Bij de Wereldomroep en NRC Handelsblad is intensief gereageerd op de publicatie over seksueel misbruik op een katholiek internaat in de jaren 60. Bij het officiële meldpunt voor dergelijke verhalen en klachten blijft het echter opvallend stil. Slachtoffers twijfelen aan de onpartijdigheid van het meldpunt, een kerkelijke instantie.
Woede, verdriet en verbazing spreken uit de tientallen reacties van lezers na onthullingen over seksueel misbruik in de katholieke kerk, door de Wereldomroep en in NRC Handelsblad. Ook vanuit de katholieke kerk zelf is inmiddels gereageerd op het verhaal over de gebeurtenissen in het internaat, behorend bij het klooster Don Rua in 's-Heerenberg.
Bisschop Ad van Luyn van Rotterdam is geschokt over de verhalen en heeft een breed onderzoek aangekondigd naar misbruik in de kerk. Van Luyn was in de jaren 70 hoofd van de Salesianen in Nederland, de orde die door de publicatie in opspraak is geraakt.
Drie klachten
De katholieke kerk in Nederland heeft in 1995 een meldpunt voor seksueel misbruik opgericht, de stichting Hulp & Recht. Bij dat meldpunt zijn sindsdien zo'n 300 meldingen binnen. Na het verhaal over misbruik door de paters Salesianen volgden nog drie nieuwe klachten.
"Op de sites van de Nederlandse kerkprovincie staan we vermeld", vertelt Jan Waaijer, voorzitter van het meldpunt. "We denken dat we redelijk goed naar buiten zijn getreden en bekend zijn, maar voor ons is het een goede aanleiding om ons achter de oren te krabben over hoe bekend zijn we, of hoe vertrouwd zijn wij? Want als er mensen zijn die wel naar de pers gaan, maar niet naar Hulp & Recht, dat zet je wel tot nadenken."
Kerkelijke instantie
Waaijer ontkent dat potentiële slachtoffers misschien afgeschrikt worden door een ingewikkelde klachtenprocedure. Iets waar Waaijers voorganger wél kritiek op had. Maar de kerkelijke achtergrond van het meldpunt zou ook een rol kunnen spelen, blijkt uit een telefonische reactie, afkomstig van een 60-jarige man die als kind werd misbruikt op een katholieke lagere school in Utrecht.
"Er ligt al zes weken een envelop van de stichting Hulp & Recht op mijn bureau, maar ik zit er nog steeds over te twijfelen. (...) Het is de vraag hoe onpartijdig zij hier naar kunnen kijken en hoe onpartijdig ze hier een mening over kunnen vormen. Want ik weet niet wat hun belangen zijn als kerkelijke instantie, in hoeverre zij verweven zijn met andere kerkelijke organisaties. Dat is mij eigenlijk niet duidelijk."
Uiteenlopende herinneringen
De reacties op de website van de Wereldomroep lopen uiteen van geëmotioneerd tot heel positief, zoals deze herinnering aan het katholieke internaat: "Met genoegen denk ik terug aan tal van leraren en hun wijze lessen. Vooral aan de broers Van Luyn, de studieprefect Thé 't Hort en de onvergetelijke leraar Nederlands Jan Klein. Zonder hen was er op intellectueel gebied weinig van mij terechtgekomen."
In een aantal reacties beschrijven mannen seksueel misbruik op katholieke instellingen. "Als hij zijn broek uittrok dan moest je trekken. Niet meer dan dat. Maar ik vond het verschrikkelijk vies." Er wordt geklaagd over paters die de fout in gaan en in functie mogen blijven. Over klachten die door de verantwoordelijke priesters niet serieus worden genomen. En een enkel geval van intimidatie na een klacht.
Sommige tijdgenoten kunnen zich niet voorstellen dat er jongens misbruikt werden. "Ik heb prima herinneringen aan die tijd. Seksualiteit was een doodzonde. Ik begrijp niet hoe dat heeft kunnen gebeuren, omdat we altijd in de gaten werden gehouden." Anderen noemen die reactie naïef, omdat er voldoende gelegenheid was paters apart te ontmoeten.
Meer interessante verhalen lezen? Abonneer je op het gratis WereldExpat Magazine
E-mail deze pagina
Print deze pagina
Ik loop met enorme wraakgevoelens rond tegen de criminele katolieke kerk.
Het is gewoon een criminele bende,waarom ging je dan het klooster in,juist om lekker je gang te kunnen gaan.
Het is een feit dat slachtoffers van sexueel misbruik en gruwelijke mishandelingen in de weeshuizen door de nonnen,ze ons alles hebben ontnomen,onze jeugd,ons kind zijn,een groot deel van onszelf....Nu na al die jaren blijft het een enorme strijd,tijdens mijn ziekte kanker,heb ik hier enorm last van gehad tijdens de onderzoeken.
Vergeten is onmogelijk..........de pijn blijft heel intens.
Sterkte allemaal !
vaak maken slachtoffers ook slachtoffers zoals men weet. Soms lijkt het leven een roerig pierement. Ik besefte pas na mijn 40e wat er eigenlijk gebeurd was vroeger met me. Ik had zelfs last van het stockholmsyndroom waardoor ik de daders ook nog heb verdedigd. Nu kan ik kiezen voor haten want het heeft mijn leven uiteindelijk vernield, maar ik koos voor vergeven.
Ik ben indirect slachtoffer van de RK, omdat een misbruikte (ex)katholieke Pionier mij weer misbruikte samen met zijn vriend.
Een goed verstaander heeft een half woord nodig.
Peter T uit Hoogezand
Langs deze weg brneg ik onder de aandacht dat er ook in Suriname sprake is geweest van misbruik van kinderen. Ik heb de gehele discussie gevolgd op nieuws en internet. Ik ben thans een man van 53 jaar. Ik was 6 jaar toen ik hiermede geconfronteerd werd. Ik weet voor de volle 100% dat er meedere kinderen van toen de dupe zijn geweest hiervan. Het betreft de katholieke school, kerk en internaat op Albina te Suriname. Er bestonden toen geen openbare scholen dus je moest naar de katholieke school. Thuis eea onder de aandacht brengen was taboe en nog steeds taboe in Suriname. Het terroriseren cq mishandelen was normaal omdat zij de touwtjes in handen hadden en dus hun lusten konden botvieren op jongeren.
Vergeven en vergeten kan ik niet. Hopelijk zullen na deze mail ook anderen in de pen durven te klimmen. De R.K. was toen heel machtig in Suriname en de meeste scholen en internaten waren ook van hen.
en hoe verder ....
Het zou voor veel slachtoffers een hulp zijn geweest als ze/we die excuses wel hadden gekregen van het hoogste orgaan in de organisatie.
Ik denk dat het nu belangrijker is dat de slachtoffers verder kunnen.
Onderzoek leert dat vooral misbruikte jongens de invloed van het misbruik onderschatten. Je hebt geen behoefte om hulp te zoeken en denkt het allemaal zelf wel te kunnen oplossen. Vervolgens is er dan ook nog de vraag naar wie en/of waar je nu eigenlijk heen moet gaan.
Indien je dan eindelijk de moed hebt om je te melden bij Hulp en Recht, krijg je een ontzettend kort berichtje terug of zoals iemand mij mailde, gaat men vragen stellen waardoor je al geen zin meer hebt er op in te gaan. En dit is iets dat je juist niet zoekt en hebt dan de neiging af te haken. Maar dat is misschien juist de bijbedoeling van Hulp en Recht.
Ik heb het in het verleden voor mezelf opgelost door er over te praten maar dat is meer een hulpmiddel geweest en niet een echt verwerken. Daarom is professionele hulp zeer zeker aan te raden, omdat je dan daadwerkelijk iets met je gekwetste gevoelens kunt doen. Het misbruik is ‘in je lijf gaan zitten’ en dat moet er op een of andere manier uit.
Nu is er verder niets officieel geregeld dus moeten er maar ‘noodinitiatieven” komen.
En omdat niet iedereen makkelijk kan praten of omdat je nog bezig bent het allemaal op een rijtje te krijgen, stel ik voor om jouw misbruik eerst eens op papier te krijgen. Het gaat er niet om dat je het mooi opschrijft, het is in eerste instantie voor jezelf. Dus flarden onder elkaar zetten op een groot papier is ook al goed.
Als begin willen we het eerst even verstandelijk doen.
Probeer eens antwoord te vinden en te geven op volgende vragen:
- de eerste keer: wat was de aanleiding, op welke locatie, hoe oud was je, wat deed de dader, hoe oud was hij, hoe reageerde jij, hoe ging het verder, wat gebeurde er daarna, hoe was het afscheid, hoe voelde jij je, wat ging er allemaal door je heen, heb je iets met die gevoelens gedaan, waarom niet
- Vervolg: waar gebeurde dit, hoe zag de omgeving eruit, wat had de dader aan en wat had jij aan, wat deed hij en hoe reageerde jij, waren er momenten dat je het wilde vertellen, waarom wel/niet, wanneer stopte het misbruik, heb je het ooit iemand kunnen vertellen, waarom wel/niet
En hoe voel jij je nu? Wees trots op jezelf want nu heb je het lef om eindelijk voor jezelf op te komen. Jij bent het die het belangrijkste is van de hele wereld. Jij hebt het recht er te zijn en men heeft je iets aangedaan dat niet goed te praten is. Vanaf nu neem je het initiatief over je eigen wereld.
Succes.
Deze misdadigers hadden wellicht biechtvaders. Het wordt tijd en ze zijn het wellicht verplicht
geweest, misschien zelfs alsnog verplicht om aangifte te doen over dit misdadige gedrag.
Biechtvaders, in naam van God, toont nu een humaan karakter en maak de misdadiger bekend,
om zodoende bij te dragen aan rechtvaardigheid;rechtvaardigheid waar Jesus op hamerde en waar
de maatschappij een grote behoefte aan heeft. Ik doe een beroep op alle biechtvaders, die meer weten
en die rechtvaardigheid voorstaan.
Ik wacht vol vertrouwen af!!
Ik wil jullie vragen toch kort en krachtig door te geven aan Hulp & Recht dat je zelf ervaren hebt of dat iemand die je kent slachtoffer is van seksueel geweld. De reactie van H&R op mijn emailtje vond ik erg simpel. Ze tonen zich op geen enkele manier begaan met jou als slachtoffer. Ze kunnen toch wel een wat ander berichtje van medeleven meezenden. Vertrouwen heb ik niet zo veel in deze organisatie maar ze moeten het wel even weten.
Ik denk dat er op een of andere manier iets moet komen van website waar voor de slachtoffers materiaal op komt te staan om hen op korte termijn verder te helpen. Er moet ook een punt komen waar eenieder zich kan aanmelden zodat we een officiële plek krijgen die onafhankelijk is en geen belang heeft. Dus liefst vanuit het ministerie.
Daarnaast moeten de slachtoffers op korte termijn geholpen worden. Er is iets opengegaan en dat maakt veel los en dat doet pijn en kost energie. Mensen moeten terecht kunnen bij mensen en/of instanties die hun tijdelijk verder helpen. Er moeten tips op staan waar slachtoffers iets aan hebben.
Bij deze wil ik mij toevoegen aan de groeiende lijst van sexueel misbruikte kinderen door "geestelijken". Ook in mijn geval lang geleden, 1968-1972 te Apeldoorn, destijds Sint Jozef Stichting aan de Deventerstraat. Dit betrof rector Dr. ... Ik weet dat ik niet de enige was bij wie hij sexuele handelingen verrichte en toenadering zocht. Details hierover vind ik hier niet aan de orde. De mentale verkrachting hierbij is van veel groter belang en heeft levenslang impact. Berichtgeving hieromtrent alsmede de hypocriete weigering om hosties te geven aan mensen met een "andere" sexuele levensinstelling brengen mij tot deze , verjaarde, reaktie. De emoties in deze kwestie verjaren nimmer, maar nemen eerder toe.
Ik ben het voor 100 % met U eens.
Hee Theo!,
Ouwe rukker, haha leef je nog!. Ik woon in Hoogezand
en woon samen met mijn vriendin en heb inmiddels
een dochter van anderhalf jaar oud!. Hoe is het
met jou jongen??...
Groetjes Bennie van Dijk uut Hoogezand
beste lezers,
ik weet sinds 3 weken dat mijn vader sexueel misbruikt is door de broeders op zijn school in den haag, hij zit nu 2 weken op een gesloten afd. van het erasmus mc omdat hij totaal van de kaart is geraakt door zijn misbruikte jeugd om het verhaal kort te houden vindt ik dat er een landelijke onderzoek moet komen tegen de kerk, de kerk wil het zelf doen via recht en hulp die heb ik gisteren gebeld en ik vondt het geen prettig gesprek, ik zat met een aantal vragen en die werden moeizaam beantwoord, mijn laaste vraag of deze recht en hulp het in de doofpot wilde stoppen het antwoord nee natuurlijk niet meneer maar de mensen die het bij u vader gedaan ZOU hebben zijn toch al dood,
kortom ik hoop dat er een onderzoek komt van een onafhankelijke instantie of orgaan van de staat.
ik zou het graag ingang willen zetten maar mij ontbreekt het aan diverse middelen financieel en tijd ik hoop dat iemand dit gaat oppakken.
Ik las zonder verbazing de aantijgingen tegen de katholieke internaten, waar de priesters, paters sexueel misbruik pleegden. Ik heb op een internaat in wognum gezeten tussen 1956 en 1959, bij de nonnen. ook daar waren ze neit vrij van sexuele aantijgingen. Dus ook bij de nonnen op katholieke meisjesinternaten kwam dit voor. Ik wil dit even kenbaar maken, dat het niet alleen bij jongens voor kwam, maar ook bij meisjes.
ik zou graag in contact komen met h.h. de jong of anderen die op het internaat te wognum gezeten hebben, mijn email adres is e.w.westra@gmail.com
geachte mevrouw de Jong, ook ik was 1950/51 op het internaat in Wognum en ben daar sexueel misbruikt door de nonnen, of liever gezegd 1 non. Zou U met mij contact willen opnemen, aangezien ik de naam van deze non vergeten ben. Ik was heel blij Uw berichtje te vinden op het net, aangezien -ondanks het feit dat het echt gebeurd is- het me af en toe nog te bizar lijkt. Ik zou het erg op prijs stellen als U mij iets meer zou willen vertellen. vriendelijke groet eva westra, landsmeer. e.w.westra@gmail.com
Beste meneer de Jong,
Het klopt ook ik heb in een katholiek internaat gezeten maar weet van mijn vriend die nu dik tegen de 72 loopt dat hij op z'n 8e al werd misbruikt bij de nonnen in denekamp. Het fraters internaat waar hij later op . zat is hij jaren lang ook misbruikt. Er was veel onderling sexueel contact onderling met de jongens en daar deed ik destijds ook flink aan mee. Ik wist niet beter want er was niks beters. De straffen waren enorm, en je werd wel als zeer slecht neer gezet. Als 14 jarige was mij al ingeprent dat ik een verdorven jongen was en een zeer rotte appel was. Na m'n internaats tijd heb ik behoorlijk problemen met mijn sexualiteit gehad en heb zelfs jaren later psychotherapie moeten volgen om m'n leven na 2 zelfmoordpogingen op de rails te krijgen. Van hem weet ik van hem dat hij ontzettend veel namen weet van fraters maar ook ik vind dat het weinig nut heeft dit na zoveel jaar op te rakelen. Het maakt ook mij bang de hele toestand weer op te rakelen terwijl eigenlijk iedereen al overleden is. Maar je hebt gelijk het gebeurde overal.
Robert en goedemorgen.
Ik heb dit nu ook toegestuurd nnar de stichting Hulp & Recht. Ik heb geen idee wat ik kan verwachten maar de kogel moet maar een na al die jaren door de kerk.
Theo
Ik zat ook in Denekamp bij de nonnen,vrezelijk was het daar.
Zou graag in contact willen komen met de 72 jarige heer,waarschijnlijk hebben we daar in de zelfde piriode daar gezeten.ik ben inmiddels 69 jaar
dag,
ik heb geprobeerd om te reageren via de NRC maar op één of andere manier wordt de mail ontvangen.
"post niet afgeleverd". weet niet hoe ik mijn reactie wel gepost krijg. Wie wel?
U kunt een mail sturen naar misbruik@rnw.nl
Bedankt!
Lieve lezers , Mijn ervaring in Dongen op de lagere school was zo afschuwelijk van 1960 - 1966, St. Aloysius. Ik zat in de tweede klas en mijn Leraar was Pater J van der w (con rector van de school) Onze lieve vrouwen van Lourdes. Ik moet zeggen complete terreur sexueel, nauwelijks 7 en begon het al in de gymnastiek zaal. Achter blijven en de boel op ruimen en dan rijend over me heen vallen. Dit heeft jaren geduurd en ik wil op deze site er niet al te veel op door gaan, alleen kan ik zeggen jaren in therapie geweest en totaal sexueel geblokeerd. Wat mensen vergeten is dat als je een relatie krijgt of aangaat je partner ook slachtoffer is geworden. Mijn partner en ik zijn na 35 jaar nog steeds bij elkaar maar het was en is zo moeilijk. Nog steeds heb ik flash backs van hem en ik moet toegeven ik heb op het punt gestaan om hem om te brengen, gelukkig was ik in therapie en ik was zeer geintresseerd in Boedishme en dat heeft me gestopt. Maar nog steeds voel ik woede, huil ik en ben totaal geblokkeerd naar andere, en dat naar 50 jaar. Het is een schande dat de wetgever dit soort praktijken na 12 jaar laat verjaren, wij kunnen alleen maar lijden ons hele leven net als onze partner (s). Dit is ook de reden voor mij geweest om het Katholieke geloof af te leggen, en ik moet zeggen ik heb daar geen moment spijt van gehad. Natuurlijk weet ik ook, dat we niet kunnen generaliseren en ik probeer dat ook niet te doen. Maar ik kan bekennen het is nog steeds elke dag een strijd om door te gaan en te overleven. Elke keer als ik dit soort berichten hoor of lees ben ik dagen van slag en ben ik gedeeltelijk de weg weer kwijt. Ik heb het tot nu toe nog steeds gered, maar heb al vaker op de rand gezeten, gelukkig kon ik me zelf tot de orde roepen om door te gaan. Want niemand kan je eigenlijk helpen met deze ziekelijke ervaring die je nooit meer kwijt raakt. Ik hoop dat als er een GOD is hij zijn straf zal krijgen, GOD BLESS US mijn mede slachttoffers. Theo Brocker
Theo,
Ik begrijp je, ik ben indirect slachtoffer van de RK.
Groeten aan Rein
Peter T uit Hoogezand
Een aantal jaren geleden schreef ik de novelle Pater Noster, over mijn eigen ervaringen op een internaat en een klein-seminarie. Het is nooit gepubliceerd omdat voor zulke onderwerpen geen echte interesse zou zijn, zeiden de uitgevers. Wat er in het boek beschreven werd kwam in Nederland niet of nauwelijks voor. Uiteindelijk heb ik een deel ervan verwerkt in De Kindervriend, een thriller die vorig jaar door Karakter is uitgegeven. Misschien dat ik toch Pater Noster nog maar eens een keer aan moet bieden aan een uitgever.
want ik ben duidelijk niet de enige.
Nieuwe reactie inzenden