Het leek de film Calendar Girls wel. Maar dan aan de Franse Côte d’Azur. En met Nederlandse vrouwen in de hoofdrol. Twee leden van het vrouwelijke Netwerk Côte d’Orange werden vrijwel gelijktijdig getroffen door borstkanker. Ze verwerkten hun ziekte en het zware genezingsproces door het maken van een naaktkalender voor het goede doel.

Kunstenares Marina Kulik vat het kort en krachtig samen tijdens de onthulling in Roquefort-Les-Pins. “Dit is toch wat anders dan de kalender van Les Sapeurs Pompiers, de plaatselijke brandweer. We hebben er een kalender met klasse van gemaakt. Twaalf plaatselijke artiesten uit diverse disciplines gingen op hun manier aan de slag met bloot. En zo gaat het al eeuwen in de kunst.”

Het resultaat mag er zijn. Twaalf maanden vrouwelijk bloot, waarbij de variatie gaat van popart in vrolijke, primaire kleuren tot een sereen beeldhouwwerkje waarin het model vermoedelijk alleen door de zeer naasten herkend zal worden. Een erotische lading is tijdens de presentatie niet voelbaar. Wel roepen de originele uitgestalde werken tijdens de ‘vernissage’ reacties van de bezoekers op. Het materiaal blijkt emotioneel geladen.

Tijdens de gedwongen afwezigheid van de twee zieke leden vond er binnen het Netwerk een fundamentele omslag plaats. De voormalige ‘lunchclub’ wilde de diepte in. Het leven bleek ineens zo broos en breekbaar, hoe fenomenaal omgeving en klimaat ook mochten zijn. Er moest meer gebeuren dan alleen dranken, spijzen, Hollandse gezelligheid en een goede conversatie.

Er werd een goed doel gekozen: stichting Pink Ribbon dat ijvert voor meer onderzoek naar en een betere behandeling van borstkanker. Want één op de acht Nederlandse vrouwen wordt door die ziekte getroffen. En daarmee staat Nederland op onaangename hoogte in de wereld.

De blootkalender en een weldadige veldlunch in juni met aanwezigheid van Simone Kleinsma en een bekende illusionist zullen waarschijnlijk 50.000 euro opleveren voor Stichting Pink Ribbon. Een prachtig bedrag, zeker als je bedenkt dat het Netwerk slechts veertig leden telt.

Het volgende project is een ‘support’-groep voor kankerpatiënten aan de Côte d’Azur. Meta Looij: ”Denk aan een praat- en adviesgroep. Die zal overigens openstaan voor alle expats die Engels spreken.”

Het leven aan de azuurkust bleek ineens hard en ongenadig. Pauline Manassen en Meta Looij zijn gelukkig inmiddels, na operaties, radiotherapie en een chemokuur, ‘schoon’ verklaard. Hun situatie heeft de Nederlandse gemeenschap in Zuidoost Frankrijk veranderd. Deze is hechter geworden. Want in tijden van nood leer je je echte vrienden kennen.

Gelachen (met een goed glas rosé in de hand) wordt er nog steeds. Of zoals de Nederlandse consul Peter van Santen grapte tijdens zijn speech: “Ik zou graag zien dat er ook nog een weekkalender verschijnt. Zijn er hier wellicht nog veertig vrouwelijke vrijwilligers in de zaal?”

Meer informatie over de kalender (25 euro) en de veldlunch op 18 juni:

Meer interessante verhalen lezen? Abonneer je op het gratis WereldExpat Magazine

Luister naar de reportage van Maurice Laparlière: