Carnaval in Nederland zal aan de meeste expats en emigranten onopgemerkt voorbijgaan. Maar Sabine Vos-van Lijf, Maastrichtse in hart en nieren, keert ieder jaar terug naar haar geboortestad om het volksfeest mee te vieren.
Zo'n 5 uur reizen met de trein vanuit haar woonplaats Herznach in Zwitserland: Sabine Vos (40) heeft veel over voor carnaval. 'Dit heb ik nodig om me op te peppen en om de rest van het jaar weer door te kunnen komen', lacht ze.
Sabine is verkleed als een soort duivel: zwaar geschminkt gezicht, knalrood haar en hoorntjes op het hoofd. De rode jas met witte ster – de vlag van Maastricht! – heeft ze zelf gemaakt, want 'je wilt niet dat een ander hetzelfde pak draagt'.
Overgang
Sabine Vos woont sinds 2,5 jaar in Zwitserland. Daarvoor was ze 12 jaar expat in Schotland. Bijna ieder jaar gaat ze naar haar ouderlijk huis in Heer om carnaval te vieren. Slechts één keer heeft ze overgeslagen, toen ze aan het bijkomen was van een zware bevalling. 'Ik wil dit voor geen goud missen.'
Natuurlijk wordt er ook carnaval gevierd in Zwitserland. Maar eigenlijk weet Sabine niet eens hoe, want ze is er nooit bij. In het protestantse Schotland was er in elk geval geen carnavalssfeer. 'Dat was altijd een grote overgang. Als ik uit Schotland hier in Limburg kwam, had ik een dag nodig om te acclimatiseren.'
Zorgen opzij
Al is het nog maar 12 uur 's middags, in 'Au Mouton Blanc' - een kroeg in het centrum van Maastricht - komt Sabine al snel gelijkgestemden tegen. Een piraat, een Napoleontische soldaat, een brandweerman en een soort trol. Anders dan in Brabant, waar een boerenkiel en een 'gordijn' vaak volstaan.
Sabine: 'Dit is echt het feest van de relativering. Alle zorgen gaan opzij.' Manlief is er niet bij. Hij geeft er niet zo om, al is ook hij Limburger en leerden ze elkaar ooit tijdens carnaval kennen. Hij past nu op de kinderen, die in Zwitserland gewoon naar school moeten.
Herremenie
Na het gesprek maak ik me snel uit de voeten. Niet verkleed en als niet-Limburger automatisch beschouwd als een Hollander ben ik hier niet op mijn plek. 'Praat maar geen Nederlands', had Sabine Vos me nog gewaarschuwd.
Sabine is juist helemaal in haar element. Later op de dag zal ze haar saxofoon ophalen om mee te spelen in de 'zaate Herremenie Blamaasj', een Maastrichts carnavalsbandje. Woensdagochtend moet ze weer terug, tijd om het katholieke askruisje te halen is er niet bij. 'Maar dat is nog ver weg.'
E-mail deze pagina
Print deze pagina
Ik begrijp het helemaal sabine. Ik ben net terug van 6 dagen carneval vieren in Keulen waar ik dit geweldig feest heb leren kennen.
Toen we in de USA woonden, van 2001 tot 2011 was dit het enige waar we heimwee naar hadden. Nu wonen we weer in Hamburg en is het slechts 4 uurtjes weg; heerlijk en wil het voor geen goud missen.
Carnaval in NL mis ik hier eigenlijk niet omdat Karneval in Bonn / Köln welliswaar op een andere wijze, maar zeker niet minder intensief, gevierd wordt. Het begint hier al op de donderdag voor Carnaval met "Weiberfastnacht". Een carnavalsdag alleen voor vrouwen die de stropdassen van mannen afknippen en 's middags hun eigen Carnevals-bijeenkomsten hebben.
Tijdens de optocht wordt hier geen confetti gestrooid maar bij het uitroepen van "Kamelle" worden er kilo's snoepgoed en andere gadjets toegeworpen. De toeschouwers, groot en klein, nemen speciaal plastic tassen mee om alles in te verzamelen.
Nee, Sabine is niet de enige. Wij komen elk jaar vanuit de USA om lekker te dansen en bij te kletsen met al onze familie en vrienden in Nederland. ALAAF! Dit jaar hadden we zelfs 5 rasechte Amerikanen bij ons die hun ogen uitgekeken hebben...ze kwamen echt alleen voor carnaval! Loen (Overloon) in Brabant was weer KEI gezellig!
okok, Herznacht is een uurtje van Luzern waar ik net sinds Donderdagochtend 05.00 uur 's ochtends Carnaval gevierd heb... en je zit zo dicht bij Basel voor de oerknal aldaar. Geen idee waarom je naar NL gaat terwijl ze hier nog meer verenigingen hebbn en nog meer (geld) aandacht in kostuums steken, maanden lang... ok de praalwagens blijven achterwegen en het bier kost 6 euro per glas... maar dat ben je toch wel gewend hier? :)
(toch zijn ze in NL toch een stukje knotsgekker dan hier dus misschien...)
Groet, probeer het een paar dagen mee te maken , misschien kan je de locals wat leren wat je zo aan staat in NL :)
Goeij diech dedoor keend! (vrije vertaling: heb veel plezier mevrouw) Ik denk er wel aan hier in Thailand en heb al mijn carnaval vierende kennissen in Nederland dan ook een "zaolige Carnaval" gewenst, maar kom er niet meer voor terug....Geniet ervan! Paul
Tja, ik ben een rasechte limburger, getrouwd met een ....friese vrouw.
Voor haar is het maar een rare gewoonte die "vasteloavend". Ik begrijp het wel Carnaval wordt je in Limburg letterlijk met de paplepel ingegeven.
Alaaf! Loat mer goan, mit die daag!
Alhoewel ik toch ook geboren en getogen in Mestreech ben,(Caberg)heb ik erg genoeg nooit de drang gehad om een speciale Carnevals trip terug naar huis te maken. Dat zal wel komen omdat ik alweer 21 jaren in Amerika woon. Sommige dingen laat je los, andere dingen hou je aan vast. Alaaf Sabine en ammeseer diech!
Nieuwe reactie inzenden