We gaan ervoor! Maar dan wel met een slag om de arm. Het Nederlandse kabinet heeft besloten een volgende stap te zetten om de Olympische Spelen van 2028 'binnen te halen'. Dat wil nog lang niet zeggen dat Nederland zich ook echt kandidaat gaat stellen. Dan zijn we inmiddels alweer ruim zeven jaar verder.
  
Niet Amsterdam of Rotterdam wordt naar voren geschoven. Nee, héél Nederland wil gastheer worden voor de Olympische Zomerspelen van 2028. Het Nederlands Olympisch Comité heeft een masterplan gemaakt ter voorbereiding van de kandidatuur.
 
"Met dat plan willen wij heel Nederland op Olympisch niveau brengen: sportief, cultureel, economisch, maatschappelijk", aldus woordvoerder Geert Slot. "En dat betekent dat heel Nederland er iets aan kan hebben. Niet alleen de sport, maar ook anderen."
 
Lange procedure
Het Nederlands kabinet steunt het idee van de sportkoepel NOC-NSF om een kandidatuur voor te bereiden. Dat klinkt nog ambtelijk en dat is het ook.
 
Elke vier jaar is het weer belangrijk nieuws als het Internationaal Olympisch Comité beslist welke stad of welk land is gekozen voor een nieuwe editie van de Zomerspelen. Zeven jaar van tevoren wordt die knoop doorgehakt, maar daar gaat altijd een lange tijd aan vooraf.
 
Het gaat om plannen maken, je zo goed mogelijk profileren, hoge budgetten vrijmaken en uiteindelijk met een gedegen voorstel de leden van het IOC proberen over te halen. Het IOC moet altijd weer kiezen uit meerdere kandidaten die zich eveneens uitsloven om deze grote vis binnen te halen.
 
Amsterdam 1928
Als de droom van de regering en het nationaal Olympisch Comité uitkomt zou Nederland voor de tweede keer gastland worden van de Olympische Spelen.
 
In 1928 werden de eerste en -tot nu toe- laatste Olympische Spelen in Nederland gehouden. Amsterdam was de gaststad. In slechts 14 sporten werden wedstrijden gehouden, waaraan 46 landen meededen. (Ter vergelijking: bij de laatste Zomerspelen in China in 2008 streden 204 landen om de medailles in 28 takken van sport.)
 
In Amsterdam werd ook voor het eerst een 'Olympische vlam' werd ontstoken. Weliswaar niet door een bekende sporter, maar door een medewerker van het gasbedrijf.
 
Omstreden kandidatuur
Amsterdam deed in de tachtiger jaren van de vorige eeuw opnieuw een poging om gaststad te worden voor de Spelen van 1992. De stad was tot het laatst toe in de race, maar het Internationaal Olympisch Comité koos voor Barcelona. Toenmalig burgemeester Ed van Thijn was buitengewoon teleurgesteld, evenals veel Nederlandse sporters.
 
Maar er klonken ook opgeluchte reacties. Bijvoorbeeld van het Komitee Olympische Spelen Nee. Wat zou Amsterdam moeten met zo'n groot prestige-object? Daar hebben de bewoners alleen maar last van, was hun kritiek. Het kost verschrikkelijk veel geld en ruimte in een stad waar toen nog steeds woningnood was.
 
Inmiddels is Nederland ruim twintig jaar verder en is de tijd rijp voor een nieuw Olympisch avontuur. Na het groene licht van het kabinet kan nu de tweede fase ingaan van discussie, sportieve impulsen, economische prognoses en nog heel veel meer activiteiten. Begrote kosten: ruim 90 miljoen euro.
 
In 2016 gaat het NOC-NSF dan bekijken of Nederland er echt aan toe is om de Zomerspelen te organiseren, precies 100 jaar na dato.