Hij stond doodsangsten uit, zeker in het begin van zijn ontvoering in Afghanistan. Peter Oosterhuis dacht toen nog dat de mannen die hem voortdurend bedreigden, Taliban waren. Oosterhuis vertelt dit in het EO-programma Dit is de Dag op Radio 1. Hij werd samen met zijn Afghaanse chauffeur eind oktober ontvoerd.

De gijzeling zou uiteindelijk 39 barre dagen duren, voordat het tweetal begin deze maand op vrije voeten kwam. Oosterhuis vertelt nu voor het eerst publiekelijk over zijn ervaringen. Hij was al zeven jaar in Afghanistan, waar hij werkte voor de hulporganisatie Streams.

Kofferbak
Het wrange is dat Oosterhuis werd ontvoerd op wat de laatste dag van zijn verblijf in Afghanistan had moeten zijn. Onderweg naar Nederland, werd zijn auto tussen Taloqan en Kunduz klemgereden. Vanaf Kunduz had Oosterhuis naar de Afghaanse hoofdstad Kabul willen vliegen, en vervolgens naar Nederland.

De hulpverlener uit Almelo vertelt dat er vier zwaarbewapende mannen uitstapten, die op Taliban leken. Hij werd in de kofferbak gegooid, en vervolgens vertrokken ze met onbekende bestemming.

Geschopt en geslagen
Vooral de eerste week van de ontvoering was zwaar, zowel fysiek als geestelijk. Hij bekent dat hij soms liever dood wilde. 'Elke nacht moesten we uren lopen naar een andere lokatie. We hadden zakken over ons hoofd en katoen in onze oren. We waren met kettingen aan elkaar vast gemaakt, je valt continu. Je wordt geschopt en geslagen om weer op te slaan', zegt Oosterhuis over het begin van de ontvoering.

Oosterhuis en zijn chauffeur waren tijdens de ontvoering dag en nacht aan elkaar vastgebonden aan een arm en een been. Dus ook tijdens het slapen, geblinddoekt en onder een dunne deken.

Ordinaire criminelen
De situatie verbeterde wat, althans mentaal, toen ze na enkele dagen in de gaten kregen dat ze niet met de gevreesde Taliban te maken hadden, maar met ordinaire criminelen. Die al snel losgeld hadden geëist in ruil voor hun vrijlating.

Een week voor de vrijlating vermoedden Oosterhuis en zijn chauffeur dat hun bevrijding ophanden was. 'Er was onenigheid in de groep ontvoerders. Ook waren ze heel erg bang voor een militaire bevrijdingsactie. Dus we kregen op een gegeven moment wel het idee dat ze van ons af wilden.'

Geloof
De gijzeling eindigde uiteindelijk op de achterbank van een taxi die Oosterhuis en zijn chauffeur midden in de nacht naar Taloqan terugbracht. 'Dat laatste half uur was nog erg spannend. Dat ging over een weg waar je normaal 's nachts niet over heen moet gaan', aldus Oosterhuis die zegt veel steun te hebben gehad aan zijn geloof in God en nog tijdens de ontvoering voor zijn ontvoerders heeft gebeden.

In de media werd na de vrijlating druk gespeculeerd of er losgeld is betaald. Volgens Oosterhuis niet, althans, dat is hem verteld. Eerder al zeiden de hulporganisatie Streams en het Nederlandse ministerie van Buitenlandse Zaken dat de ontvoerders geen geld hebben gekregen. Toch blijven geruchten de ronde doen over losgeld. Autoriteiten in Kunduz zeggen dat er een flink bedrag op tafel is gelegd. Het zou gaan om 100.000 dollar.

Overigens verbaast Oosterhuis zich over de aandacht die de ontvoering in de media heeft gekregen. 'Ik dacht bij mijn ontvoering dat er een klein krantenkopje aan gewijd zou worden en na afloop, misschien nog een keer. Maar dat er zo'n aandacht aan werd besteed, dat heb ik nooit geweten.'