Experts Nationaliteitsrecht
Na haar rechten- en talenstudie aan de Universiteit van Maastricht was Susanne Mooij beleidsmedewerker bij de Adviescommissie Vreemdelingenzaken. Hermie de Voer studeerde Europese Studies aan de UvA en rechtsgeleerdheid aan de VU. Beiden werken nu als advocaat Nationaliteitsrecht en Vreemdelingenrecht bij Everaert Advocaten in Amsterdam. E-mail: ;
Nederlanders die zich in het buitenland vestigen, kunnen in bepaalde gevallen de nationaliteit verkrijgen van het land waarin zij wonen. Het is niet altijd duidelijk of in een dergelijk geval het hebben van twee of meer nationaliteiten is toegestaan.
Deze bijdrage gaat over het vrijwillig verkrijgen van een andere nationaliteit en de gevolgen daarvan voor de Nederlandse nationaliteit. Ook zal ik kort ingaan op de mogelijkheden van het herkrijgen van de Nederlandse nationaliteit wanneer de Nederlandse nationaliteit door vrijwillige verkrijging van een andere nationaliteit is verloren.
Automatisch verlies van de Nederlandse nationaliteit
De hoofdregel is dat het vrijwillig verkrijgen van een andere nationaliteit automatisch verlies oplevert van de Nederlandse nationaliteit. Dit is niet een nieuw fenomeen. Al in de Wet op het Nederlanderschap en Ingezetenschap uit 1892 werd geregeld dat wanneer een Nederlander vrijwillig een andere nationaliteit aannam, hij zijn Nederlandse nationaliteit automatisch verloor. Daarnaast gold tot 1964 dat een Nederlandse vrouw die in het huwelijk trad met een man van een andere nationaliteit, haar Nederlandse nationaliteit verloor wanneer zij de nationaliteit van haar echtgenoot automatisch verkreeg door de huwelijkssluiting. Ook onder de Rijkswet op het Nederlanderschap van 1985 trad automatisch verlies van de Nederlandse nationaliteit op bij het vrijwillig verkrijgen van een andere nationaliteit.
Pas sinds de inwerkingtreding van de huidige Rijkswet op het Nederlanderschap in 2003 bestaan er uitzonderingen op de hoofdregel dat vrijwillige verkrijging van een andere nationaliteit verlies van het Nederlanderschap oplevert.
Welke situaties zijn uitgezonderd?
Allereerst is uitgezonderd de persoon die in het land van die andere nationaliteit is geboren en daar ten tijde van de verkrijging van de andere nationaliteit zijn hoofdverblijf heeft. Denk bijvoorbeeld aan een persoon geboren in Japan, uit Nederlandse ouders. Deze persoon is altijd in Japan blijven wonen en is na het bereiken van de meerderjarige leeftijd in 2004 genaturaliseerd tot Japanner. Deze persoon verliest bij de verkrijging van de Japanse nationaliteit, zijn Nederlandse nationaliteit niet.
Een andere uitzondering wordt gemaakt voor degenen die voor het bereiken van de meerderjarige leeftijd een onafgebroken periode van vijf jaar hoofdverblijf hebben gehad in het land van die andere nationaliteit. Dat betekent bijvoorbeeld dat een Nederlandse jongen die op zijn twaalfde met zijn ouders naar Nieuw-Zeeland is geëmigreerd en vervolgens op zijn tweeëntwintigste de Nieuw-Zeelandse nationaliteit heeft aangenomen, de Nederlandse nationaliteit bij naturalisatie tot Nieuw-Zeelander niet automatisch verliest.
De derde en tevens laatste situatie waarin geen automatisch verlies van het Nederlanderschap optreedt, is wanneer de persoon ten tijde van het verkrijgen van de andere nationaliteit is gehuwd (dan wel een geregistreerd partnerschap heeft) met een persoon die de andere nationaliteit al bezit.
Noorwegen, Denemarken en Oostenrijk
Deze uitzonderingen gelden overigens niet, wanneer de vrijwillige verkrijging betrekking heeft op een nationaliteit van een staat die Partij is bij het Verdrag van Straatsburg, maar niet Partij is bij het Tweede Protocol van datzelfde Verdrag. Momenteel zijn dat alleen nog Noorwegen, Denemarken en Oostenrijk.
Daarnaast kan het zo zijn dat de Nederlandse nationaliteitswetgeving dubbele nationaliteit toestaat, maar dat de wetgeving van het land van de nieuwe nationaliteit de dubbele nationaliteit niet toestaat en afstand van de Nederlandse nationaliteit vereist. In dat geval wordt de Nederlandse nationaliteit alsnog verloren.
Verlies van Nederlanderschap door langdurig verblijf in het buitenland
Een Nederlander die tevens een andere nationaliteit bezit kan door langdurig verblijf buiten Nederland, de Nederlandse Antillen Aruba en de Europese Unie zijn Nederlandse nationaliteit verliezen. Een achtereenvolgend tienjarig of langer verblijf buiten Nederland, de Nederlandse Antillen, Aruba dan wel de Europese Unie levert in een dergelijk geval automatisch verlies van het Nederlanderschap op. Deze termijn wordt gestuit door tenminste een jaar terug te keren naar Nederland, de Nederlandse Antillen, Aruba of een land in de Europese Unie en daar hoofdverblijf te hebben. De termijn wordt ook gestuit door steeds tijdig het Nederlandse paspoort te verlengen.
Herkrijgen van de Nederlandse nationaliteit door middel van optie dan wel naturalisatie
Degenen die het Nederlanderschap hebben verloren, de zogeheten oud-Nederlanders, kunnen hun Nederlandse nationaliteit herkrijgen door middel van optie of naturalisatie. De enige voorwaarde bij het herkrijgen van de Nederlandse nationaliteit door middel van optie is dat de oud-Nederlander eerst een jaar hoofdverblijf in Nederland heeft op grond van een niet-tijdelijk verblijfsdoel (dus geen studie of familiebezoek bijvoorbeeld). Er geldt geen inburgeringsplicht of afstandvereiste. Het krijgen van een dergelijke verblijfsvergunning is voor een oud-Nederlander die geboren en getogen vrij eenvoudig, maar kan in andere gevallen best lastig zijn, omdat Nederland een restrictief toelatingsbeleid kent.
Een oud-Nederlander kan wel vanuit het buitenland een naturalisatieverzoek indienen, dus zonder eerst een verblijfsvergunning in Nederland hebben, maar alleen als de oud-Nederlander hoofdverblijf heeft in een ander land dan waarvan hij of zij de nationaliteit bezit. Bovendien moet de oud-Nederlander bij naturalisatie het inburgeringsexamen hebben behaald en in principe afstand doen van zijn of haar huidige nationaliteit (voor de uitzonderingen op de afstandsverplichting verwijs ik naar mijn vorige bijdrage).
Tijdelijke optieregeling tot 1 april 2013
Voor oud-Nederlanders die vóór 2003 als meerderjarige de Nederlandse nationaliteit hebben verloren door vrijwillige verkrijging van een andere nationaliteit is een tijdelijke optieregeling in het leven geroepen. Door deze regeling is het voor deze groep oud-Nederlanders mogelijk om vanuit het buitenland te opteren voor de Nederlandse nationaliteit. Het hebben van een verblijfsvergunning in Nederland is in een dergelijk geval niet vereist. Er geldt ook geen inburgeringsplicht en geen afstandsverplichting van de andere nationaliteit. Om in aanmerking te komen voor deze tijdelijke regeling moet de oud-Nederlander die als meerderjarige zijn Nederlandse nationaliteit heeft verloren door vrijwillige verkrijging van een andere nationaliteit aan een van de volgende voorwaarden voldoen:
- de oud-Nederlander moet zijn geboren in het land waarvan hij of zij nu de nationaliteit bezit en moet kunnen aantonen dat hij daar op het moment van het optieverzoek woonachtig is; of
- de oud-Nederlander moet voor het bereiken van de meerderjarige leeftijd vijf jaar toelating en hoofdverblijf hebben gehad in het land van die andere nationaliteit; of
- de oud-Nederlander moest ten tijde van het verkrijgen van die andere nationaliteit gehuwd zijn dan wel een geregistreerd partnerschap hebben met een persoon van die andere nationaliteit.
Deze optieregeling is tijdelijk. Optieverzoeken gebaseerd op deze regeling moeten vóór 1 april 2013 worden ingediend.
Minderjarigen
Kinderen onder de 18 jaar verliezen automatisch de Nederlandse nationaliteit wanneer hun ouders op vrijwillige basis een andere nationaliteit verkrijgen. Dit is ook het geval wanneer het kind die andere nationaliteit al bezit (bijvoorbeeld door zijn of haar geboorte op het grondgebied van het land van die andere nationaliteit). Wanneer het kind zelfstandig die andere nationaliteit verkrijgt treedt ook automatisch verlies op van de Nederlandse nationaliteit. Op deze hoofdregels bestaan weer uitzonderingen. Indien één van de ouders Nederlander blijft, verliest het kind het Nederlanderschap niet. Ook indien het kind is geboren in het land van die andere nationaliteit en daar hoofdverblijf heeft ten tijde van de verkrijging van die andere nationaliteit, verliest het kind in principe de Nederlandse nationaliteit niet. Hetzelfde geldt voor een kind dat reeds vijf onafgebroken jaren hoofdverblijf heeft gehad voorafgaand aan de verkrijging van die andere nationaliteit in het land van die andere nationaliteit
Ook hierbij dient weer voorzichtigheid te worden betracht. Het kan namelijk best zo zijn dat de nationaliteitswetgeving van de staat van die andere nationaliteit afstand van de Nederlandse nationaliteit vereist. Dan verliest de minderjarige alsnog de Nederlandse nationaliteit.
Oud-Nederlanders die als minderjarige de Nederlandse nationaliteit hebben verloren, kunnen pas bij het bereiken van de meerderjarige leeftijd de Nederlandse nationaliteit herkrijgen door middel van optie dan wel naturalisatie als oud-Nederlander. De hierboven omschreven tijdelijke optieregeling is op deze categorie niet van toepassing omdat zij ten tijde van het verlies nog minderjarig waren.
Wetsvoorstel 31813
Het wetsvoorstel 31813 heeft geen veranderingen op stapel ten aanzien van de verliesbepalingen die in dit artikel zijn besproken.
Conclusie
Nationaliteitswetgeving is vaak aan verandering onderhevig. Het hierboven omschrevene is geschreven op basis van de nu geldende bepalingen uit de Rijkswet op het Nederlanderschap uit 2003. Het kan heel goed dat u in het verleden het Nederlanderschap hebt verkregen dan wel hebt verloren op basis van de destijds geldende nationaliteitswetgeving en dat er om die reden andere regels op uw situatie van toepassing waren. Wanneer u van plan bent om als Nederlander een andere nationaliteit aan te nemen, raad ik u aan zich goed te laten informeren over de mogelijke gevolgen voor uw Nederlandse nationaliteit en die van uw eventuele kinderen.
Meer artikelen lezen voor en door Nederlanders in het buitenland? Neem een gratis abonnement op het WereldExpat Magazine
E-mail deze pagina
Print deze pagina
Ik ben geboren en getogen in Nederland (1983) en wil nu de Israelische nationailteit aannemen. Ik begrijp dat ik dan de Nederlandse nationaliteit automatisch verlies (Ik val niet onder de 3 uitzonderingsregels, want: ik ben in Nederland geboren, heb niet voor mijn 18e jaar 5 jaar in Israel gewoond en ben ook niet met een Israelier getrouwd). Als ik na een of twee jaar weer Nederlander wil worden en terug wil naar Nederland, kan dit dan gewoon door het naturalisatieproces te doorlopen?
Wij zijn in 1999 met onze 2 kinderen (destijds 9 en 12jr) naar Canada geemigreerd en zijn Nederlanders gebleven met een permanent residentcard. 1.Verliezen wij nu ons NL schap omdat wij meer dan 10 jaar hier zijn?
2. Inmiddels ben ik gescheiden en hertrouwd met een Canadees, kan ik nu Canadees worden en toch mijn NL-schap behouden (was dit niet een van de uitzonderingen).
3. Kunnen mijn kinderen nu Canadees worden en hun NL-schap behouden omdat ze jonger waren dan 18jr toen ze kwamen en hier meer dan 5 jaar hebben gewoond? (was ook een uitzondering?)
4. Een van mijn dochters wil nu bij de Canadian Armed Forces en moet dan dus Canadian worden, kan ze toch Nederlander blijven?
5. Door mijn 2e huwelijk kan ik nu ook een Jamaican paspoort krijgen, kan ik dan toch mijn Nederlandse paspoort houden?
Bij voorbaat dank voor al deze goede informatie op deze site
Mischien kan iemand mij helpen, het schijnt dat niemand precies antwoord op mijn vragen heeft.
Ik ben in 1960 in Nederland geboren, heb alle scholen doorlopen en ben op mijn 20ste in 1981 naar Canada verhuisd. Met een Canadees getrouwd en 2 kinderen gehad. Ik ben ondertussen gescheiden van mijn Canadese man en in 2004 met een Nederlandse man getrouwd. IN 2005 ben ik Canadese geworden. Nu willen we volgend jaar terug naar Nederland verhuizen. Mijn dochter van 20 wil graag mee. Wat zijn onze opties?
Ik ben geboren in Suriname en nog steeds wonende in Suriname.Ik heb van 1975 tot 1981 de Nederlandse nationaliteit gehad en heb geheel vrijwillig vanaf 1981 de Surinamse nationaliteit overgenomen .Mijn Kinderen waren geboren in 1977,1980.1983.
Kan ik op grond van de tijdelijke optie regeling die tot 1 april 2013 geldig is de Nederlandse nationaliteit opteren.En zou mijn kinderen ook in aanmerking kunnen komen voor de Nederlanderschap die ook woonachtig zijn in Suriname.
Als ik emigreer via de emigratieregeling dan verliest ook mijn dochter haar nationaliteit. Nu wilt mijn vriend die nederlander is en blijft mijn kind erkennen zodat zij bijv later makkelijk naar nederland kan terugkeren om bijv, te studeren. Is dit mogelijk op deze manier (mijn dochter is 14 jaar oud en draagt mijn achternaam )
Ik ben 1944 in nederland geboren. Mijn ouders emigreerde naar Canada 1953.
Toen ik 18 was werden we allemaal canadees, zodat ik kon soliciteren voor
gemeente banen. Dat kon niet als ik nog buitenlander bleef. Dat ik de nederlandse burgerschap zou verliezen wist ik helemaal niet, dat werd mij ook niet bekendgemaakt. Nu reis ik regelmatig naar familie in nederland en om nostalgische redenen zou ik graag met een nederlandse paspoort (en
burgerschap) naar mijn vaderland reizen. Het gevoel voor je vaderland
verliest je nooit, toch? Is dat mogelijk?
Ik ben in Australie geboren (beide ouders zijn Nederlanders)Ik heb een Australische en Nederlandse paspoort. Nederlandsche paspoort laten verlopen omdat ik al die jaren makkelijk met mijn Australische op reis kan.woon nu 22 jaar in Australie.Ben ik mijn Nederlansche nationaliteit kwijt of kan ik deze opnieuw aanvragen? Bedankt.
ik woon met mij israelische vrouw in Israel.Ik heb een nederlands paspoort zowel mijn 4 kinderen.wanneer moeten mijn kinderen beslissen welk paspoort ze willen behouden? En israelisch n hollandspaspoort gaat samen?
Ik ben Nederlandse (geen nadere nationaliteit aangenomen)en mijn man( Amerikaan)heeft sinds 2006 ook de Ned.nationaliteit. Dus een dubbele Am/Ned. Wij zijn sinds 1989 gehuwd(in Ned.)en wonen sinds zijn pensioen 2007 in de USA.Ik heb daar een residence permit(10 jr.)Wij komen regelmatig naar Europa voor langere tijd. Als ik het dus goed begrijp, veranderd er voor mij niets(ik kan mijn paspoort elke 5 jr. gewoon verlengen/vernieuwen, en hetzelfde geldt voor mijn man, daar hij de Ned.nationaliteit heeft verkregen tijdens ons huwelijk.(zie Uw item uitzonderingen).Zie gaarne Uw input omtrent mijn zienswijze.
Ik heb de Nederlandse nationaliteit en sinds 2010 ook de Amerikaanse nationaliteit. Mijn man heeft de Canadese en de Amerikaanse nationaliteit. Wij wonen in de USA. Wij hebben 2 kinderen geboren in de USA in 1979 en in 1981. Zij hebben daarom de Amerikaanse nationaliteit en wonen ook in de USA. Als ik het goed begrijp komen zij nu in aanmerking voor de Nederlandse nationaliteit zonder hun Amerikaanse nationaliteit op te geven. Mijn vraag is: Moeten zij hiervoor (tijdelijk?) in Nederland wonen en moeten zij hiervoor de Nederlandse taal beheersen? Bij voorbaat dank voor uw antwoord!
Geweldig deze site.
Ik heb ook een vraag. Ik ben in 1974 geboren in Nederland. In 1980 geemigreed met me moeder naar Suriname,(mijn huidige woonplaats) waarvan mijn moeder ook vrijwillig de nationaliteit heeft aangenomen, die ik ook automatisch kreeg omdat ik ten tijde minderjarig was. Ik had geen keus. Ik ben ook niet erkent door mijn vader. Maar nu is mijn vraag, bestaat er voor mij nog een mogelijkheid voor het herkrijgen van de Nederlandse nationaliteit.
Bedankt!
Hallo. U was geboren Nederlander van rechtswege door afstamming van een ongehuwd Nederlandse vrouw, omdat zoals U schrift uw vader U niet heeft erkend. Uw moeder heeft wel de Surinaamse nationaliteit vrijwillig aangenomen toen u minderjarig was en u deelde dus mee in die naturalisatie. Zodoende zowel uw moeder als u hebben hebben de nederlandse nationaliteit automatisch verloren. Aangezien Uw moeder niet met een Surinaamer was getrouwd toen zij die nationaliteit aannam, kunt Uw moeder ook niet haar Nederlanderschap herkrijgen door optie als Oud Nederlandse. Maar voor U liggen de feiten wel anders: u deelde mee in de naturalisatie van Uw moeder. U kunt tevens de Nederlandse nationaliteit niet herkrijgen door optie als Oud Nederlander. De enige manier is door naturalsatie (als jullie of in NL wonen of in een ander vreemdland maar niet in Suriname wonen) of door optie na een jaar legaal verblijf in Nederland voor een niet tijdelijk doel (zoals gezinshereniging of arbeid in loondienst) aangezien U et Uw moeder in NL zijn geboren.
Hallo,
Met interesse lees ik de berichten over verkrijging dan wel verlies van het Nederlanderschap. Ik heb een vraag: ikzelf heb een dubbele nationaliteit (Turks & Nederlands) mijn echtgenoot heeft alleen de Turkse nationaliteit, wij zijn woonachtig in Turkije. Voor zover ik weet, krijgt mijn kind beide nationaliteiten (aangifte bij Nederlandse consulaat). Klopt dit?
Vriendelijke groet, Yesim
Ik ben in 2002 met mijn Peruaanse vrouw in Nederland getrouwd. Zij heeft om haar moverende redenen toen haar Peruaanse nationaliteit opgegeven en heeft dus alléén de Nederlandse nationaliteit. Nu vertrekken wij (inclusief onze 16 jarige, oorspronkelijk in Peru geboren, maar Nederlandse nationaliteit hebbende dochter) binnen afzienbare tijd naar Peru om daar (ieg de komende 10 jaar of zo?) ons leven voort te zetten. Ik vraag in Peru een rentista status aan, maar mijn vrouw wil opnieuw de Peruaanse nationaliteit aanvragen, maar zónder haar Nederlandse nationaliteit te verliezen. Als ik de artikelen op dit forum lees, moet dit zonder problemen mogelijk zijn. Maar ik zou graag de bevestiging krijgen dat dit inderdaad zo is. Hetzelfde geldt voor onze dochter.
Redenen zijn dat wij of onze dochter wellicht op termijn weer naar Nederland terug willen keren. Daarnaast: met een Nederlands paspoort kan je vrij over nagenoeg de hele wereld reizen. En last, but not least: mijn vrouw en onze dochter voelen zich zéker Nederlands na al die tijd......
Ik lees hier iets van aow afkopen. Van deze mogelijkheid had ik nog niet eerder gehoord. Wij hebben beiden 20 jaar aow premie betaald voor onze emigratie en ik zou hier graag iets van terugzien. Ook een reden (naast de emotionele reden) om Nederlander te willen blijven. Is er een eenduidig antwoord te geven op rechten op aow in het buitenland voor Nederlanders en genaturaliseerde oud-Nederlanders?
Zijn eventuele rechten onvervreemdbaar of moeten we afwachten wat voor nieuwe regels en wetten worden uitgevaardigd. Geldt aow voor ons ook voor 67 jaar ipv 65 als dit wordt besloten? Voor onze financiele toekomst allemaal belangrijke overwegingen, zeker in een land met minder sociale zekerheid.
Beste Irene te Canada,
Deze informatie is te verkrijgen op de internetsite : www.svb.nl.
AOW bouwde men tot nu toe in Nederland op tussen de 15e en 65ste levensjaar. Voor elk jaar dat men tussen die periode niet in Nederland woonde, wordt men 2% gekort op de AOW. Woonde men dus 17 jaar in het buitenland, dan is de korting 17 x 2% is 34%. Als de AOW met 65 jr. gaat uitkeren en je woont op dat moment in Nederland en je komt tekort, d.w.z. je zit onder de bestaansnorm, dan kun je aanvullende bijstand krijgen van de gemeente, welke bijstand echter in zo´n geval sinds kort ook door de SVB wordt uitgekeerd. Woon je in het buitenland dan krijg je geen (aanvullende) bijstand, omdat de bijstandswet (Wet werk en bijstand) het territorialiteitsbeginsel kent.
Verder is voorzichtigheid geboden met het afkopen van AOW, omdat dat voor een emigrant tot een zogenaamde ´verboden handeling´ zou kunnen behoren, hetgeen een belastingaanslag kan opleveren ! Er is kortgeleden zelfs een proces verloren tegen de Staat door iemand die wonende in het buitenland in Nederland was bijverzekerd voor de AOW en toch de buitenlandse jaren niet kreeg uitgekeerd ! Ik heb me niet verdiept in deze casus, maar dit is mij er van bijgebleven. Kortom, voorzichtigheid is geboden !
Bedankt voor dit goede artikel.
Hoe gaat dat met informatie uitwisselen tussen NL en mijn thuisland?
Gaat de USA dit doorgeven aan de NL overheid wanneer ik het Amerikaanse paspoort aanvraag?
Gaat NL informatie opvragen bij de Amerikaanse auroriteiten wanneer ik mijn NL paspoort verleng?
Hoe weten de autoriteiten welk(e) paspoort(en) ik heb?
Eindelijk iemand die het eens goed uitlegt.Ik denk er al tijden over om een tweede (italiaans)paspoort aan te vragen maar tot nu toe was het voor mij te onduidelijk wat er nu precies gebeurt met mijn nederlandse paspoort als ik nog jaren hier verblijf. Ik zou een tweede paspoort willen om bv te kunnen stemmen. Ik wist niet dat je als je meer dan 10 jaar in het buitenland verblijft ook automatisch je nederlanderschap kunt verliezen.Bedankt voor de info.Ik ga nog eens goed nadenken of het echt wel de moeite waard is om een tweede paspoort aan te vragen temeer omdat we geen kinderen hebben en er dus ook voor hen geen voordeel is.
Toen mijn man en ik in 2008 de Belgische nationaliteit aanvroegen - aangezien wij na 22 jaar daar met veel genoegen gewoond te hebben en niet het idee hadden weer terug naar Nederland te willen - was dat geen enkel probleem. Voor de Belgische wet mochten we ook gewoon 2 nationaliteiten hebben. Echter, zeer snel na deze naturalisatie ontvingen wij een niet zo vriendelijke brief (ik zeg het nog netjes) van de Nederlandse overheid en daarin werd ons gesommeerd om per ommegaande onze Nederlandse paspoorten in te leveren. Zo niet, dan zouden gerechtelijke stappen volgen. Dat was even schrikken, want wij zijn beiden in Nederland geboren en opgegroeid (onze kinderen zijn nog altijd Nederlander) en we vonden dit wel erg kort door de bocht. Na van de schrik bekomen te zijn bleef eigenlijk alleen een naar gevoel achter: eigen schuld, dikke bult, had je maar geen Belg moeten worden. We hebben dus onze paspoorten teruggestuurd, maar blijven het merkwaardig vinden omdat wij eigenlijk van beide landen houden en op deze manier ongewild onze roots een beetje kwijt zijn geraakt.
De vraag is niet of de Belgische nationaliteitsrecht dubbele nationaliteit toestaat. Het gaat om de vraag of de Nederlandse nationaliteitsrecht dat wel toestaat onder deze omstandigheden (omdat U, als Nederlandse, de Belgische nationaliteit vrijwillig wou aannemen).
Dat heeft dus gevolgen op Uw Nederlandse nationaliteit (omdat U in bezit was van de Nederlandse nationaliteit toen U de Belgische hebt aangenomen).
Omdat U als Nederlandse niet met een Belg was getrouwd toen U de Belgische nationaliteit aannam, onder Nederlands nationaliteitsrecht hebt U een vreemde nationaliteit vrijwillig aangenomen en U valt niet onder de uitzonderingscategorieën. Zodoende bent U automatisch de Nederlandse nationaliteit kwijtgeraakt. Helaas maakt het niet uit dat U familieleden in NL hebt of dat U ontkende dat U de Nederlandse nationaliteit automatisch zou verliezen. De huidige Belgisch nationaliteitsrecht staat dubbele nationaliteit wel toe. De Nederlandse ook, maar er zijn alleen bepaalde uitzonderingscategorieën (bijv. vreemde nationaliteit aannemen gedurende een huwelijk met een buitenlander met die vreemde nationaliteit). Dan verliest men de Nederlandse nationaliteit niet.
als ik twee paspoorten had mogen hebben was dit voor mij beter geweest in polan echter dat kon niet wel kon ik mijn nederlands paspoort inleveren en mijn aow afkopen
dat leek mij niet zo een goed idee
ik voel mij door deze regelsgedikrimineert want marokanen en turken mogen dit wel
In 2003 heb ik de australische nationaliteit aangenomen omdat Australie toen toestond om 2 nationaliteiten te hebben. Mijn broer heeft dit toen ook gedaan. Ik heb me er toen niet goed in verdiept wat dit voor mijn nederlandse nationaliteit betekende.
Ik woon in nederland maar ga regelmatig oor lange vakanties naar australie. Mijn broer is na zo'n lange vakantie in Australie gebleven sinds 2006. Hij wilde onlang zijn paspoort in Australie verlengen. Deze is toen ingenomen door de ambassade omdat hij geen nederlander meer zou zijn.
Komt hij nu in aanmerking voor de optieregeling?
Hoe zit dat met mij, ben ik hem nu ook kwijt en verblijf ik illegaal in het land? Wat voor stappen moet ik nu nemen?
Waarom mag iemand die in Nederland geboren is 2 paspoorten hebben zoals mensen van Maroko en Turkije en ik, die graag het Canadeese paspoord wil hebben, er niet 2 mag hebben ook al ben in ik Nederland geboren.
Inderdaad dit is zo discriminerend er loopt zoveel tuig met 2 paspoorten rond en als geboren nederlander mag dit niet .
Ik ben hier geboren en woon en werk nog steeds hier en ben bijna 65 jaar ik ben bezig met het canadeze burgerschap daar ik een bevrijdings kind ben en na 37 jaar zoeken mijn vader heb gevonden wil ik om emotionele reden gaag bevestig zien dat ik van canadeze afkomst ben daar ben ik heel trots op.
Maar alls ik dat krijg verlies ik mij ned.burgerschap,ik heb dit nu via de mail aan een pvv kamerlid laten weten dit is zo kromdaar gaan mijn haren van overeind staan over dicrimineren gesproken je word hier miselijk van,ik hoop dan ook dat er iets mee gedaan word anders moet ik straks een verblijf verguning aan vragen in mijn eigen land anders word ik uit gezet nou ik laat het er op aan komen.
Ik ben in mei 1963 in Nederland geboren uit een Nederlandse moeder en een Italiaanse vader. Mijn ouders zijn twee maanden voor mijn geboorte getrouwd, waardoor mijn moeder de NL nationaliteit kwijtraakte en ik automatisch Italiaanse was. Mijn moeder heeft in juni 1964 haar Nederlanderschap teruggekregen (in maart 1964 werd de wet gewijzigd, doordat prinses Irene met de Spaanse prins Juan Carlos trouwde) en had dus de dubbele nationaliteit. In 1969 zijn wij naar Italie verhuisd waar ik sindsdien woon. Mijn zusje, die in oktober 1964 was geboren, kreeg in 1984 via optie ook de Nederlandse nationaliteit erbij. Ik viel buiten boot (ik was per 31 dec. 1984 immers al 21 jaar oud).
De wetgeving ten behoeve van 'latente Nederlanders' gaf mij op het eerste gezicht hoop, maar aangezien mijn moeder op het moment van mijn geboorte (sinds twee maanden) geen Nederlander meer was, val ik weer uit de boot.
Deze wetgwijziging wordt gepresenteerd als een gelijkstelling van man en vrouw, maar het lijkt mij eerder, als ik het zo lees, een manier om alsnog de kans te bieden aan diegenen die in 1984 geen optie deden omdat zij het niet wisten. Ik kan mij namelijk nog goed herinneren dat mijn zusje deze mogelijkheid via familieleden in Nederland had moeten vernomen. Ambassades en CG's hadden destijds op geen enkele manier deze informatie verspreid. Het was vermoedelijk niet de bedoeling dat er 'zieltjes' moesten worden ingewonnen en diezelfde houding zie ik nu weer.
Waarom is er sprake van gelijkstelling? Wat is er discrimineerender als wegens huwelijk de nationaliteit te verliezen? U zegt het zelf, in 1963 waren ongehuwde moeders eerder de uitzondering dan de regel.
Maar ja, mijn moeder is anderhalf jaar noodgedwongen geen Nederlander meer in eigen land geweest, dus zij kon de nationaliteit ook niet overdragen.
Ergens moet er een lijn worden getrokken, maar het gebruik van dit criterium vind ik eerder een schijnheilige dan een juridische handhaving. Het zou mij dan ook niets verbazen als er in de toekomt weer een wetswijziging wordt ingevoerd om alsnog de belangen van de mensen zoals ik die geboren tussen de jaren '50 t/m begin 1964 uit een Nederlandse moeder te beschermen.
Mensen die ook tussen de jaren 50 t/m begin 1964, wier moeders in het bezit waren van het Nederlanderschap ten tijde van de geboorte van het kind, kunnen voor het nederlandschap opteren als "latente Nederlanders". Het probleem voor u is niet dat u tussen de jaren 50 t/m 1964 bent geboren. Het probleem is dat uw moeder, hoewel geboren en getogen Nederlandse, niet meer in het bezit was van het Nederlanderschap op de dag van uw geboorte. Een mens kan een nationaliteit niet doorgeven, die dat mens zelfs niet heeft. Italie is een van deze "uitzonderingslanden" dwz de (destijds) geldende Italiaanse wetgeving vaststelde dat een (buitenlandse) vrouw die met een italiaan trouwde automatisch de italiaanse nationaliteit verkreeg (ook als ze er niet bewust van was) bij het met een italiaan gesloten huwelijk en dus haar Nederlanderschap automatisch verloor. Deze situatie is pas na 1964 veranderd, dwz de nationaliteit van de (Nederlandse) werd totaal onafhankelijk van de nationaliteit van de (buitenlandse) man. Daardoor bent u geen latente Nederlander (ongelukkerwijs), want uw moeder bezat niet de nederlandse nationaliteit toen u werd geboren omdat ze met een Italiaan was getrouwd en daardoor haar nederlanderschap verloor. Toen verwierf Italie automatisch de Italiaanse nationaliteit aan de (buitenlandse) vrouw bij het huwelijk met een italiaans onderdaan (uw vader). Kinderen van nederlandse moeders die voor 1964 zijn geboren en wier moeders nogal in bezit waren van het Nederlanderschap ten tijde van de geboorte van het kind kunnen voor het nederlanderschap opteren (ongeacht leeftijd!). Het gaat hier dus niet over de leeftijd van het kind -- de criteria/voorwaarden om latente nederlander te zijn zijn: 1) de moeder moet ten tijde van de geboorte van het kind in bezit zijn geweest van het Nederlanderschap; 2) de vader van het kind was geen Nederlander ten tijde van de geboorte van het kind; en 3) het kind heeft niet eerder voor het nederlanderschap geopteerd tussen 1 Januari 1985 en 31 December 1987.
Ten eerste, wat een prachtig forum en duidelijke antwoorden, hier worden veel mensen mee geholpen! Dank daarvoor.
Mijn achtergrond/vraag is het volgende:
Mijn ouders (beide nederlandse nationaliteit) zijn voor een aantal jaar naar Nieuw Zeeland verhuisd (1971-1979). Ik ben daar in 1976 geboren. In mijn allereerste Nederlandse paspoort uitgegeven door de Nederlandse ambassade in NZ staat dat ik tevens de Nieuw-Zeelandse nationaliteit bezit.
In 1979 zijn mijn ouders met mij terugverhuist naar Nederland.
Kan ik nu zonder verlies van mijn Nederlandse nationaliteit een Nieuw Zeelands paspoort aanvragen?
Bedankt!
Het hangt er vanaf. Bent u nog steeds Nieuw-Zeelands? Zo ja, dan heeft de paspoortaanvraag geen effect, immers u verkrijgt niet opnieuw de Nieuw-Zeelandse nationaliteit, u hebt deze al. Als u de Nieuw-Zeelandse nationaliteit na uw geboorte hebt verloren, en u kunt deze weer terugkrijgen dan kan dat wel verlies van het Nederlanderschao opleveren. Ook hierop bestaan uitzonderingen die ik u graag nader uitleg.
Conclusie
Ik vind het uitermate vervelend deze thermen te moeten gebruiken, maar ik ben genoodzaakt deze te gebruiken, om mijn leed kenbaar te maken.
De Rijkswet op het Nederlanderschap is discriminerend en staat racisme toe.
Wettelijke definities
Volgens de Conventies van de Verenigde Naties betekent raciale discriminatie "elk onderscheid, uitsluiting, beperking of voorkeur gebaseerd op ras, huidskleur, afstamming, of nationale of etnische oorsprong die het doel of effect heeft van opheffing of aantasting van erkenning, genieting of uitoefening, op basis van gelijkwaardigheid, van mensenrechten, en fundamentele vrijheden in het politieke, economische, sociale, culturele of enig ander veld van het openbare leven".[1]
Effect op individuen
Racisme kan zowel de racist als zijn slachtoffer psychisch sterk beïnvloeden. Het slachtoffer voelt zich vaak aangevallen of uitgesloten en kan hierdoor bijvoorbeeld minderwaardigheidsgevoelens krijgen en gefrustreerd raken.
http://nl.wikipedia.org/wiki/Racisme
Ook lijdt ik onder de gevolgen van het etnocentrisme.
Etnocentrisme, van het Griekse "ethnos" (volk, natie, klasse, kaste) en "kentron" (gepunt/gericht) is het standplaatsgebonden beoordelen van culturen. De eigen cultuur, of een van tevoren bepaalde cultuur wordt gebruikt om andere culturen in een sociaal-cultureel opzicht te meten.
Het gevoel ergens bij te horen en zich daarnaast te onderscheiden van anderen is belangrijk voor de ontwikkeling van een positief zelfbeeld. Dit zelfbeeld wordt gevormd door een sociale identificatie en een sociale contra-identificatie. Bij de eerste worden goede eigenschappen van de eigen groep als positief ervaren en bij de tweede worden negatieve kenmerken van anderen benadrukt. Primair is het positieve zelfbeeld gebaseerd op positieve vooroordelen over de eigen groep en negatieve vooroordelen over anderen. Deze combinatie wordt etnocentrisme genoemd.[1]
http://nl.wikipedia.org/wiki/Etnocentrisme
Mijn etnische oorsprong is onbelangrijk en hiermee zit ik al mijn hele leven lang. Tijd en papier hebben op dit moment meer waarde, dan mijn afkomst. Ik kan me namelijk niet gelijkwaardig identificeren met mijn familie.
Ook de bedoeling van de nieuwe wet de vrouw gelijk te stellen aan die van de man is nog niet geheel gelukt. De vrouw die door scheiding haar Nederlanderschap door optie terug verkreeg, kon niet bepalen het kind te laten delen in deze verkrijging. Dit betekend dat zij geen volwaardig zeggenschap heeft over het kind, dus is zij niet gelijkgesteld.
Wat weegt nu zwaarder een velletje papier of de mens?
Nieuwe reactie inzenden