Half februari gaan in Vancouver de 21e Winterspelen van start. Tot aan het begin van de Spelen in 2010 kijken we terug of de laatste tien edities. Vandaag 1980, de Winterspelen in Lake Placid.

Slechts één keer was Nederland vertegenwoordigd op een Olympisch ijshockeytoernooi. In 1980 wist Oranje zich te plaatsen doordat het een jaar eerder bij het wereldkampioenschap de B-poule won. Ron Berteling werd zich pas jaren later bewust van de sensatie die het met zich meebrengt om Olympiër te zijn.

“Wij zagen het eigenlijk als een toernooi.” vertelt de huidige coach van eredivisieclub Amstel Tijgers. “Voor ons was het een avontuur. We gingen met de bus van New York naar Lake Placid en daar speelden we nog wat wedstrijdjes tegen college-teams. Maar dan ben je in Amerika en dat is al gaaf.”

Oranje begon in de poule tegen Canada met een zware nederlaag en ook de tweede wedstrijd tegen de Sovjet Unie werd kansloos verloren. De ontmoeting met de Russische grootmacht was voor Berteling niet extra bijzonder. “Tegen Rusland spelen was niet uniek. Rusland vond het leuk om de jaren daarvoor in Nederland rond de kerstdagen te overwinteren.

Finland
Voorafagaand aan de Olympische spelen speelden we zo’n acht tot tien keer tegen het Russische team.” Teleurstellender was, voor de toen 22-jarige ijshockeyer, de wedstrijd tegen Finland. “Ik heb een aantal wedstrijden tegen Finland gespeeld en we konden ons daarmee meten. We kregen deze wedstrijd ongelofelijk veel straf en ik kan me herinneren dat ze er echt invlogen. We kregen ook veel power-goals tegen en dat was teleurstellend. We hadden dat veel beter kunnen doen dan de 10-3 nederlaag die we leden.”

Het was een unieke generatie ijshockeyers die Nederland bezat en die werden goed neergezet door de toenmalige coach, Hans Westberg. De Zweed had eind jaren zeventig veel succes met de Nederlandse ploeg en dat resulteerde in Lake Placid in een negende plaats. Zijn kracht was het zelfvertrouwen dat hij op zijn team wist over te brengen.

Westberg sprak vooral over de eigen ploeg, nooit over de tegenstander en hij leerde de spelers zelf verantwoordelijk te nemen. Vier jaar later zat Oranje nogmaals dicht bij Olympische kwalificatie maar daarna was het gedaan met de pret. Volgens Berteling ontbrak binnen het Nederlandse ijshockey de langetermijn politiek.

Weinig ijs
Hoewel zich veel jeugd aandiende na de spelen leverde het niets op omdat er ‘te weinig ijs’ was. Berteling vergelijkt het met Duitsland waar het ijshockey veel eerder in het seizoen begon en ook veel langer doorging. Toch blijft de Amsterdammer hopen op een mooie toekomst. “Ik ben tien jaar geleden begonnen met het ijshockey in Amsterdam. Daar komen nu een aantal talenten door, maar hoe ga je daar mee verder, hoe ontwikkelen zij zich en wat kun je ze bieden ?”

Berteling ziet in ider geval wel een vooruitgang. Met name het CTO (Centrum voor Topsport en Onderwijs) in Eindhoven is een grote stap. Daar kunnen de talenten een opleiding volgen en die combineren met hun training. Een goede ontwikkeling volgens Berteling al plaatst hij er ook een kanttekening bij. “Dit had ook zo bij de clubs moeten zijn, bij de verenigingen. Wij trainen hier drie keer drie uurtjes in de week maar dat is veel te weinig. Die jongens moeten zo’n vijf, zes keer week kunnen trainen.”

• foto via Flickr: Loonyhiker.