Vergankelijkheid speelt een belangrijke rol in de ontwerpen van Jan Taminiau. Wat zijn nieuwste collectie brengt wil hij nog niet kwijt. Dat toont hij pas begin juli als hij zijn eerste eigen show heeft in Parijs. Maar het zullen zeker ontwerpen zijn met een romantische en nostalgische inslag.

Taminiau begon zijn studie in Breda, maar rondde zijn opleiding tot mode-ontwerper af in Arnhem. De academie in Breda ging dicht, en zodoende moest hij de overstap maken naar een andere opleiding.

Het referentiekader van Jan Taminiau veranderde door die overstap. In Breda zat hij immers maar met vijf medestudenten in de klas. In Arnhem bestond de groep uit 27 studenten. "De wisselwerking met elkaar was totaal anders."

In 2001 rondde hij zijn studie af en begon voor zichzelf vanuit een pand in Tilburg. Daar werkt hij nog steeds, vanuit een groot en statig pand tegenover het centraal station.

De draagster tot leven brengen
De meest verre klant van Jan Taminiau komt vanuit Spanje naar Tilburg. Ook de andere klanten komen naar het pand tegenover het centraal station om kleding op maat te laten maken.

Twee keer per jaar toont hij zijn collectie. Zet hij een sfeer neer, zoals hij zelf zegt. En in die 'gevoeligheid' ontwerpt hij iets nieuws voor de klanten die bij hem langs komen. Alles wordt op maat gemaakt.

Kleding moet volgens de ontwerper de draagster tot leven brengen. De vrouw tot haar recht laten komen. Dus niet een jurk met een vrouw er in. Het ontwerp moet kloppen met het lichaam.

Erkenning
Jan Taminiau houdt van kleding. Al van jongs af aan eigenlijk. De verkleedkist thuis was zijn domein en zijn ouders drongen er bij school op aan dat ook jongens leerden breien en haken. En zo geschiedde.

En nu hoopt hij op erkenning vanuit het buitenland. Die erkenning is er al enigszins. Maar na een paar shows met een groep andere mode-ontwerpers in Parijs gaat hij deze zomer een eigen show verzorgen. "Ik wil als ontwerper mijn mode aan de wereld tonen, zodat ze er een mening over hebben."

Jan Taminiau wil niet alleen de schoonheid van het nieuwe laten zien. Hij toont ook de rauwe kant van het leven en de vergankelijkheid. Zo werkte hij met stof die deed denken aan oude strandstoelen of aan gebruikte postzakken. "De vervaagde kleuren. Daar kan ik door gefascineerd worden." Ook het Nederlandse landschap en de Nederlandse wolkenmassa inspireren hem. Hij noemt dat 'het Nederlandse kleurenpalet'. "Het licht, de wolken en hoe het landschap zich vormt, dat vind ik geweldig."

Geprikkeld wordt hij ook door mensen op straat. "Iemand die er net iets anders bij loopt. Daar let ik op."

Gevoel
Vergankelijkheid komt bij Jan Taminiau ook op een andere manier ter sprake. Mode is immers een vergankelijk product. Een ontwerper heeft te maken met de restricties van het seizoen en ieder half jaar moet hij met iets nieuws komen. "Het gaat zo snel in de mode." Inspiratie haalt de nog jonge ontwerper uit zijn omgeving, de lucht, de mensen op straat. Ook materialen motiveren hem. En natuurlijk zijn gevoel. "Ieder half jaar zeg je: dit ben ik."

En wat houdt Jan Taminiau op dit moment bezig?
"Dat ga ik dus nog niet vertellen."
In juli weten we meer.