, toeval of vooruitziende blik?
1. Barbara betekent "vreemdeling"
2. 24 juni is de belangrijkste feestdag van Alicante.
3. Het belangrijkste monument van Alicante is het kasteel Santa Barbara.

Met vriendelijke groeten uit Alicante,
Barbara

Ik ben geboren in Singapore en m'n zusje in Nairobi, en onze ouders kozen verstandigerwijs voor Rob(ert) en Martine. In de diverse landen waar we sindsdien zijn opgegroeid, inclusief Nederland uiteindelijk, hebben we nooit problemen gehad.
M'n in Australie geboren dochter heet Matilda. M'n moeders tweede naam was Mathilde en m'n Australische vrouw vond dat wel mooi, maar ik ben blij dat we toch voor de meer eenvoudige spelling zijn gegaan want nu we in Maleisie wonen, heeft niemand op haar peuterschool moeite met de naam.
Overigens ben ik in Maleisie altijd "Mister Rob" want de achternaam is hier de naam van je vader, dus als ze "Mister (of Missus) Achternaam" zeggen, spreken ze je vader aan.

Zal ik wel reageren, zal ik niet reageren, maar nu dacht ik, na alle zin en onzin over voornamen te hebben gelezen: ik ga er even voor zitten.
Mijn twee voornamen zijn Bep Rie en dat zijn geen afkortingen van Elizabeth Marie of Rebecca Maria of wat dan ook. Waarom ik zo genoemd ben, althans volgens de verhalen, is eigenlijk omdat mijn vader bij het aangeven van mijn geboorte nogal zenuwachtig blijkt te zijn geweest. Men wilde mij namelijk vernoemen naar mijn oma (van vaderskant)Rebecca en haar dochter, mijn tante dus, Marie. Het werd dus, na, volgens de verhalen weer, want mijn vader leeft al lang niet meer, Bep Rie.
De ambtenaar van de burgerlijke stand wilde het eigenlijk zo niet accepteren, maar mijn vader hield vol.
Nu wonen we in Australie en werd ik, vooral op het werk, al gauw Berpie (boertje, oprisping) of Beepie (toottoot). Ik vond het nogal flauw en bleef mezelf gewoon Bep noemen. Mijn doordedagse roepnaam.
Vaak vroeg men in Australie ook of het Bev was, of Beth. Ik zei dan: het is B E P - Bep....
Maar, toen er ooit hier in Australie een officiele mijnheer aan de telefoon hing, die informatie van/over mij moest hebben, kreeg hij mijn man aan de telefoon, want ik was niet thuis. De heer aan de andere kant van de telefoon wilde niet accepteren dat mijn officiele naam Bep Rie was. Hij bleek ook een nederlander te zijn.
Wanneer ik nieuwe mensen ontmoet en vertel hoe ik heet is de vraag altijd: What is it short for? En ik antwoord: nothing. It is my name.
Het is een goede conversatie-opener.
Met de naamgeving van onze kinderen, nog in Nederland, hebben we wel degelijk naar namen gezocht die we allebei leuk vonden en waar je in het buitenland geen gekke associaties mee zou kunnen krijgen. Het werden Marcel, Saskia en Riwka. En die namen liggen in Australie erg goed!
Bij mij op school was er een Desiree, die diarrhee werd genoemd. Zoiets dus. Ik moest er niet aan denken dat mijn kinderen dat moesten meemaken.

Mijn naam Truus geeft veel problmen in Engels talige landen daartwee uu's niet voorkomt in die taal. Ik ben dan ook al het volgende genoemd: Truss, trush, trash en trotts! Het valt me ook op dat als men mijn email beantwoord waar toch mijn naam correct geschreven is, ze me toch nog Truss noemen!

Wat een leuk artikel. ben zelf getrouwd met buitenlander, en hebben bij naamgeving van onze zoon inderdaad gelet op hoe je de naam uitspreekt in beide talen, om bovengenoemde vervelende situaties te vermijden. Het is Renzo geworden; klinkt in beide talen hetzelfde! en goed de link naar voornamenbank, om PVV suggestieve opmerking gelijk te kunnen ontkrachten: De Jantjes winnen het nog steeds :)

Mijn ouders hebben mij Peter genoemd en daar ben ik ze erg dankbaar voor, is nooit ergens een probleem geweest :)

Allebei mijn kinderen zijn hier in de VS geboren. Toen wij op zoek waren naar een naam voor onze oudste wilde we een naam die zowel in het engels als het Nederlands bekend is, en die mijn ouders (die nauwelijks engels spreken) goed uit kunnen spreken. We hebben uiteindelijk voor Owen Bram gekozen. Bram is niet gebruikelijk in de VS maar aangezien mijn vrouw (en Owen dus ook) joods is heeft deze naam (afgeleid van Abraham) voor ons allebei betekenis.
Onze pasgeboren dochter heet Evelyn Rose. We vonden dat gewoon mooi klinken en is ook een redelijk internationale naam. In Nederland mogen ze Evelien zeggen, wij gebruiken vaak 'Evie' :)

Ik heb een oude Nederlandse familienaam die ik haast nooit gebruik, alleen met bankrekeningen, Belasting, enz. Als iemand mij opbelt en me bij mijn volle voornaam aanspreekt, weet ik meteen dat het een ongewenst belletje is. Dus het gesprek is spoedig be-eindigd!

Mijn naam is gelukkig overal ter wereld bekend, heb nog geen cultuur gesproken waar men de naam Sophia niet kent - wordt wel vaak verbasterd naar Sophie, Sofja, Sofia, Sonja, och als het beestje maar een naam heeft.

Hallo,

Mijn eigen roepnaam is Carien (sinds een aantal jaar hier in Frankrijk geschreven als Carine voor een correcte uitspraak, anders wordt het ca rien (niets!) en eerste doopnaam Catharina. Deze (verouderde?) Nederlandse gewoonte van latinisering zorgt ook voor verwarring, temeer daar ze in Frankrijk vaak automatisch de naam van je man erbij zetten of zelfs je 'meisjesnaam' erdoor vervangen! Regelmatig heb ik dus problemen met mijn identiteitspapieren bij diverse instanties: dit bent u niet! Gelukkig heb ik nog geen identiteitscrisis!
Onze kinderen heten overigens Loïc en Lucie, wat in beide landen goed uit te spreken is en denken wij, ook in de rest van de wereld. Bovendien is de alliteratie tussen beide voornamen leuk, klinkt een beetje als de titel van een boek. Verder passen deze voornamen ook goed bij hun achternaam. We kennen vrienden met kinderen van wie de initialen SS zijn bv. Je moet dus echt goed aan alles denken van tevoren.
Een paar jaar geleden was hier 'gedoe' over mensen uit Bretagne (het klinkt nl. Bretons) die hun kind Assédic wilden noemen.... dat werd verboden, want het betekent zoiets als WW....Dat wil je je kind toch niet aandoen?

Groeten aan iedereen en een prettige avond/dag, al naargelang waar iedereen zit!

Carine

Ik kom natuurlijk uit NL en mijn vrouw komt uit Bulgarije. Samen wonen we in Californie en kregen 24 dagen geleden een hele mooie zoon. De naam is geworden, Nathan Michael omdat we allemaal Nathan mooi vonden en onze 10 jarige dochter vondt dat hij mijn voornaam als tweede naam moest krijgen. Dus dit werkte perfect :-)

Bij ons is het andersom gegaan. Toen onze zoon geboren was, noemde wij hem Kevin José, de tweede naam als de Spaanse versie van St. Josef. Na een paar maanden drong het tot mij door dat Jose een meisjes naam in Nederland is, dus hebben wij het veranderd naar Josef.
In mijn geval is mijn doopnaam Marcus Maria; ik heb regelmatig telefoontjes van mensen die naar mevrouw Maria vragen.

Mijn voornaam is Francis (vrouw). In Engeland levert je dat steevast post op aan Mr. en niet Mrs. Daarna heb ik mijn voornaam maar ietsje aangepast, vandaar Francisca.

Een reactie van Antonet Thomassen Andrade uit Brazilië:

hallo expat, ik ben nederlandse en woon al 28 jaar in Brazilie
ik heb het verhaal gelezen over voornamen en wil daar iets bij vertellen.
 
mijn oudste zoon heet Wilhelmus met zijn voornaam, dat wordt hier als willyjelmans uitgesproken en hij heeft er dan een nicknaam bij gekregen
en wel Helmans, helmans is hier ook een merk van maionaise en sausen
 
en mijn derde zoon heet Hans en wordt rams genoemt dus het is wel een beetje moeilijk als je in het buitenland nedrlandse namen geeft.
 
groetjes Antonet