Onvoldoende beenruimte en luidruchtige, dronken medepassagiers vormen de grootste ergernis voor vliegende Wereldpanelleden. Schiphol is de favoriete luchthaven, maar de controle op overgewicht en op vloeistoffen in de handbagage zou wel wat minder streng mogen.

Het vliegtuig. We kunnen niet meer zonder. 50% van de Nederlanders in het buitenland zou zonder het bestaan van dit transportmiddel in het vaderland zijn blijven wonen. Dat blijkt uit onderzoek onder leden van het Wereldpanel. Aan dit onderzoek namen 1078 Nederlanders die in het buitenland wonen deel. Daarvan vliegt de helft drie tot tien keer per jaar, en ruim 10% minstens één keer per maand.

Eiland
De voornaamste reden om in het vliegtuig te stappen is familiebezoek, daarna volgt vakantie, en ruim een kwart vliegt vooral om zakelijke redenen. Een enkeling meldt op een eiland te wonen, zodat het vliegtuig – afgezien van de boot – het enige vervoermiddel is om de woonplaats te kunnen verlaten.

82% meldt wel eens intercontinentaal te vliegen, bij voorkeur met een lijnvlucht. Dit laatste vanwege de betrouwbaarheid, service, het tijdstip van vliegen en de aansluiting op andere vluchten. Bij het boeken van een vlucht wordt vooral op bovengenoemde aspecten gelet, maar ook de veiligheid en de prijs spelen een belangrijke rol. 74% let er bijvoorbeeld op of een luchtvaartmaatschappij op de zwarte lijst staat. Slechts 8% is wel eens in een vliegtuig van zo’n risico-maatschappij gestapt.

Het Wereldpanel vindt goedkope tickets vooral op de website van de luchtvaartmaatschappij; 32% zoekt bij prijsvechters op internet.

KLM en Singapore Airlines
De KLM is nog altijd de favoriete luchtvaartmaatschappij van 33% van de Wereldpanelleden. Een andere maatschappij die vaak genoemd wordt is Singapore Airlines. Schiphol kan op een nog grotere populariteit rekenen: bij 48% is dit de meest populaire luchthaven. Een logische keuze natuurlijk als Nederland de bestemming is, maar ook andere zaken als een goede aansluiting op openbaar vervoer, service, comfort en veel winkels op de luchthaven worden genoemd als verklaring voor deze voorkeur.

Nederlanders in het buitenland kennen de KLM over het algemeen goed. Sommigen roemen de luchtvaartmaatschappij om haar service, en ‘het gevoel van een stukje thuis zodra je aan boord stapt’. Maar daar staan klachten tegenover als het gaat om de controle op overgewicht (20 kg bagage wordt door het overgrote deel van de expats en emigranten als te weinig gezien) en het feit dat juist de KLM – in tegenstelling tot sommige andere westerse maatschappijen – overgewicht niet makkelijk door de vingers ziet. ‘En dat terwijl een koffer al zo’n 7 kilo weegt’, moppert een Wereldpanellid. Twee vrouwelijke respondenten melden dat zij in hoogzwangere toestand geen hulp kregen en onbeschoft werden behandeld door het cabinepersoneel. Een ander wil de KLM bij deze graag bedanken voor een eersteklas ticket toen het personeel hoorde dat de passagier in kwestie van China naar huis vloog voor het regelen van de begrafenis van een broer.

Zoekgeraakte koffers
Nog even over de bagage: maar liefst 60% heeft wel eens vergeefs bij de bagageband op de koffer staan wachten. Overigens komt zoekgeraakte bagage bij alle maatschappijen en op alle vliegvelden voor. Het duurt doorgaans wel even voor de koffer weer terecht is: meer dan de helft moest 2 tot 3 dagen wachten en ruim 7% wachtte langer dan een week!

Toch worden zoekgeraakte koffers niet ervaren als de grootste ergernis bij het vliegen. Dat is vooral onvoldoende beenruimte (59%), luidruchtige, en vaak dronken medepassagiers (57%) of huilende kinderen, een zwaarlijvige buurman of –vrouw (48%), lang wachten, of een passagier die door zijn stoel in de verste stand achterover te zetten bij wijze van spreken met zijn achterhoofd in jouw bordje eten belandt.

Lange mensen kunnen overigens op meer begrip rekenen dan zwaarlijvige: de eerste groep hoeft slechts van 22% bij te betalen voor een stoel met extra beenruimte, terwijl ruim 72% deze mening is toegedaan als het gaat om een dik persoon die extra ruimte nodig heeft.

Aswolk
Voor de vertragingen als gevolg van de aswolk heeft de overgrote meerderheid begrip. Wel vinden de Wereldpanelleden dat het vliegen eerder hervat had kunnen worden. Meer dan de helft heeft sowieso wel begrip voor strenge veiligheidsmaatregelen, maar daar staat 32% tegenover die deze te ver vindt gaan. Met name op het verbod op vloeistoffen in de cabine is veel kritiek. Een enkeling schrijft dat de vele veiligheidsmaatregelen inconsequent zijn (op de ene luchthaven moet je wel je schoenen uittrekken, op de andere niet) en vindt dat deze alleen maar onnodig angst aanjagen.

Noodlanding in de woestijn
Ten slotte een aantal zaken die de categorie ‘ergernissen’ te boven gaan. We vroegen de Wereldpanelleden naar 'bijzondere voorvallen' tijdens het vliegen. Daarop kwamen verhalen over noodlandingen, dronken piloten, doorstarts, kapingen, brandende motoren, geboortes en sterfgevallen tijdens de reis, hevig noodweer en het uitwijken naar andere luchthavens. 

Wie de honderden antwoorden bij deze vraag achter elkaar leest, krijgt de indruk dat de Wereldpanelleden heel wat meemaken tijdens hun vliegreizen. ‘We landden op een ander vliegveld (in een buurland) zonder aankondiging, zelfs niet na de landing’ of: ‘het vliegtuig belandde door een luchtzak in een vrije val zodat de maaltijd tegen het plafond vloog’. In Afrika wordt nog al eens in wrakke Antonovs gevlogen en in Nigeria kwamen eens zwaar bewapende soldaten aan boord om de passagiers te controleren, terwijl in landen van de voormalige Sovjet-Unie regelmatig sprake was van kerosinetekort. In één geval bleek daar een handige oplossing voor: ‘Een medepassagier, een mafiose Georgiër, heeft de brandstof toen gekocht’.

Nog meer bijzondere voorvallen

Tijdens een landing op het vliegveld van Kristansund in Noorwegen kwam er een grote helicopter aan van tegenliggende zijde die ook aan het landen was. Door de grote ervaring van onze piloot kon deze het vliegtuig weer optrekken, waardoor erger voorkomen werd. De heli ging gewoon door met landen.

Mijn stoel brak af en viel half om tijdens een vlucht met een Bulgaarse vliegmaatschappij. 

In een luchtzak vloog mijn drank uit het bekertje en kwam er later weer in terug. 

Een (loze) bommelding voor vertrek maar al op de baan. Bij aankomst in NY aangehouden wegens vermeende overtreding van de 'wat mag ik meenemen' regels. Ondanks een verhoor e.d. als eerste door de douane geloodst door de veiligheidsmeneer. 

De dronken Ier naast me die bang was om te vliegen en vroeg ik zijn hand vast wilde houden bij de landing in Dublin met Air Lingus. Het was minder dat hij een beetje dronken was, maar voor een Iers accent doe ik alles dus ik heb over koetjes en kalfjes gepraat terwijl ik mijn hand op zijn arm hield. Na de landing gingen we gestaag doch beslist onze eigen gang. Ik weet niet wens zijn naam meer. Vast Rory or Shaun.

Gerard Joling die tijdens de vlucht begon te zingen. Heb hem toen vriendelijk doch dringend verzocht zijn mond te houden.

Jaren geleden een enorme en totaal onverwachte luchtzak waar we 60 foot zijn neergeklapt - flight attendants en passagiers met ernstige verwondingen, eten aan plafond, bagage uit overhead bins gevallen, en noodlanding om spoed medische hulp - maar mijn meeste vluchten zijn saai en uneventful, precies zoals ik het wil.

Heb in een oud Russisch toestel gevlogen waar de wind dwars doorheen kwam. Stoelen zaten los, we kregen extra dekens enlagen min of meer op de grond. Hapjes en drankjes werden niet geserveerd, aangezien we continue op en neer gingen. Vlucht duurde 2 uur, blij het overleefd te hebben. 

De dertien dagen dat ik moest wachten voor mijn vlucht vanwege de as-wolk. 

Crash, waarbij collega's omkwamen. 

Vliegtuigdeur verloren (Ethiopie), door het landingsgestel gezakt (Malawi). Dronken piloot (Sudan). Boom geraakt bij de landing (Somalië). 

Gehyjacked te worden naar Cuba op een vlucht van Curacao naar Miami.

Een moeder die haar kind de hele vlucht bleef slaan, omdat het niet rustig ging zitten. 

Mijn collega die haar baby tijdens de vlucht ter wereld bracht. Het was op de laatst mogelijke dag dat ze nog mocht vliegen, het kindje werd 2 maanden te vroeg geboren.

Ontmoetingen met medepassagiers, opmerkelijk zijn er plenty, recent zat ik naast een Nederlandse vrouw die mee ging doen aan een miss verkiezing. Langer geleden heeft een professor mij proberen uit te leggen hoe onze hersenen werken. Dat was nog eens een interessante trip! 

Dat een vrouwlijke passagier de toegang werd ontzegd omdat ze een vloeistof het toestel in wilde smokkelen. Het bleek om flesvoeding voor haar baby te gaan. Niettemin werd haar de toegang tot het toestel ontzegd . Dit gold overigens een binnenlandse vlucht in Noorwegen. 

Helemaal alleen zitten in een vliegtuig bestemd voor 100 passagiers.

Tarom 1992 toen het cabinepersoneel niet wou ingaan op onze waarschuwing dat er brandstof stroomde uit de vleugel van het naar de startbaan taxi-ende toestel. Iemand had vergeten de dop op de tank te doen. Pas toen medepassagiers en ik aanstalten maakten om de cockpit in te gaan, begon het de bemanning te dagen, keerden we naar onze standplaats terug, en stapten we uit. Een hele opluchting.

Ik heb in een tropische regenstorm boven het Amazonegebied in gedachten mijn testament opgemaakt! 

Dat na het opstijgen en zo'n 10 minuten gevlogen te hebben het vliegtuig terugkeerde naar het vliegveld om 2 passagiers die het vliegtuig hadden gemist op te halen. Dit gebeurde in 1975 tussen Lagos , Negeria en Cotonou, Benin. 

Het zien van mount Taranaki bij terugkeer naar nieuw Zeeland.

Een passagier die op het toilet een brandje had gemaakt om zijn vloeibare drugs op te warmen, Het rookalarm ging hierdoor af.

Het meest opmerkelijke was dat ik op een intercontinentale vlucht met iemand had zitten praten. Op de terugweg bleek deze persoon (express) dezelfde vlucht als ik te hebben geboekt, om me aan het eind ten huwelijk te vragen. Helaas voor hem was ik al getrouwd! Die mogelijkheid was niet bij hem opgekomen!! 

Onweer - bliksem die de vliegtuig raakte. 

Het overlijden van een medepassagier.

Een vlucht met Tirolean Airways naar Tirana-Albania, die niet kon landen, en toen mochten we overnachten in een gezellig hotelletje in een zeer pittoresk havenstadje in Zuid Italie. Geweldig!altijd erg leuke mensen ontmoet en mee gekletst, èn 1 keer met Marco van Basten gevlogen, Milano-Amsterdam !!

Hmpff, schiet me niets te binnen, vliegen is bloedsaai

Met dank aan alle leden van het Wereldpanel die aan dit onderzoek meededen. Ook geïnteresseerd in het Wereldpanel? Meld je aan

Meer verhalen lezen voor en door Nederlanders in het buitenland? Neem een gratis abonnement op het WereldExpat Magazine