Een stoel van aluminium met sierlijke vormen. Behalve de Nachtwacht en andere topstukken uit de Gouden Eeuw kunnen bezoekers van het Rijksmuseum in Amsterdam nu ook de Bone Chair bewonderen. De jonge Nederlandse ontwerper Joris Laarman heeft er internationaal naam mee gemaakt.

‘Het is wat moderner dan ik hier had verwacht, maar erg mooi’, zegt een Amerikaanse vrouw. Met haar man bezoekt ze het Rijksmuseum in Amsterdam. Ze bekijken Laarman’s Bone Chair uit 2006. ‘Het is een modern, creatief produkt,’ zegt de man, die vindt dat het museum hiermee de link naar het heden legt.
‘Modern, bello,’ vindt een Braziliaan. ‘Me gusto mucho, está bonito,’ aldus een enthousiaste Mexicaan.

Volgens het Rijksmuseum is de stoel ‘uitgegroeid tot een icoon’. Zijn Bone Chair staat al in meerdere musea voor moderne kunst, verspreid over de wereld. Maar Joris Laarman (1979) vindt het een eer dat zijn stoel nu ook in het Rijksmuseum staat.

‘Liever in het Rijksmuseum dan in alle andere waar dat ding staat. Het is een enorme eer', vindt Laarman.  ‘We moeten nog zien wat het gaat brengen. Misschien staat het over vijf jaar wel in de opslag... Maar je wilt dat mensen je dingen zien. Het Rijks is het museum waar ik het liefst rondloop.’

Studio
In de werkplaats van zijn studio in Amsterdam-West zijn vier mensen die ochtend bezig. Een vrouw met een mondkapje voor werkt aan een tafeltje. Twee mannen zijn gehuld in rubber laarzen en regenpak. Ze hebben net een tafelblad gepolijst. Een installatie zuigt de lucht af.

‘Het is een aluminium tafel met wolfraamcarbide tafelblad. Het is zo hard dat je het nergens mee kan bekrassen,’ legt Joris Laarman uit. De kunstenaar gebruikt moderne materialen en allerlei onderzoeken, waarvan hij uitgebreid de mogelijkheden onderzoekt. Zo is rond 2005 zijn Bone Chair ontstaan, gebaseerd op biologisch onderzoek naar de groei van botten en research van de Opel-fabriek.

Uit één stuk
In zijn lichte werkkamer staan modellen van zijn werk. Aan sommige wordt duidelijk nog gewerkt. Maar er staan ook producten die af zijn. Bijvoorbeeld de Bone Chair in aluminium –er zijn er maar twaalf gemaakt. Uit één stuk gegoten.

Een andere stoel staat ernaast, een model dat qua vorm aansluit bij de Bone Chair. Deze stoel is erg zwaar en je krijgt een koude rug als je erop zit. Het lijkt wel porselein.

‘Ja, dat hebben we eerst geprobeerd: porseleinen kopjes vermalen en het poeder met een epoxyhars gemengd. Maar dat werd heel vies en grijs. Daarna hebben we poeder van wit marmer met hars gemengd. In de computer hebben we een 3D-mal ontworpen. Daarin is de stoel gegoten. Daarna hebben we het met de hand afgewerkt.’

Rococo
Af en toe ontwerpt Joris Laarman’s bedrijf een stoel of een lamp in opdracht van een fabrikant. Zijn rococo-verwarmingsarmatuur –zijn afstudeerproject aan de Design Academie in Eindhoven- is te bestellen bij een Belgisch bedrijf. En van de Bone Chair en aanverwante meubels heeft hij er elk twaalf gemaakt. 

Met de opbrengsten van dit werk kan hij projecten financieren waar hij vaak wel een jaar aan werkt. ‘We hebben geprobeerd de Bone Chair te vertalen voor een industrieel proces, maar dat bleek te saai te worden. Ik wil graag wereldwijd een variant uitbrengen.'Hij denkt dat dit over vijf jaar wel mogelijk is.

Robot
Een van zijn dromen is Make Me, waarbij industriële robots zijn producten maken. ‘We willen overal op de wereld productiepunten die in goede kwaliteit kunnen produceren, meubels en dat soort dingen. We sturen dan een digitale blueprint via internet over de wereld. De meubelmaker daar bestuurt de robot. Het is een soort iTunes voor producten.’

Dat hij –volgens velen- mooie ontwerpen maakt, 'gaat vanzelf'. Dat ze ook vernieuwend zijn, lijkt zijn grote passie. Zo gebruikt hij harde metalen en kunststoffen die op lage temperaturen smelten. Zijn bedrijf ontdekte China Foam dat in een oven ‘opschuimt’, vervolgens even hard wordt als porselein, maar slechts een achtste daarvan weegt en super-isolerend is.
  
‘Het leuke van deze tijd is dat super high-tech materialen ontstaan,’ zegt Laarman enthousiast. Ik ben hartstikke jong. Ik heb nog veel tijd om hele gekke andere dingen te doen.’