Het gaat niet om enkele paters, maar minstens tien. En niet om drie gevallen van seksueel misbruik, maar zo’n vijftien. Het schandaal rond het Don Rua klooster van de paters Salesianen in ’s-Heerenberg neemt in omvang toe. Ook een bestuurslid van deze orde wordt genoemd. Dit blijkt uit nieuw onderzoek van de Wereldomroep en NRC Handelsblad.
Na de eerste berichtgeving over de affaire afgelopen vrijdag zijn reacties bij zowel de Wereldomroep als de NRC binnengestroomd. Daaronder 70 reacties van mensen die verklaren misbruikt te zijn door paters en pastorale werkers van de Nederlandse rooms-katholieke kerk.
Bestuurder beschuldigd
Veel van de reacties gaan over de gang van zaken in het Don Rua klooster in de jaren zestig en zeventig. Eén oud-leerling beschuldigt zelfs een huidig bestuurslid van de Salesiaanse orde in Nederland van seksueel misbruik. Deze bestuurder zou de toen elf-jarige Adri van Daal uit Gemert regelmatig hebben betast. Dit gebeurde volgens Van Daal onder meer in de werkkamer van de pater en in de auto. De pater was destijds begeleider van de jongens op het internaat. Van Daal heeft het vermeende misbruik afgelopen weekend bij het meldpunt van de rooms-katholieke kerk, Hulp & Recht, gemeld.
Een andere oud-leerling, die een jaar in ’s-Heerenberg woonde, verklaart dat dezelfde pater hem in 1969 heeft 'benaderd'. In zijn reactie naar de Wereldomroep en de NRC zegt hij: "Ik heb er een deuk in mijn geloof door opgelopen." Deze tweede leerling heeft zich niet gemeld bij Hulp & Recht.
In een reactie zegt de betreffende pater: "Ik kan me er niets bij voorstellen. Misschien dat ik wel eens wat vrij ben geweest. Maar het was nooit zo erg als beschreven wordt."
Deze pater is lid van het driekoppige bestuur van de Nederlandse Salesianen. Hetzelfde bestuur dat aangekondigd heeft een eigen onderzoek te willen instellen naar misbruik in het Don Rua klooster.
Huilend en overstuur
De binnengekomen verklaringen bevatten veel details en variëren van aanrandingen tot herhaaldelijke verkrachting. De feiten zouden tussen 1959 en 1971 zijn gepleegd. Ze zijn allemaal strafrechtelijk verjaard. Bij Hulp & Recht zijn na de onthullingen over het mogelijk misbruik in ’s-Heerenberg tientallen nieuwe meldingen binnengekomen – veel meer dan gemiddeld in een jaar, laat een woordvoerder weten.
De reacties die de Wereldomroep en de NRC hebben ontvangen liegen er niet om. Oud-leerling Rijk Storm (58) uit Den Haag werd in de jaren zestig lastiggevallen door 'een pater die tegen me op stond te rijen'. "Er was nooit iemand bij wie je terecht kon met je verhaal," zegt hij. "Mijn vertrouwen in volwassenen zakte in elkaar." Storm lag ‘s nachts in zijn bed en hoorde en zag hoe jongens teruggebracht werden 'hevig huilend en overstuur'.
Ronselpater
De verhalen van de vijftien oud-leerlingen lijken op elkaar. De een zegt twee jaar verkracht te zijn door een pater die zich presenteerde als vriend van de familie. De ander meldt dat hij een pater aan zijn gerief moest helpen op de slaapzaal.
Uit de gedetailleerde verklaringen kan worden opgemaakt dat het geen incidenten waren. Niet een of twee paters konden hun handen niet thuis houden, maar zeker tien paters en twee broeders, melden de oud-leerlingen. Het blijft een gevoelig onderwerp voor de betrokkenen. Sommigen willen nog steeds niet met hun naam in de krant.
Een aantal vermeende daders is overleden. Wie nog leeft, is rond de tachtig. Een van de paters (nu 88) wordt door vier oud-leerlingen, onafhankelijk van elkaar, aangewezen als ontuchtpleger. Hij zou de jongens tussen 1963 en 1968 ernstig misbruikt hebben. Een van de oud-gymnasiasten in het klooster noemde hem 'de ronselpater'.
Op zoek naar de dader
"Op een zaal sliepen wij. ’s Avonds kwam die betreffende broeder-in-opleiding en daar moest ik handelingen bij verrichten," meldt een ondernemer (55) uit Veghel die liever niet met name genoemd wordt om zijn gezin te beschermen. Hij was 13 toen hij in 1969 naar het internaat werd gestuurd. De broeder die toezicht hield in de slaapzaal moest hij seksueel bevredigen, zegt hij. "De broeder kwam op de rand van mijn bed zitten en ik moest mijn hand in zijn broek stoppen."
Dit misbruik zou een jaar lang hebben aangehouden. De jongen kon nergens zijn verhaal kwijt. "Wij waren een katholiek gezin. Bij ons thuis keken ze natuurlijk op tegen de priester en de pastoor op. Dat wás zo vroeger. Ik heb het nooit aan mijn moeder verteld. Ik weet niet of ik ermee thuis had kunnen komen." Boos is hij nog steeds. Zo’n 10 jaar geleden ging hij terug naar het voormalige klooster, op zoek naar de dader. "Ik dacht: misschien kom ik de man nog wel eens tegen. God weet wat ik hem aan zou doen, dat weet ik ook niet. Ik ben niet zo agressief. Maar je weet niet wat er gebeurt, he?"
Eenzijdige mannenwereld
André Lubbers (58) uit Eindhoven vertelt hoe hij tussen 1959 en 1963 herhaaldelijk is verkracht door een pater. "Ik heb therapie gehad. Al jaren geleden sprak ik met die man," zegt Lubbers, die nu therapeut is voor misbruikslachtoffers. "Ik ben er klaar mee, maar veel lotgenoten niet. Daarom moet er nu duidelijkheid komen via een landelijk onderzoek."
Mocht het tot een onderzoek komen, dan zal ook het vroegere provinciale hoofd van de Salesianen, Wim Flapper, zeker gehoord worden. In 1998 schreef hij in Oud Nieuws, het blad van de oud-leerlingen: 'Er was de eenzijdigheid van de mannenwereld met een bepaalde stijl van omgaan met elkaar, zonder de verrijkende en corrigerende aanwezigheid van meisjes en vrouwen."
Ik sta er niet van te kijken
"Die lezing van mij was niet gericht op het seksueel misbruik," reageert pater Wim Flapper (64) over de telefoon. Geluiden over seksueel misbruik hoorde Flapper pas later, via zijn opvolger. "Die vertelde dat er mensen geklaagd hadden over Salesianen. Ik sta er ook niet helemaal van te kijken. Als er klachten zijn, wil ik wel aannemen dat er iets gebeurd is."
Heeft u zelf ervaringen met seksueel misbruik in een religieuze context, of kent u gevallen in uw eigen omgeving? Stuur uw reactie naar: Uiteraard gaan wij zorgvuldig met uw reactie om.
E-mail deze pagina
Print deze pagina
Hallo,
Mijn moeder heeft in de jaren tussen 1946 en 1960 2x in koloniehuis Mooi Gaasterland gezeten als een zogenoemd Bleekneusje.
Ze zit de laatste jaren geestelijk behoorlijk in de knoei en komt daar, ook met verschillende professionele hulp, niet uit.
Als je haar vraagt over de periode in Rijs zegt ze er heel weinig over.
Na wat speurwerk op het internet ben ik er achter gekomen dat er in die tijd paters Salesiaan van Don Bosco kwamen om kinderen op te halen.
Onder de noemer van “3 dagen meekijken op t seminarie” werden deze kinderen meegenomen naar ‘s-Heerenberg, zonder toestemming van de ouders.
Deze kinderen werden ook uit Sint Nicolaasga gehaald weet ik.
Is er meer bekend over deze paters en staan zijn bij de lijst van 15 verdachte pedofielen??
Joris Demmink
Pedo netwerk in Nederland.
Lees het boek de doofpot van Joris Demmink.
Joris Demmink, de hoogste baas van justitie wordt al jaren genoemd inzake pedofilie;
niemand die hem voor de rechter durft te sleuren. Bang voor een nekschot ?
Ons team van Don Rua niet !.
Pater directeur Spronck heeft recentelijk nog tegen een misbruikende broeder gezegd:
"Zeg er voorlopig maar niets over".
Met andere woorden voorlopig ssssttt, een weesgegroetje en laat de storm maar overwaaien.
Mooi niet dus !
Geachte heer Geraets,
Op Don Rua destijds zaten te veel pedo's en viespeuken; voor mij 3 paters en een broeder.
Pater (A.) was de directeur in 1969/1970. Hij heeft geweigerd mijn klacht in behandeling te nemen;
en hij wist ervan !!!!! Bij mij zijn het er drie geweest die het geprobeerd hebben; niet echt succesvol maar het gaat wel knagen. Da's heel natuurlijk. Wraak binnen de grenzen is ook heel natuurlijk.
Voor mij staat vast dat Don Rua in 1969-1970 ook een criminele organisatie was met als doelstelling onder andere het misbruiken van kleine kinderen.
en hoe verder ....
Het zou voor veel slachtoffers een hulp zijn geweest als ze/we die excuses wel hadden gekregen van het hoogste orgaan in de organisatie.
Ik denk dat het nu belangrijker is dat de slachtoffers verder kunnen.
Onderzoek leert dat vooral misbruikte jongens de invloed van het misbruik onderschatten. Je hebt geen behoefte om hulp te zoeken en denkt het allemaal zelf wel te kunnen oplossen. Vervolgens is er dan ook nog de vraag naar wie en/of waar je nu eigenlijk heen moet gaan.
Indien je dan eindelijk de moed hebt om je te melden bij Hulp en Recht, krijg je een ontzettend kort berichtje terug of zoals iemand mij mailde, gaat men vragen stellen waardoor je al geen zin meer hebt er op in te gaan. En dit is iets dat je juist niet zoekt en hebt dan de neiging af te haken. Maar dat is misschien juist de bijbedoeling van Hulp en Recht.
Ik heb het in het verleden voor mezelf opgelost door er over te praten maar dat is meer een hulpmiddel geweest en niet een echt verwerken. Daarom is professionele hulp zeer zeker aan te raden, omdat je dan daadwerkelijk iets met je gekwetste gevoelens kunt doen. Het misbruik is ‘in je lijf gaan zitten’ en dat moet er op een of andere manier uit.
Nu is er verder niets officieel geregeld dus moeten er maar ‘noodinitiatieven” komen.
En omdat niet iedereen makkelijk kan praten of omdat je nog bezig bent het allemaal op een rijtje te krijgen, stel ik voor om jouw misbruik eerst eens op papier te krijgen. Het gaat er niet om dat je het mooi opschrijft, het is in eerste instantie voor jezelf. Dus flarden onder elkaar zetten op een groot papier is ook al goed.
Als begin willen we het eerst even verstandelijk doen.
Probeer eens antwoord te vinden en te geven op volgende vragen:
- de eerste keer: wat was de aanleiding, op welke locatie, hoe oud was je, wat deed de dader, hoe oud was hij, hoe reageerde jij, hoe ging het verder, wat gebeurde er daarna, hoe was het afscheid, hoe voelde jij je, wat ging er allemaal door je heen, heb je iets met die gevoelens gedaan, waarom niet
- Vervolg: waar gebeurde dit, hoe zag de omgeving eruit, wat had de dader aan en wat had jij aan, wat deed hij en hoe reageerde jij, waren er momenten dat je het wilde vertellen, waarom wel/niet, wanneer stopte het misbruik, heb je het ooit iemand kunnen vertellen, waarom wel/niet
En hoe voel jij je nu? Wees trots op jezelf want nu heb je het lef om eindelijk voor jezelf op te komen. Jij bent het die het belangrijkste is van de hele wereld. Jij hebt het recht er te zijn en men heeft je iets aangedaan dat niet goed te praten is. Vanaf nu neem je het initiatief over je eigen wereld.
Succes.
en hoe verder ....
Het zou voor veel slachtoffers een hulp zijn geweest als ze/we die excuses wel hadden gekregen van het hoogste orgaan in de organisatie.
Ik denk dat het nu belangrijker is dat de slachtoffers verder kunnen.
Onderzoek leert dat vooral misbruikte jongens de invloed van het misbruik onderschatten. Je hebt geen behoefte om hulp te zoeken en denkt het allemaal zelf wel te kunnen oplossen. Vervolgens is er dan ook nog de vraag naar wie en/of waar je nu eigenlijk heen moet gaan.
Indien je dan eindelijk de moed hebt om je te melden bij Hulp en Recht, krijg je een ontzettend kort berichtje terug of zoals iemand mij mailde, gaat men vragen stellen waardoor je al geen zin meer hebt er op in te gaan. En dit is iets dat je juist niet zoekt en hebt dan de neiging af te haken. Maar dat is misschien juist de bijbedoeling van Hulp en Recht.
Ik heb het in het verleden voor mezelf opgelost door er over te praten maar dat is meer een hulpmiddel geweest en niet een echt verwerken. Daarom is professionele hulp zeer zeker aan te raden, omdat je dan daadwerkelijk iets met je gekwetste gevoelens kunt doen. Het misbruik is ‘in je lijf gaan zitten’ en dat moet er op een of andere manier uit.
Nu is er verder niets officieel geregeld dus moeten er maar ‘noodinitiatieven” komen.
En omdat niet iedereen makkelijk kan praten of omdat je nog bezig bent het allemaal op een rijtje te krijgen, stel ik voor om jouw misbruik eerst eens op papier te krijgen. Het gaat er niet om dat je het mooi opschrijft, het is in eerste instantie voor jezelf. Dus flarden onder elkaar zetten op een groot papier is ook al goed.
Als begin willen we het eerst even verstandelijk doen.
Probeer eens antwoord te vinden en te geven op volgende vragen:
- de eerste keer: wat was de aanleiding, op welke locatie, hoe oud was je, wat deed de dader, hoe oud was hij, hoe reageerde jij, hoe ging het verder, wat gebeurde er daarna, hoe was het afscheid, hoe voelde jij je, wat ging er allemaal door je heen, heb je iets met die gevoelens gedaan, waarom niet
- Vervolg: waar gebeurde dit, hoe zag de omgeving eruit, wat had de dader aan en wat had jij aan, wat deed hij en hoe reageerde jij, waren er momenten dat je het wilde vertellen, waarom wel/niet, wanneer stopte het misbruik, heb je het ooit iemand kunnen vertellen, waarom wel/niet
En hoe voel jij je nu? Wees trots op jezelf want nu heb je het lef om eindelijk voor jezelf op te komen. Jij bent het die het belangrijkste is van de hele wereld. Jij hebt het recht er te zijn en men heeft je iets aangedaan dat niet goed te praten is. Vanaf nu neem je het initiatief over je eigen wereld.
Succes.
Wacht tot ook in Belgie de beerput open gaat. Ben zelf gedurende de periode 1963 tot 1966 door een pater kruisheer op het internaat misbruikt. Die man kwam ook gewoon thuis. Mijn vader was trots dat de Z.E.H. Br.... zoveel aandacht voor mij had. Ik vraag me de laatste tijd af of mijn vader dit niet had kunnen weten. Seksueel misbruik was toen schering en inslag. We leerden over de zonde en zeker over het zesde en zevende gebod. Ik dacht toen werkelijk dat, als paters dat deden, het dan geen zonde was. Hoe moet je dit anders als kind rijmen: overdag les krijgen over de zware zonde van onkuisheid en 's avonds zat een andere pater met zijn hand in mijn broek.
Berichten over pedo's zijn heftig. Storm waait over. Hoort het volk niets meer over.
Type eens in op Google. DE HOOGSTE CDA BAAS VAN JUSTITIE.
JORIS DEMMINK. Op Klokkenluider.nl wordt hij al
heeeeeeel erg lang een PEDO-BEEST oid genoemd.
NEDERLAND HEEFT EEN GROOT PEDO-NETWERK.
HET VOLK VINDT HET EEN CRIMINELE ORAGANISATIE; HET CDA vindt zegt nee.
eind jaren 70 ben ik misbruik door een groepsleiding in de leostichting te borculo
heb hier over gesproken met leiding en directie. resultaaat de beste man is verplaats naar een meisjes internaat . verder is er geen aangifte gedaan !!! zelfs de voogdij instelling is niet verteld] ik ben nu dus naar de kloten
Dit is mij laatste bericht. Voor mij staat vast dat:
Binnen de Orde Salesianen Don Bosco Don Rua zijn er verhoudingsgewijs te veel personen geweest die schade hebben aangebracht bij jonge kinderen. Veel te veel, komt allemaal nog naar boven.
De Orde Salesianen had te veel PEDO'S aan boord; paters en broeders.
De directie wist dat.
Als 1 op de 10000 vliegtuigen neerstort is dat een ramp.
Op Don Rua was het zo dat als 1 op 10 kinderen werd misbruikt was dat gewoon bedrijfsrisico van de Orde Salesinane Don Bosco Don Rua.
De directie wist ervan c.q. deed er destijds aan mee.
Maar tegenwoordig komen ze er niet meer mee zeg. Pupillen zoeken paters en broeders op in alle hoeken, gaten en verzorgingstehuizen met de vraag.
"Waarom heeft u mij misbruikt'.
BIJ DE (FOUTE) SALESIANEN IS GROTE PANIEK ONTSTAAN.
( het hedendaagse besef c.q. de God van nu gaat niet meer accoord met een weesgegroetje)
RESUME; GEEN TOEKOMSTIG ONDERZOEK DOOR DE PATERS MAAR HIER PAST ONDERZOEK DOOR DE RIJKSRECHERCHE. HET WAS TE CRIMINEEL EN TE DOORDACHT WAT DE PEDO'S OP DON RUA HEBBEN UITGEHAALD. DE DIRECTIE DESTIJDS WIST ERVAN.
Wij, pupillen treft geen enkele blaam. Wij waren niet opgewaasen tegen volwassen criminelen met het
logo van DON BOSCO; dat was hun kracht.
Blijf geloven in de heer maar vooral in jezelf: alles gaat goedkomen als u zelf maar aktie gaat ondernemen.
In 1969-1971 (11-13 jaar) heb ik op Don Rua gezeten. Extern op school. Op initiatief van mijn moeder; die wenste een 'veilige' een vertouwde omgeving voor mij. Mijn bevindingen over 'incidenten' op Don Rua. 1. Broeder (...) Die...... (groepsleider) stormde op enig moment in het begin de slaapzaal binnen die ik ik alleen zojuist had betreden. Die moet me echt beslopen gevolgd hebben want op de trap had ik niets gehoord. Voorval 1. Hij legde mij over zijn benen in een houding zodat hij mij op de billen kon slaan. Dat ging niet hard. Zijn andere hand had hij vol in mijn kruis aan de onderzijde, Dit zal ongeveer 1 a 2 minuten hebben geduurd. Dit heb ik als zeer traumatisch ervaren. Daarna of gaandeweg zijn handelingen ben boos opgestapt en heb de slaapzaaldeur enorm hard dicht gegooid als protestsignaal en in de hoop dat het glas eruit zou vallen. In de periode daarna heb ik hem als persoon ervaren die immer jacht op mij maakte voor zijn geneugten, het is hem verder niet gelukt. Hij was groepsleider en zat altijd achter in de studiezaal. In de studiezaal in zijn bijzijn heb ik niet echt kunnen leren, want ik voelde me niet op mijn gemak met 'hem' achterin dat studiezaaltje. Na de officiële studie-uren heb heel vaak gebruik gemaakt van een kamer van een broeder die oké was en waar ik nog rustig kon studeren maar wel ongerust dat .... me zou traceren. ... was ook regelmatig uit op stoeipartijtjes met jongens in de sportzaal; gezamenlijk een beetje vechten enzo om maar vooral lichamelijk contact te hebben. Dat heb ik toch duidelijk waargenomen en alszodanig zo ervaren na het bovenvermelde. Ik had het gevoel dat ik hem door had. Voorval 2. Op enig moment was ik met een jongen in de gang aan het stoeien. ... naderde mij van achteren en heeft mij bij die gelegenheid een enorme volle schop op de meest gevoelige plek tussen mijn benen gegeven. Anno 2010 kan ik nog steeds niet bij hoe een intelligente man in zo’n gezagsverhouding zo’n antimens-schop aan een snotneus kan uitdelen. Wellicht een revanche dat hij mij niet heeft kunnen inpalmen voor zijn geneugten, maar voor mij weldegelijk schadelijk. 2. Pater...... met baard. (was geen begeleider van mij). Heeft het ook 'geprobeerd'. Op een rustige, aardige, aftastende en voorzichtige manier. Op zijn kamer. Ik moest eerst sigaretten van hem halen; sigaret roken. Da's oke. Toen vroeg hij aan mij: 'hoe groot is jouw piemel'. Ik zei: '30 centimeter' Toen vroeg hij: 'Zou ik hem eens mogen zien'. Ik zei nee. Toen vroeg hij waarom. Ik zei ‘omdat ik u zo goed ken’ Toen zei hij; 'dat vind ik heel erg fijn dat zegt '. Met deze pater had ik niet zo veel moeite maar verstandelijk gezien stond voor mij vast; dit is er een die het 'subtiel probeert'. Het is hem niet gelukt. Op enig moment later vroeg broeder ... Die...: "waarom kom je wel bij pater ... op de kamer en niet bij mij op de kamer". Ze hadden dus contact met elkaar over mij. Ik werd daar ongeruster van. 3. Pater Ma.... kleinere gezette man met buikje (was geen begeleider van mij). In december moest ik helaas voor zwarte piet spelen; was uitgeloot.. Gezicht in het roet enzo. Na afloop ging ik mij douchen om de rommel van mijn gezicht te krijgen. Pater ... was daar plots op enig moment in de ruimte waar ik mij aan douchen was. Tot dat moment heb ik heb nimmer met hem van doen gehad omdat hij geen begeleider van mij was. Vond het merkwaardig dat hij daar was. Aardige man trouwens. Hij zij op dat moment van mijn douchen: "had ik het maar geweten dan was ik bij je komen staan". Hij probeerde het ook heb ik toen gedacht. Met deze pater had ik niet zo veel moeite. Verstandelijk gezien stond voor mij vast; dit is er ook een die het 'vriendelijk / subtiel probeert heeft'. Het is hem niet gelukt. 4. Pater ... was destijds op enig moment directeur op Don Rua. Ik heb getracht mijn beklag te doen over het bovenstaande of een onderdeel van het bovenstaande. Echt mijn verhaal doen zat er niet in. Hij kapte mijn verhaal af. Als ik het niet kon bewijzen kon komen dat ik dan problemen met de politie zou krijgen. (het woord gevangenis is genoemd). Ik voelde me niet op mijn gemak. Een echt gesprek was het niet en een vervolggesprek hierop is er ook nooit geweest. Na dit voorval heb ik deze man eigenlijk niet meer vertrouwd. Hij heeft mij wel een keer apart geroepen en een reprimande voor licht kattenkwaad zoals de bouw van een hut en dat soort zaken: dit gesprek heeft hij gebruikt om uit te vissen wat er nog in mijn hoofd zat van het eerste gesprek. Zo heb dat toen ervaren. Resume: Ik denk dat Don Rua een bolwerk was van pedorasten. Ook nu dekken ze elkander af. Vergis je daar niet in. Ik denk dat het de afgelopen 50 jaar zo is geweest dat zodra de kust veilig was een oude pedorast Broeder of pater weer terug mog keren op het honk, waaronder Asselt, Rijswijk enz. enz. Afronding: Don Rua en Don Bosco ( te veel fout volk in dienst / huis) hebben te veel jonge mensen hun waardigheid en zelfvertrouwen op jonge leeftijd ontnomen. In het huidige strafrecht valt zoiets onder het hoofdstuk: EEN CRIMINELE ORGANISATIE. Beseffen de Salesianen dit wel ? Ik denk persoonlijk dat ze dit heel goed beseffen ! Voor 100%. Dan past alleen verdringing, ontkenning, niet weten en verdediging zo van het waren maar een paar fouten. (ik denk dat 30% fout was en 90% ervan wist) . Een Communicatiebureau en dure advocaten hebben de Salesianen allang achter de hand. Sure. Ik zie wel hoe het allemaal loopt en ben blij dat de beerput is open getrokken.
Ik vraag me af hoe het mogelijk is dat de leiding van de Salesianen zegt dat men (bjna) niets van weet. In de periode dat ik misbruikt werd moest pater prior/directeur Preyn naar Rome. Daarna leek het wel alsof alles in een grote orgie veranderde. Leerlingen onderling en paters met kinderen, het veranderde in een plaag. Weet nog dat ik me toentertijd heel onveilig voelde.
Toen pater Preyn terug kwam is er van alles gebeurd, de bezem ging er blijkbaar doorheen. Plots waren er ook mensen verdwenen. Weet alleen nog dat ik me daarna weer een stuk veiliger voelde.
Dat alles moet toch bekend zijn geweest bij eenieder die hier werkten en les gaven! De paters van toen die ons allen nu geestelijk zouden moeten steunen, hoor ik bijna alles ontkennen.
Ik weet dat ik zaken deels verdrongen heb, zoals hoe de pater tegen het altaar (met mij tussenin) klaar moet zijn gekomen. Waarschijnlijk was ik zo klein en onbeduidend, dat men mij niet meer herinnert. Dus er hoeven dan ook geen schuldgevoelens te zijn.
Ik zat op Don Rua van aug 1962 tot juni 1964. Twee keer werd ik uit de studiezaal geroepen om een onderhoud te hebben met de directeur!!! Deze nam me mee naar een afgelegen ongebruikte vleugel van het complex naar een ongebruikt kamertje. Onder het mom van¨sexuele voorlichting¨begon deze met een flinke bobbel in zijn kruis me allerlei schunnige vragen te stellen: of ik wel eens een erectie had gehad? Of ik wel eens was klaargekomen? Ik hield me van de domme. Hij legde uit wat er allemaal bij kwam kijken en genoot van zijn verhaal. Ik volhardde in mijn niet-begrijepen en dat had succes. Ik mocht gaan. Enkele weken later: hetzelfde scenario. Ik dezelfde strategie:het bleef gelukkig bij een schunnige verbale vertoning. Later ontdekti ik dat vrijwel alle eerste jaars proefpersonen bij hem waren, wat zich daar heeft afgespeeld bleef geheim, er werd niet over gesproken uit schaamte waarschijnlijk. Als een directie ¨in het complot zit¨, wat verwacht je dan van de ¨onderdanen¨??Ik hoop dat velen zich zullen melden met informatie, inmiddels ken ik verschillende schrijnende gevallen. Hoewel de zaken verjaard zijn, hoop ik dat de schuldigen minstens aan de schandpaal zullen worden genageld!!
Ik wil wel anoniem blijven,omdat ik redelijk bekend ben, maar ben bereid om meer informatie te geven, indien nodig.
Beste,
N.a.v. alle afschuwelijke taferelen die zich hebben afgespeeld in Huize Don Rua durf ik u eindelijk mijn vraag te stellen.
De directeur waar u het over hebt was dat Pater Jan Gruyters? Hij was directeur van 1960 tot ?
Deze Jan Gruyters was mijn heeroom en is overleden.
Mijn broer en ik zitten met de prangende vraag welke rol hij speelde destijds? Hij ronselde ook jongens in het hele land, maar of hij zelf ook dader is?
Voor ons belangrijk om te weten!
Met vriendelijke groet,
Annemiek van Schijndel.
ANDRE LUBBERS ( 58 ) TUSSEN 1959 - 1963 VRAAGTEKENS BIJ DE LEEFTIJD. BEREKENING LEVERT HIER DAT HIJ TUSSEN DE 7 - 11 JAAR MOET ZIJN GEWEEST. DIT KAN DUS NIET, AANGEZIEN MINIMAAL DE LAGERE SCHOOL MOEST ZIJN GEHAALD OM IN HET KLEIN SEMENARIE IN TE TREDEN.
U plaatst terecht een kritische kanttekening. De vermeende slachtoffer Lubbers zegt als kind te zijn verkracht in de parochie Zevenaar door een pater salesiaan uit 's-Heerenberg. Lubbers was dus geen inwoner ven het klooster. De rode draad is het gedrag van de paters salesiaan, zowel binnen als buiten het klooster.
Nieuwe reactie inzenden