Het klinkt als een droom: het hele jaar door in de Alpen wonen en ‘s winters elke dag als skileraar op de piste staan. Voor de meesten blijft dit slechts een droom. Maar niet voor Roderik Sillevis. Vanwege zijn passie voor skiën verhuisde hij naar Oostenrijk. En Roderik is niet de enige in de familie: inmiddels telt de familie Sillevis maar liefst vier skileraren, die allemaal in Oostenrijk wonen. Hoe belandt een complete Haagse familie in de Oostenrijkse bergen?
'Hij is helemaal leip van skiën', roept zijn vrouw Dorien vanaf de achtergrond als Roderik Sillevis (28) vertelt over zijn skigekte. Al op jonge leeftijd was hij altijd al bezig met sport; cricket, voetbal, wedstrijdskiën. 'Ik ben op het sportveld opgegroeid. Mijn vader was actief als jeugdtrainer, en sport was voor mij een belangrijke uitlaatklep. Skiën vond ik het allermooiste. Elke winter gingen we met het gezin op wintersport.'
Het is dan ook niet vreemd dat Roderik na zijn eindexamen de skilerarenopleiding doet en aan de slag gaat in de sneeuw. De eerste winter is het meteen raak: hij ontmoet de Nederlandse Dorien. Zij werkt in dezelfde skischool en de twee blijven elkaar na het skiseizoen ook in Nederland zien.
Avontuur
Dan volgt in 2004 een radicaal besluit; na een verkeerde studiekeuze besluit Roderik samen met zijn vriendin om Nederland te verlaten en zich in Oostenrijk te vestigen. Vanwaar die keuze? 'Eigenlijk hebben we er op het moment zelf niet eens echt over nagedacht,' bekent Roderik. 'Het was het avontuur dat trok. Anderen gaan backpackend de wereld over. Wij waren beiden skileraar en dus lag Oostenrijk voor de hand.'
Vond hij in zijn studie niet wat hij zocht, in het skiën kan Roderik wel alles van zichzelf kwijt. 'Ik heb echt van mijn hobby mijn beroep gemaakt. Ik ben idolaat van skiën, de mooiste sport die er is! Daarnaast geef ik graag les en vind ik het leuk om met mensen te werken.'
Familie
Het vertrek van Roderik bepaalt min of meer ook het lot van de rest van de familie Sillevis. Een jaar later emigreren namelijk ook zijn ouders met zijn jongere broer en zus. Zij besluiten om in het Oostenrijkse Werfenweng een pension over te nemen. 'Mijn ouders liepen al langer met plannen rond, maar die waren nooit heel concreet. Toen veranderden er dingen op mijn vaders werk. En mijn vertrek was een belangrijk laatste zetje. Zonder mij hadden ze die stap denk ik nooit genomen.'
De beslissing om te emigreren is goed nieuws voor zijn jongere broer Floris, die nog thuis woont. Want aangestoken door het enthousiasme van Roderik is ook Floris inmiddels skileraar. De verhuizing naar het wintersportgebied ziet hij dus wel zitten. Voor de broodwinning besluit ook vader Jaco zich te laten omscholen tot skileraar.
Staatlich geprüft
Roderik zelf zit ook niet stil. Hij volgt een leertraject waarna hij zich 'staatlich geprüft' skileraar mag noemen. Die meesterstitel voor skileraren is maar aan een handjevol Nederlanders voorbehouden.
Bijna de hele familie is werkzaam in de sneeuw: praat de familie Sillevis tijdens etentjes nog wel over andere dingen dan sneeuw en ski's? 'Nou, er wordt zeker veel over het skiën gepraat. Maar dat is eigenlijk altijd wel zo geweest. En we hebben het heus ook nog wel eens over andere zaken.'
Ski-gen
Het ski-gen lijkt stevig verankerd in de familie. Want inmiddels zijn Dorien en Roderik de trotse ouders geworden van dochter Jip en zoon Tijl. En jawel, Jip staat al geregeld op de ski’s! 'Ze kan al remmen en bochtjes maken’, vertelt Roderik enthousiast.
Het lijkt misschien een grote sneeuwdroom, maar het bestaan als skileraar kent ook een belangrijk minpunt: het is altijd seizoenswerk. ‘Je hebt in de zomer altijd ander werk nodig. Voor mij betekent het dat ik de rest van het jaar keihard in de bouw werk en mijn gezin weinig zie. Dat is best een grote investering voor vier maanden sneeuw.'
Terug
Daarom hakten Roderik en Dorien onlangs de knoop door; ze gaan terug naar Nederland, waar Dorien betere kansen heeft op de arbeidsmarkt. Het vertrek staat gepland voor na dit skiseizoen. Roderik: 'Het was een ontzettend moeilijke keuze, maar dit is uiteindelijk toch het beste, denken we. Ik ga me in Nederland onder meer bezighouden met de opleiding van nieuwe skileraren. Het is geweldig leuk om zulke fanatieke en enthousiaste skiërs nog beter maken. '
Natuurlijk gaat het gezin dingen missen; ´Het skiën, de natuur, het zomaar met mijn dochter de piste op kunnen, dat ga ik missen. Maar ik ben ervan overtuigd dat Nederland ons ook weer veel nieuwe dingen zal brengen.'


















Nieuwe reactie inzenden