De oversteek over de Atlantische oceaan ging soepel, op wat storm na aan het begin van de reis. 'Ik ben er best wel goed vanaf gekomen', zegt Yke Tromp. Hij is één van de dertig VWO-4 leerlingen die met School op Sea na vier maanden in Panama is aangekomen.

De VWO-ers varen op de clipper Regina Maris en krijgen aan boord verplicht schoollessen. Behalve dan tijdens het eerste deel van de reis. Toen ging de zee teveel op en neer legt Tromp uit. Maar verder leert hij aan boord beter dan op school, ondanks het schommelende schip en het weidse uitzicht over de oceaan.

Geconcentreerd
'Ik merk dat ik sneller wat af heb, gewoon omdat je hier veel geconcentreerder werkt.' Aan boord zijn vijf leraren, maar die geven nauwelijks klassikaal les aan de leerlingen die allemaal van verschillende scholen komen. 'Onze boeken lopen nogal uiteen, dus kun je heel moeilijk een gezamenlijke les geven.'

De leerlingen krijgen daarom vooral individuele begeleiding. 'Als je vragen hebt, kun je naar een leraar toe gaan en die legt het je dan heel goed uit.' De scholen van de leerlingen ondersteunen het leren aan boord.

Maar veel verantwoordelijkheid ligt bij de leerlingen zelf. 'Je moet zelf je SO’s plannen (schoolonderzoeken om de leerling te toetsen, red.).  Als je het niet wilt, dan doe je het niet, maar dan komt het SO er ook niet.'

Watermaker
Veel leuker dan wiskunde of Nederlands vindt hij lessen over het schip zelf, zoals over hoe katrollen werken en inzicht krijgen in de machinekamer. En de watermaker is heel belangrijk; met dit apparaat maken de leerlingen aan boord drinkwater uit zout zeewater.

'Dat is supervet, je beleeft het echt en je hebt het echt nodig. Die apparaten gebruik je de hele dag.' Spaans leren is een grotere uitdaging voor de leerling die niet zo van de talen is. 'Gaat wel'.

Indianen
Toch deed Yke Tromp zijn mooiste moment op aan land en niet aan boord van het schip. Twee dagen geleden nog bivakkeerde hij met de groep bij een indianenstam in de jungle. Het verblijf en het eten bevielen hem prima.

'Ze hadden daar eigenlijk geen stroom en gas en kookten gewoon op hout en daar sliepen we dan. Om daar te zijn was super vet. Ze vingen hun eigen vis en we hebben een krokodil gevangen en opgegeten. Ja, heerlijk.'

Ook blijft Tromp het grote verschil in levensstandaard bij in Panama. Hij is vooral getroffen door de armoede buiten de grote stad. School at Sea heeft als doel om leerlingen sterker te laten worden door hun ervaring.

'Je leert vaardigheden ontplooien die je nodig hebt bij de uitdagingen van een veranderende wereld. Een volwassen wereld, die op je wacht zodra je van boord stapt', schrijven ze op hun site.

Spullen
Tromp voelt vooral dat hij zelfstandiger is geworden, halverwege deze reis. 'Thuis deed ik niet zoveel in het huishouden en hier moet je alles doen. Koken, schoonmaken en beter op je spullen letten. Je kunt niet alles rond laten slingeren.'

Zo gaat het straks thuis ook, weet Tromp zeker. Leerlingen varen ook geregeld zelfstandig het schip. School at Sea keert uit de Cariben terug via Cuba. De hele reis duurt een half jaar.

Het CDA is kritisch op het concept van een varende particuliere school, maar de vereniging van leerplichtambtenaren en de onderwijsinspectie zien geen problemen.