Wat voor visum?
Bij het aanvragen van een gemeenschappelijk visum voor het Schengengebied bestaan er verschillende types en mogelijkheden.
Type A: alleen toegang voor overstappen via internationale transitzone van luchthaven.
Type B: toegang tot het land voor zeer beperkte duur, met als doel verder doorreizen.
Type C: toegang voor maximaal 90 dagen per 6 maanden (toeristenvisum).
Type D: 6 maanden geldig, ook voor registratie middels Machtiging Voorlopig Verblijf (MVV).
Een Schengenvisum Type C geeft op papier toegang tot de hele Schengenzone van 25 landen. Maar er zijn beperkingen.
- Je moet een ticket hebben naar het land waarvoor je visum in eerste instantie bedoeld is. Dus niet: tegen de ambassade zeggen dat je naar Barcelona gaat en dan naar Amsterdam reizen.
- De Nederlandse ambassade in Bangkok waarschuwt dat bij het reizen naar een 'derde land', je moet kunnen aantonen dat je daar minder tijd wilt doorbrengen dan op je 'hoofdbestemming'.
- Een Schengenvisum biedt geen garantie dat er toestemming is tot verblijf. De autoriteiten in elk land beoordelen of aan de voorwaarden is voldaan. Hou relevante documenten altijd bij je.
- De autoriteiten kunnen streng zijn over het reisdoel. Als je voor je niet-Europese partner een langer verblijf wilt aanvragen, kan dit officieel niet als je partner al een visum Type C heeft.
Je niet-Europese partner op bezoek? Dan heeft die partner in veel gevallen een Schengenvisum nodig, dat 90 dagen toegang geeft tot 25 Europese landen. Maar bewijzen dat er geen plannen zijn om stiekem langer te blijven is lastig. Partners zijn bij voorbaat al 'vestigingsgevaarlijk'.
John Kruse emigreerde 17 jaar geleden naar Spanje. In 2006 liet hij een huis bouwen in het Thaise Pakchong. Hij wilde er permanent gaan wonen om beter rond te komen met zijn pensioen. Maar toen kwam de crisis. Hij raakte zijn woning aan de Costa Brava niet meer kwijt en nu pendelt hij heen en weer.
Thaise partner
In Thailand leerde John vorig jaar zijn partner kennen, Kob. Toen hij in januari weer naar Spanje ging, vroeg Kob een visum aan bij de Spaanse ambassade om hem te kunnen bezoeken. Een Schengenvisum: Spanje hoort net als Nederland bij het Schengengebied, de Europese zone zonder controle aan de binnengrenzen.
De buitengrenzen worden daarom extra streng bewaakt. Om een Schengenvisum te krijgen is dan ook van alles nodig: bankafschriften, een bewijs van medische verzekering, en in Spanje liefst ook een 'Carta de Invitacion'. Dat is een uitnodigingsbrief uit naam van de koning met een garantstelling. Kosten: 103 euro.
Vestigingsgevaar
'Ik moest daarvoor wel met de billen bloot', vertelt John. 'Koopakte van je huis, inschrijving bij de gemeente, financiële toestand... Zo'n brief is een bewijs van vertrouwen in je persoon in al zijn facetten.' Een Schengenvisum voor Kob zou dan een uitgemaakte zaak zijn, dacht hij. 'Ik bood toch aan om alles te betalen?'
Toch werd de aanvraag afgewezen. Ook een verzoek tot heroverweging leverde vooral frustratie op over de arrogante behandeling door de ambassade in Bangkok. Later kreeg John van de chef van de Guardia Civil te horen dat 75 procent van de aanvragen wordt afgewezen. De meeste wegens 'vestigingsgevaar'.
Tiptop in orde
Totaal onbegrijpelijk is dat niet. Je partner naar Europa laten komen op een toeristenvisum is vaak een eerste stap om hem of haar permanent te laten blijven. Uitgebreide informatie daarover is te vinden op webfora zoals Buitenlandse Partner. Die waarschuwen ook voor de reactie van de ambassade.
Bij Kob en John speelde mee dat ze elkaar nog niet zo lang kenden en dat Kob moeite had te onthouden dat John ondanks zijn Spaanse huis Nederlander was. Bij navraag moet dat soort details wel 'tiptop in orde zijn', waarschuwt Geert via Facebook. Anders zou er immers sprake kunnen zijn van vrouwenhandel.
Hoger beroep
Ook van belang is je te realiseren dat de ene ambassade de andere niet is. Bij de Spaanse ambassade in Bangkok 'werd ik een keer geholpen door een jonge Thaise man die me aansprak alsof ik zijn broertje was', zegt John kwaad. Over de Nederlandse ambassade komen juist veel positieve berichten binnen.
Andere tips zijn om hulp in te roepen van een organisatie die de aanvraag begeleidt, in Thailand bijvoorbeeld Thai Connection. Of om met een advocaat de afwijzing aan te vechten. 'Mijn Keniaanse partner en ik zijn vorig jaar dit traject ingegaan', schrijft Nienke op Facebook. 'Alles is goedgekomen.'
Opnieuw proberen
Bij zo'n bezwaarprocedure moet de ambassade bewijzen dat er sprake is van vestigingsgevaar. En dat is net zo lastig als bewijzen dat dat er niet is. John zegt dat hij niet op de hoogte was van die mogelijkheid. De ambassade had hem alleen verteld dat hij in hoger beroep kon gaan in Madrid. 'Dat zou maanden kosten.'
John en Kob hebben besloten het toch opnieuw te proberen, maar nu met een nationaal visum waarmee ze residentie aanvragen in Spanje. Daarvoor willen ze hun partnerschap laten vastleggen. 'Dan is er tenminste geen sprake meer van vestigingsgevaar. Want dan weten ze al dat we willen blijven.'
E-mail deze pagina
Print deze pagina
De ambassade in Bangkok meld trots dat slechts 2% van de visumaanvragen wrdt afgewezen. Lees: http://www.thailandblog.nl/expats-en-pensionado/visa/twee-procent-toeris...
"Over de Nederlandse ambassade komen juist veel positieve berichten binnen."
LOL
"Ben het idd met je eens dat de IND erg burocratisch is en vaak onmogelijke eisen stelt...echter vaak MET goeie reden!!!! Hoeveel NL (en andere westerse) mannen zijn er niet uitgemelkt en leeggeplukt door hun Thaise vrouw???"
Daar heeft de IND niets mee te maken. Leegplukken gebeurt trouwens veel meer in Thailand dan in Nederland.
Tja, zo gaat het dag in dag uit bij de ambassade.
Wij waren in Bangkok voor mijn vriendin haar vriend om e.e.a. te regelen.
Terwijl we daar buiten zaten te wachten, werden we misselijk van al die oudere kerels die zo nodig daar een vrouw weg willen halen. Alleen al op de stranden ga je over je nek, hoe die mannen zich gedragen. Ik vind het gewoon walgelijk, die vrouwen snap ik heel goed, die zien hun toekomst geborgen met zo'n ouwe kerel. Eigen schuld, dikke bult, doe normaal en zoek een rijpere vrouw met meer levenservaring. Dan zit je als pensionado ook niet meer met een baby opgescheept, wat volgens mij niet normaal is! Terecht dat de ambassades dit tegenhouden. Laat die kerels maar daarheen gaan. Brengt het nog geld in het laadje van die arme landen ook.
Jammer dan voor die Nederlandse Vetkledders maar die kunnen niet op tegen die mooie vrouwen uit Azie, veel meer niveau!
Gemke,
Wat een Calvinistisch moralistisch toontje zeg!
Het typisch Nederlands belerende 'domineesvingertje'!
Dankzij vrouwen zoals jij (zogenaamd 'geemancipeerd,
waarschijnlijk gefrustreerd)zoeken mannen hun heil in
landen zoals Thailand. Ik woon en werk al bijna 6 jaar
hier in Thailand en woon al die tijd gelukkig samen met
mijn Thaise vriendin van mijn leeftijd.
Maar aangezien jij wel alles denkt te weten, hier nog even
een correctie: Thailand is geen arm land!
Gemke, kennelijk ben je een jongere vrouw met ONTZETTEND veel levenservaring. Bovendien ben je snel klaar met je oordeel over ALLE oudere mannen. Hoe burgelijk truttig en oer-Hollands vingerwijzend moet je dan zijn. Alsof 'houden van' in alle gevallen leeftijdsgebonden zou zijn.
Onthou je van uiterst dom commentaar als je niets beters te doen hebt. Ik voel me aangesproken en beledigd.
Auw, auw, auw,s[reekt hier een rij[ere vrouw met meer levenservaring??????
Oeiii Gemke, kennelijk be je een 'ervaren' vrouw die buitengewoon snel met het vingertje wijst. Hoe oertypisch burgelijk en truttig Hollands. Of 'van iemand houden' leeftijdsgebonden is. Je scheert wel iedereen over een kam.
Toch altijd wel sneu, zo'n foto. Jongen, jongen waar begin je toch aan, accepteer je leeftijd en ga vissen, snorkelen of musea bekijken met je (klein)kinderen!
Er gebeurt mij op dit moment precies hetzelfde! Mijn vriend (Turks) en ik (Nederlandse) zijn bijna 4 jaar samen. Hij is al verschillende malen in Nederland geweest. Twee maanden geleden opnieuw een toeristenvisum aangevraagd en die is opeens geweigerd wegens 'weinig binding met zijn eigen land' m.a.w. vestigingsgevaar dus. De IND heeft mij kapot gemaakt. Weg geld voor aanvraag, vliegtickets, geboekte vakantie en weg tijd samen met mijn verloofde. Hoewel ik de reder er achter snap vind ik het walgelijk dat mensen op deze manier behandeld worden. Ik ga in beroep.
Mijn verloofde en ik willen ons inderdaad in Nederland vestigen, maar dat zullen we t.z.t. op legale manier doen en niet door er 'stiekem' met een toeristenvisum vandoor te gaan. Hoe achterlijk denken ze dat we zijn. De IND weet niet half hoe ze het leven van hard werkende en eerlijke mensen enorm verzuren.
"'Dan is er tenminste geen sprake meer van vestigingsgevaar. Want dan weten ze al dat we willen blijven.'"
M.a.w. het verwijgeren was terecht (want ze wilden zich dus wel vestigen) ;-)
Het is een dilemma.
Controle op vrouwenhandel moet er zijn, want dat is een vuige sector. Echter, een overheidsdienst, die gaat beoordelen of een relatie oprecht is? Dat moet je niet willen.
Vestigingsgevaar is een idioot criterium. Diezelfde overheidsdienst gaat proberen de motieven van een individu te bepalen? Alleen als er concrete bewijzen zijn, mag je mensen hun bewegingsvrijheid ontnemen (aannemende dat aan de voorwaarden van voldoende geld, retourticket etc. is voldaan), niet op basis van vage vermoedens van een ambtenaar.
Mensen, die alleen op basis van een foto menen een inschatting te kunnen maken voor individuele gevallen, overschatten hun gaven. Het is bovendien niet aan de overheid om ouderen, die een groen blaadje willen, tegen zichzelf in bescherming te nemen.
Weet iemand hoe het zit als je ouder wordt, terug wil naar Nederland na 20 jaar in de USA te hebben gewoond met je Amerikaanse echtgenoot en je die echtgenoot mee wil nemen naar Nederland? De echtgenoot komt dan trouwens met een Amerikaans pensioen naar Nederland.
Als ik zo naar dat romantische fototje kijk boven het artikel denk ik pfff wat goed dat de IND erg kritisch is.....
Maria, als je iets beter naar dat plaatje had gekeken had je gezien dat deze vrouw geen "jong ding" meer is. In Thailand zien vrouwen op die leeftijd er meestal beter en jonger uit dan de vrouwen in Nederland of jouw omgeving.
sorry maria, jouw reactie is wel erg kort door de bocht hoor. Je hebt een mening zonder werkelijk de achtergond te weten. Zelfde instelling dus als de IND.
Ben het idd met je eens dat de IND erg burocratisch is en vaak onmogelijke eisen stelt...echter vaak MET goeie reden!!!! Hoeveel NL (en andere westerse) mannen zijn er niet uitgemelkt en leeggeplukt door hun Thaise vrouw??? Vaak nemen ze dan na 2-3 jaar de benen en trouwen met een jongere man....als ik de foto boven het artikel zo bekijk komen toch 2 kernwoorden bij me op en dat zijn "Opa"...en "groen blaadje".....
neemt niet weg dat er ook serieuse dames zijn....ik wilde ze niet allen over een kams cheren...echter helaas de grote meerderheid van deze dames zijn mi pure golddiggers.
Het bovenstaande geldt natuurlijk voor meer landen dan enkel Thailand...wat te denken van Rusland (een klassieker!),Brazilie of de Dominikaanse Republiek...om maar eens wat te noemen.
verder wens ik jullie veel succes met de zaak.
Wij zitten ook al bijna 5 jaar niet meer in NL en willen NIET terug.
Peter Veldman
paraguay
Om mijn Thaise echtgenote naar Nederland te laten komen voor 90 dagen op een toeristenvisum hebben wij tot 4 maal geen problemen gehad. Toen wij besloten om samen in Nederland een bedrijf te beginnen in het maken van Thaise kleibloemen kwamen de problemen. Inschrijven in de K.v.K was geen probleem, als V.O.F was mijn partner dus voor 50% vennoot en dus als zodanig belastingplichtig in Nederland. De aanvraag MVV werd een ramp, als beginnend bedrijf was ik b.v. niet in staat om de bedrijfsresultaten van de afgelopen 5 jaar te laten zien. Je moet aan een enorme lijst voorwaarden voldoen en bijvoorbeeld aantonen of de Nederlandse economie wel gebaat is met jouw bedrijf en of je wel innoverend genoeg bent. Ik ben echter door de IND zo schandalig behandeld dat wij alles in Nederland opgezegd hebben en ik naar Thailand ben verhuist om daar ons bedrijf voort te zetten. Het was een gok, geen sociaal vangnet als het niet lukt en dus nergens om op terug te vallen. Het gaat gelukkig goed en in 16 maanden tijd hebben wij een goedlopende website en webshop en verkopen wereldwijd en geen blauwe enveloppen meer. www.thaiflowerart.com
Mooi verhaal mr. Lunghans, veel succes met je bedijfje!
Ikzelf zit met het zelfde en ben ook bezig om iets te beginnen en weg uit Ned!
Als je zelfs de nationaliteit van je partner niet weet maak je jezelf ook niet geloofwaardig.
“ Maar bewijzen dat er geen plannen zijn om stiekem langer te blijven is lastig...” ; Niet als je een ticket terug naar huis hebt, genoeg geld bij je, en een visum voor een bepaalde tijd, zoals Thailand dat doet
De controle is slim. Een retourtje wil niet zeggen dat je ook teruggaat !
Een retourtje is net zo duur als `n enkele vliegticket, dus dat zegt niks.
Nieuwe reactie inzenden