Opnieuw gaat het deksel een stukje verder van de beerput: ook in blindeninstituut Sint Henricus in Grave zijn in de jaren zestig blinde en slechtziende kinderen langdurig seksueel misbruikt door vijf leden van de rooms-katholieke Fraters van Tilburg. Eén lid wordt beschuldigd van het gebruiken van lichamelijk geweld, zoals slaan. Vier oud-leerlingen hebben misbruik gemeld, één van hen doet zijn verhaal.

Het blindeninstituut is de derde instelling waar in korte tijd een dergelijk schandaal aan het licht komt. Het misbruik was intern bekend, maar ging de doofpot in, blijkt uit het onderzoek dat NRC Handelsblad en de Wereldomroep doen naar misbruik in katholieke internaten, seminaries en scholen.

Onthechtingsproces
Peter Dijcks is één van de misbruikte oud-leerlingen van het blindeninstituut. Hij heeft nog dagelijks last van wat hem als klein jongetje overkwam. “Ik ging op zesjarige leeftijd naar het blindeninstituut om braille te leren. Dat was in 1962. Ik mocht maar vier keer per jaar mijn ouders zien. Dat was goed voor het ‘onthechtingsproces’. Het was een kille tijd, we moesten vier keer in de week naar de kerk en de fraters gaven maar weinig aandacht. Ik miste mijn ouders enorm.’’

Daarom was Peter destijds blij met de aandacht die hij kreeg van de frater die handenarbeid gaf. ‘’De les werd gegeven in een afgescheiden lokaal, redelijk ver weg van de andere lokalen. Ik moest eerder in de les komen dan de anderen omdat de frater me iets wilde laten zien. In het lokaal begon hij van achteren tegen me op te rijden en me te knuffelen.’’

Heel erg zeer
"Het deed heel erg zeer, want de frater klemde zich zo hard tegen me aan dat ik loshing van de grond, ik zat klem tussen hem en het bureau.’’ Volgens Peter had niemand iets in de gaten en werd er ook niet over misbruik gesproken. ‘’Van de drie andere verklaringen die oud-leerlingen nu gedaan hebben ben ik erg geschrokken.’’

Het misbruik van Peter duurde tot 1966, toen het blindeninstituut naar Nijmegen verhuisde en de fraters steeds minder gingen lesgeven. In 1985 is Peter naar het internaat teruggegaan om eindelijk verhaal te halen. De oude frater die hij toen trof, erkende dat men intern wist van het misbruik door meerdere fraters. Niemand was er ooit voor bestraft en dat moest vooral zo blijven. De daders van toen waren immers al oud of overleden.

Dagelijks last
Dat de beerput nu is opengetrokken en ook oud-leerlingen van het blindeninstituut gewag maken van jarenlange mishandeling, valt Peter zwaar. ‘’Al die verhalen doen me veel. Het gevoel van weerloosheid en eenzaamheid komen weer boven. Ik heb nog dagelijks last van wat me zo jong is overkomen, je weerstand is eigenlijk weg.’’

Misdadig
Jan Koppens, hoogste bestuurder van de orde van Fraters in Tilburg, noemt het misbruik "misdadig". Sint Henricus is het derde internaat waarover in korte tijd gedocumenteerde beschuldigingen worden geuit. Eerder kwamen Huize Don Rua in 's-Heerenberg en pensionaat Eikenburg in Eindhoven in opspraak.

Inmiddels zijn de betreffende fraters overleden, bevestigt Koppens. Hoewel hij het misbruik van blinde kinderen in krachtige bewoordingen verwerpt wil hij niet ingaan op het beleid in die dagen. Koppens: "Wij staan open voor persoonlijke gesprekken met de slachtoffers. Maar we reageren niet naar buiten toe, in afwachting van de resultaten van het extern onderzoek naar het misbruik binnen de Kerk."

Allemaal schuld
Dat laatste vindt Peter Dijcks klinkklare onzin. ‘’Waarom wachten met een reactie terwijl iedereen allang weet wat er is gebeurd?’’ Ook van de speciale meldlijn die de rooms-katholieke kerk heeft ingesteld verwacht Dijcks weinig soelaas. ‘’De kerk kan weinig voor me doen, want ze hebben er allemaal schuld aan.’’

Weggejaagd
Eén van de moeilijkste dingen vindt Peter Dijcks nog altijd het gesprek dat hij in 1966 probeerde te voeren met de frater die hem jarenlang misbruikte. ‘’Het misbruik was toen afgelopen en het gekke was dat ik zijn aandacht ondanks alles ook miste. De frater heeft me toen boos weggejaagd. En dat was dat.’’

Luister ook naar het radio-interview van de Wereldomroep met Peter Dijcks