Ze hadden onderschat hoe slecht de wegen zijn in Afrika, maar ze haalden de eindstreep met hun directeurenauto uit de jaren 80. Pim ´t Hart en zijn schoonvader Renger Guliker deden mee aan de London to Cape Town World Cup Rally. Vertrekdatum 1 januari en aankomst in Kaapstad op 29 januari. 'Het is gelukt!'

De auto, een BMW M535i uit 1986, was achteraf gezien niet geschikt voor het 'echte Afrikaanse werk', zegt Pim ´t Hart een paar dagen na terugkeer vanuit Zuid-Afrika. 'Het was een prachtexemplaar, maar zal nooit meer de oude worden.'

De twee mannen gingen voortvarend van start. De eerste week zaten ze in de top vijf van het klassement. Ze trotseerden de modderwegen in Engeland, de mist in Italië, de sneeuw en flinke regenbuien in Griekenland. Het ging lekker.

Derde plaats
De eerste dagen in Afrika verliepen ook prima: 'Sommige zeggen zelfs dat we de derde plek hebben veroverd; hoe is het mogelijk met een directieauto', schreef Pim in zijn dagelijkse blog na de rit door Egypte. Maar ook: 'Ik ben blij dat we Egypte gaan verlaten, wat een chaotisch land.'

De reis ging verder met een ferry naar Saoedi-Arabië: 'Daar vond ik niets aan, net een grote zandbak.' Vervolgens gingen de deelnemers aan de rally met een andere ferry naar Sudan: 'Ook heel zanderig.'

Slechte wegen
In Ethiopië werd Pim verliefd. Op het land wel te verstaan. 'Daar gingen we donker Afrika binnen. Prachtige natuur, gekleurde kleding, veel ezelskarretjes. Ik vond het prachtig.' Maar allengs werden de wegen slechter. 'De organisatoren van de rally hadden bewust de slechtere wegen opgezocht.'

Kenmerk van de wegen: stof en stenen. Op de oude weg tussen Bahir Dar en Addis Abeba lag een steen op de weg die niet meer te ontwijken viel. Schade: een kapotte carter. 'De olie liep er uit', vertelt Pim. In een klein dorpje vonden ze een monteur die probeerde de plaat te lassen. 'Maar deze was van aluminium en daardoor moeilijk te lassen.'

Dieptepunt en hoogtepunt
Het kleine dorpje Mota waar ze waren gestrand voelde op dat moment als het dieptepunt van de reis. Maar achteraf kijkt Pim er met veel plezier op terug. Natuurlijk ook omdat de auto met wat noodgrepen toch nog te repareren was. Maar vooral omdat Pim in dat kleine dorpje echt contact kreeg met de bevolking. 'Eerst voelde ik me onwennig daar. Ik werd aangestaard. Een grote blanke man.'

'Maar na een tijdje ging ik me er thuis voelen. Maakte contact met de mensen.' Pim schreef in zijn blog hierover: 'Ik probeerde de lokale jeugd te vermaken en ben zelfs verslagen met pingpong.'

Weer aansluiting
Nadat de auto was gerepareerd vonden Pim en Renger weer aansluiting bij de andere rallyrijders. Dat was bij de grens met Kenia. Het zwaarste onderdeel van de rally moest toen nog komen. De weg naar Marsabit wordt ook wel de weg naar mars genoemd, een leeg savannegebied.

Het werd een beproeving voor de rallyrijders en ook voor Pim en Renger. Weer een steen die niet te ontwijken viel en wederom een gat in de carter. Ze werd opgepikt door een 'reddingsteam' in een Toyota Landcruiser die de BMW M535i naar het kampement sleepte. De BMW wordt uiteindelijk opgelapt in Nairobi.

Herrezen
Pim schrijft in zijn blog: De BMW M535i is uit de as herrezen. Hij zal nooit helemaal meer de oude worden, ooit was het een gaaf exemplaar. Thans is hij gedeukt, gebutst en verwrongen, maar met een nieuwe carterpan en een geheel vernieuwde achterwielophanging is hij klaar voor her restant van de reis vaan Kaapstad. We hebben zelfs - dankzij Mitsubishi - een nieuwe carterbescherming.

Alle pech en het oponthoud levert het team strafpunten op. Maar ze kunnen hun reis weer voortzetten: door Tanzania en Zambia - met als toeristisch hoogtepunt de Victoria watervallen – en Namibië. Op 29 januari volgt de finish in Kaapstad. Pim en Renger werden 35ste in het klassement. Maar het belangrijkste is: 'WE HEBBEN HET GEHAALD!', schrijft Pim in zijn blog.

Eindstreep
Vier teams die deelnamen aan de London to Cape Town World Cup Rally hebben de eindstreep niet gehaald, 41 wel. En de BMW van Renger met al zijn butsen en krassen wordt binnenkort verscheept vanaf Zuid-Afrika naar Nederland.

Pim vindt het een paar dagen na zijn terugkeer van deze slopende maar ook fantastische reis nog te vroeg om te zeggen wat het hem heeft opgeleverd. 'Of misschien toch wel... de motivatie om door te gaan. Dat heb ik er van geleerd.' Of hij het nog een keer zou doen? 'Ik zou graag nog een keer door Afrika reizen. Tijdens een rally rijd je zo snel door het landschap heen dat je veel mist.'

Vandaar dat het dieptepunt van de reis, de autopech in Ethiopië, uiteindelijk het hoogtepunt werd. 'De ontmoeting met de mensen en de kinderen daar. Zo bijzonder.'