Gevangen in het buitenland
Bron: ministerie van Buitenlandse Zaken; cijfers van 2009.
Meer over Nederlandse gevangenen in het buitenland
Minister Verhagen onderschat de invloed van bezoeken aan Nederlandse gedetineerden in het buitenland. Dit zegt Peter Middelkoop van Stichting Epafras in gesprek met de Wereldomroep. Een bezoek aan een gedetineerde geeft een signaal af aan het land en de gevangenis: wij houden de situatie in de gaten en we verwachten dat de gedetineerde op een rechtvaardige manier behandeld wordt.
In november kondigde Buitenlandse Zaken al aan dat het vanwege de aankomende bezuinigingsronde het mes gaat zetten in consulaire aangelegenheden. De ruim 2500 Nederlandse gedetineerden gaan dit merken, vertelt Verhagen in dagblad Sp!ts. “Het moet efficiënter en goedkoper. Dit zal gevolgen hebben, ook voor de hulp aan gedetineerden.”
Verhagen wil dat de bezoeken van consulaire medewerkers aan Nederlandse gedetineerden worden ingeperkt. Alleen wanneer je ziek, oud of een ‘schrijnend geval’ bent, krijg je nog regelmatig de Nederlandse diplomatieke vertegenwoordiging op visite.
Bezoeken
Normaal gesproken bezoeken medewerkers van ambassades en consulaten Nederlandse gevangen twee keer per jaar. In landen waar de omstandigheden in de gevangenissen slecht zijn, komen de Nederlanders soms wel zes keer per jaar langs.
“Het is jammer dat de minister alleen bezoeken wil brengen aan zieken en ouderen”, vertelt Peter Middelkoop, directeur van Stichting Epafras die geestelijke verzorging biedt aan Nederlandse gedetineerden in het buitenland. De Stichting probeert minimaal twee maal per jaar een geestelijk verzorger gevangenen te laten bezoeken.
Belangrijk
“Als iemand op bezoek komt bij een gevangene, dan wordt dit gezien door bewakers en de directeur van de gevangenis”, zegt Middelkoop. “Je geeft hiermee een signaal: wij houden het in de gaten. Ook al hebben de mensen iets misdaan, wij willen dat er op een rechtvaardige manier met ze wordt omgegaan.”
Machiel Kuijt zat tien jaar gevangen in Thailand en onderstreept het belang van de bezoeken. “Meestal krijg je je benodigdheden van deze persoon. Je krijgt geld via de ambassade waarmee je medicijnen en voedsel kunt kopen. In veel landen is dit bittere noodzaak, want als je niets kunt kopen, ben je aangewezen op wat de gevangenis te bieden heeft.”
“Wanneer je elke twee maanden bezoek krijgt, hoef je niet al het geld in één keer te geven”, legt Middelkoop uit. Gevangenen krijgen een kleine 20 euro per maand. “Als je 200 euro moet geven dan is dit erg veel in sommige landen. Je moet dan wel realiseren dat de Nederlander slachtoffer kan worden van afpersing, of erger.”
Bezuinigen
Toch is Verhagen genoodzaakt om het mes in de begroting te zetten. “Voor de bezoeken is soms een lange reis nodig. Dat is met de bezuinigingen die eraan komen jammer genoeg niet vol te houden”, zegt Verhagen in Sp!ts. jaarlijks worden er ongeveer 6.000 bezoeken gebracht.
“Nederland voert een trieste koppositie aan”, vertelt Middelkoop over het aantal Nederlandse gevangenen in het buitenland. “Buitenlandse Zaken heeft een berekening gemaakt hoeveel de begeleiding per gedetineerde ongeveer kost. Wanneer je alles meerekent kom je op ongeveer 3000 euro per jaar. Dat is eigenlijk een schijntje bij wat een gedetineerde in Nederland kost.”
Koffer
Hoe er precies bezuinigd gaat worden op de bezoeken is nog onduidelijk. Overigens benadrukt Verhagen dat voorkomen beter is dan genezen. “Ik heb soms erg te doen met Nederlanders die ver weg onder zware omstandigheden gevangen zitten. Daar zitten schrijnende gevallen tussen. Maar ik zeg ook: denk eens wat beter na voor je die drugs in je koffer stopt.”
Meer interessante verhalen lezen? Abonneer je op het gratis WereldExpat Magazine
E-mail deze pagina
Print deze pagina
tot mijn verbazing zie ik gister in de telegraaf dat er met koninginedag haringe bitterballen en bier word ingevlogen naar buitenlandse ambazades daar hoeft schijnbaar niet op bezuinigt worden
ben het met de schrijver eens buiten nederland zitten ook nederlanders in erbarmelijke omstandigheden
Weer de reactie van buitenlandse zaken met eigen schuld dikke bult, ze weten niet wat mensen hiertoe is gedreven. Buitenlandse zaken en de ambassades doen al zo weinig voor deze mensen. Nederland doet geloof ik alleen nog maar wat voor de buitenlanders, als die het maar goed hebben.
Jammer dat buitenlandse zaken weer reageert met, eigen schuld dikke bult. Ze doen al zo weinig en de ambassades ook. Ook deze mensen horen nog steeds bij de nederlandse bevolking. Jammer dat Nederland alleen nog voor de buitenlanders wil zorgen.
Nieuwe reactie inzenden