Het Marxisme van Heleen Mees.
Als je niets in je maag hebt, ga je vanzelf wel werken. Als je arbeid goedkoop genoeg is, wil er altijd wel iemand hiervoor betalen. Als dit niet alleen voor jezelf maar ook vele anderen lukt, dan komt er massaal veel werk bij. Uiteindelijk gaat iedereen anders denken over de dure verzorgingsstaat die in stand wordt gehouden door de afroming van dure arbeid. De armen die kunnen werken krijgen er immers kansen bij en de rijken die het kunnen betalen, scheppen kansen voor anderen. Waarmee andermaal bewezen is dat je economische situatie bepaalt wat je denkt alsook dat de heersende cultuur die van de rijken is.

Oei. Woon nu 9 jaar in NY Metro area maar mevr/mej Mees slaat de plank volgens mij redelijk mis. Een beetje voeling met de andere kant van de Amerikaanse maatschappij zou welkom zijn. PvdA??? What about GOP! Heb zelf geen problemen met/in wonen en werken in Amerika maar het is zeker geen rozegeur en maneschijn vergeleken met NL.

Wat doet deze dame bij de PvdA (behalve dan de hoogmoed, die is wel op zijn bij die partij)?? Geen partij die mensen zo pampert en klein (arm, ziek en zielig) houdt als de PvdA.... Maar van haar opmerking kinderen per definitie naar de best verdienende ouder te laten gaan in geval van scheiding (waar je bij zulke types wel automatisch van uit kunt gaan natuurlijk), doet al haar andere ideeen teniet. Wat ongelooflijk kortzichtig. Worden kinderen op die manier evenwichtige, liefdevolle, stabiele volwassenen? Te erg voor woorden, deze opvattingen. Misschien tijd voor een paar kids voor deze tante...... kijken hoe ze het gaat doen als moeder... met full-time nanny natuurlijk, en een kalender op de koelkast voor 3x per week wat verplichte mommy-and-me-quality-time-CRAP! Good luck with your life, Ms. Mees. Stuur me tzt een geboortkaartje, ik ben erg benieuwd.............

Na het lezen van het artikel was ik toch benieuwd naar het interview. Ten eerste wil mijn complimenten geven aan Karin over de leiding van het interview. Karin deed echt haar best om niet de boventoon van het interview te nemen, hetgeen erg moeilijk moet zijn geweest om de uitspraken van Heleen Mees niet te bekritizeren.
Ikzelf heb dan wel niet de universitaire studies genoten die Heleen heeft gehad, maar wil toch wel opmerken dat Heleen niet alleen erg DOM overkomt, veel tegenstrijdige uitspraken doet, maar ook dat zij een zeer gevaarlijke politici in spe is. Gelukkig maar dat de PvdA in Nederland niet met haar mee gaat en dat zij van plan is niet naar Nederland terug te keren. Hoewel, hoe meer zij zich "emigrant" voelt en geen expat, hoe groter ik de kans zie dat zij ooit weer eens (op hangende pootjes) naar NL terug zal gaan/moeten.
Mij maakt het me niet zo uit of je me expat of emigrant noemt, maar ik voel mij diep beledigd om hetzelfde etiket opgeplakt te krijgen, dus noem mij maar "expat" hetgeen wij toch allemaal zijn (ex-patriot).
Ik sluit me 100% aan bij alle voorgaande meningen, vooral bij de meningen van de mensen uit NY en USA. Het ligt niet in mijn aard om iemand te bekritizeren, of, ergen nog, af te kraken, maar, sorry, moest dit even kwijt. Tot zover, want ik ga nu zelf maar even de was in de machine doen.

Ton Hoogstraten, Expat sinds 1985

Heleen Mees is hoog opgeleid, ambitieus en vrouw. New York is een uitstekende keuze voor vrouwen (en mannen) die dezelfde attributen bezitten als de schrijfster. The Big Apple en Amerika dagen uit en bieden kansen die rijkelijk beloond (kunnen) worden. Ambitie, IQ, werklust, mazzel en gezondheid zijn factoren die een rol spelen. Amerika is goed als je lekker "boert," Nederland beter als je dat niet doet.

Ik las vanochtend de eerste reaktie van Rosa en wilde aansluitend ook een reactie geven op het gebraddel van Heleen Mees = kwam er echter vanwege tijdgebrek niet toe. Vele reakties zijn er nu bij gekomen en ik kan alleen vaststellen dat alles gezegd is. Hopelijk leest ook Heleen Mees deze reakties en kan dan vasstellen dat vele NLers die in het buitenland wonen niet noodzakelijk de behoefte hebben alles te willen veranderen in Nederland; temeer als men besloten heeft niet meer naar Nederland terug te willen keren.

Ik wilde graag een reactie geven op dit werkelijk onbenullig stukje "levenservaring" van deze dame. Maar na alle reacties gelezen te hebben, kan ik concluderen dat alles zo een beetje wel is gezegd. Gelukkig zijn er nog een hoop mensen met goed verstand die niet onder de indruk raken van dit gebral. Rest mij alleen nog de PVDA te complimenteren met de aanwinst van zo'n partijlid.

Uit ervaring weet ik dat niets makkelijker is om je (ex-) landgenoten vanuit Amerika flink op te naaien. Niets is leuker dan die ‘Calimero’s’ in dat kikkerlandje eens flink op de kast te jagen en de broodnodige knuppel in het hoenderhok te gooien. Dat lukt Mees (ik heb begrepen dat dat haar zelfverzonnen shownaam is) meestal wel als ze het heeft over die 'mutsende' Nederlandse vrouwen die hun hoge opleiding inruilen voor het moederschap. Ik heb me er zelf ook aan schuldig gemaakt. Maar ja, of de US situatie waar Man en Vrouw er drie banen op moeten nahouden om rond te komen en men de kinderen voor de ‘Wii’, ‘guitarhero’, ‘Idols’ of de ‘Jonas Brothers’ zet, nu zoveel beter is? Mees ‘extrapoleert’ haar eigen ervaringen teveel naar de Nederlandse situatie. Wel goed voor de eigen ‘branding’ natuurlijk.

Ik raad Heleen Mees aan, eens een kijkje te nemen in Detroit, of in elk willekeurige stadje of dorp in 'fly-over country' waar mensen of uit pure verveling dagelijks in het fast food restaurant of de kerk hangen of ondanks bovenmatige inspanning geen stap verder komen in het leven (dat heet verpaupering). New York is een geval apart en als de stad iets te bieden heeft, laat de Amerikanen er dan eerst zelf een voorbeeld aan nemen. Als Mees trouwens toe is aan een familie (en de ware ‘Jake’ gevonden heeft) moet ze als de sodemieter weg uit New York, want ‘America's Best Places To Raise A Family’ kan je nazoeken op www.forbes.com .

Om de USA echt te leren kennen is de PBS website 'patchworknation' een goede eerste stap www.pbs.org/newshour/patchworknation . Bezoek dan ook: http://www.countyhealthrankings.org , zelfs de #1 counties zijn niet eens te vergelijken met de health situatie in Europa of Nederland. Of lees het boek van ex-Bush adept Diane Ravitch: ‘The Death and Life of the Great American School System: How Testing and Choice Are Undermining Education’. Dan weet je ongeveer wel hoe het niet moet.

Het verbazende van Amerika blijft natuurlijk dat naast, ik zeg het maar duidelijk, alle gekte, onzin en rotzooi, het een land is waar de meest mooie kansen en ontwikkelingen te vinden zijn. De 'laissez-faire' en 'boom and bust' attitude kent helaas ook veel schaduwzijden zoals de hele wereld momenteel meemaakt. Zoals Simon Carmiggelt (wie kent hem nog?) het al zei over 'de democratie', zeg ik: Twee hoeraatjes voor de USA is wel voldoende. Drie is teveel.

Ik heb toch een ander beeld gevormd van de balans tussen "verzorging" en
"kans" dan Heleen Mees, en dat terwijl ik in hetzelfde land woon. Ik zou de
denkbeelden en kort-door-de-bocht-gedachtes van Heleen afwimpelen en
tolereren, ware het niet dat ze enige invloed uitoefent op beleidsmakers door
haar columns en door deel uit te maken van de PvdA in de VS. Heleen, ik ben
het eens met een aantal andere commentatoren hier: besef je wel welk leven je
verheerlijkt als je jubelt over de goedkope arbeid die te krijgen is in de
VS? Volg je de huidige debatten over healthcare in de VS? Ik ben het met je
eens dat we in NL misschien iets teveel verzorging hebben cq iets te weinig
motivatie hebben om een grote kans te wagen. Maar New York? Nee dank u.

Dit verhaal doet me denken aan een uitspraak van rechtse/conservatieve Amerikaanse radiobraller Rush Limbaug, dat er niets mis is met het Amerikaanse ziekteverzorgingssysteem. De man werd onlangs ziek tijdens een vakantie in Hawaii (waar ze overigens al 40 jaar het veel op Nederland lijkende ziekteverzekeringssysteem hebben dat hij in zijn uitzendingen altijd verafschuwt: iedereen is verzekerd en de kosten zijn dragelijk. Rush werd goed en snel geholpen. Hij moest daarvoor wel betalen, maar hij kon dat makkelijk, hij verdient met zijn gebral enkele honderden miljoenen dollars. Zijn conclusie: ik kan het betalen, want ik heb het "gemaakt" in de VS. Iedereen die klaagt, moet zijn mond houden, daar kwam zijn conclusie op neer. Ik heb succes en verdien veel, "dus" iedereen die er wat minder riant bijzit, heeft dat aan zichzelf te danken.
Deze dame heeft een goede opleiding genoten in Nederland, waar een universitaire opleiding een heel stuk goedkoper is dan in de VS. En iedereen die niet naar de universiteit is geweest heeft dat "dus" aan zichzelf te danken.
Bovendien profiteert zij van het feit dat Nederlanders altijd terug kunnen vallen op het zorgzame valnet van "oudertje" staat als je in het buitenland een ongeluk hebt, of een ernstige ziekte oploopt.
Het verbaast mij, dat Mees lid is van de PvdA. Dat is toch nog steeds (hoop ik) een partij die wat meer begrip en medeleven opbrengt voor de mensen die wat minder succes hebben in de wereld?
Begrijp me goed, na 33 jaar in de VS (inclusief 15 jaar als correspondent voor de Wereldomroep) bevalt het me hier nog steeds erg goed. Maar ik ga niet met een roze bril op mijn levensfilosofie uitsluiten baseren op het kleine kringetje succesvolle mensen waar ik dagelijks mee in contact kom. Een appartementengebouw met een portier voor de deut in New York is bepaald niet goedkoop (zelfs met een lage euro), een kinderoppas betalen is niet goedkoop (hoewel, je hoeft daarvoor niet ZO veel te betalen, er zijn genoeg arme immigranten die blij zijn met een baan -- en hoeveel van de buren van Mees betalen hun hulpjes dat niet onder te tafel en dragen keurig de belastingen en sociale verzekeringspremies af voor hun hulpjes?).
Mensen als Mees, die het na korte tijd wel door hebben hoe de wereld precies in elkaar zit -- en niet bang zijn om wel eventjes te zeggen hoe het moet -- geven emigranten een slechte naam. En nogmaals: dat zo iemand zegt een 'echte' PvdA-er te zijn, verbijstert me.

Heleen Mees heeft wel een erg romantisch beeld van de "kansenmaatschappij". Zou ze weten dat ze behoorlijk bevoorrecht is, alleen al vanwege het feit dat ze woont in een gebouw met een portier? En is ze wel eens bij die portier thuis geweest, of bij die kinderjuffrouwen en boodschappenbezorgers? Weet ze dat de lonen in haar kansenmaatschappij zo laag liggen, dat het hebben van een fulltime baan geen enkele garantie is voor voldoende brood op de plank? Leest ze wel eens kranten?

Wat feiten op een rij over haar kansenmaatschappij:

In New York City zijn naar schatting 1,3 miljoen New Yorkers afhankelijk van gaarkeukens (die warme maaltijden verstrekken) en voedselbanken (die etenswaren weggeven). Het aantal mensen dat moeite heeft voedsel te kopen is sinds 2003 met 60% gestegen tot 3,3 miljoen. Bijna de helft van alle New Yorkse huishoudens met kinderen heeft moeite om voldoende eten op tafel te krijgen. Niet minder dan een op de vijf kinderen in de stad, 397.000 kleine mensen, zijn afhankelijk van gaarkeukens. (The Economist, 14 januari, p.35)

De werkloosheid ligt rond te 9 à 10 procent. Maar die cijfers vertellen volgens Bob Herbert van de The New York Times (9 februari, p.27) maar een deel van het verhaal. "De werkloosheid onder de groep met het laagste inkomen, met een totaal jaarinkomen per huishouden van maximaal 12.499 dollar, bedraagt een onvoortelbare 30,8 percent. Dat is meer dan vijf procentpunten hoger dan de werkloosheid tijdens de Grote Depressie."

Een op de acht Amerikanen –ofwel 37 miljoen– ontvingen in de loop van het jaar voedselhulp, een toename van 46 procent (The New York Times, 3 februari, p.19). Bijna een op de vijf Amerikan zei dat ze op enig moment in het afgelopen jaar niet genoeg geld hadden om voedsel te kopen. (The New York Times, 27 januari, p.16). Een op de vijf.

En een op de vijftig Amerikanen maakt nu deel uit van een huishouden dat als enige bron van inkomsten voedselbonnen heeft. (The New York Times, 3 januari, p.1).

Wat een angstaanjagend voorbeeld. Er is niets Marxistisch aan het verlagen van de lonen tot een niveau dat geen mens er meer van rond kan komen. Integendeel, het is ronduit elitair en feodaal om dat soort uitbuiting aan te moedingen en er volop misbruik van te maken.

Aangezien Heleen Mees hier niets van lijkt te weten, is de stelling dat zij zich "helemaal heeft ondergedompeld in New York" schromelijk overdreven. En wat moet iemand die zichzelf niet als expat maar als emigrant ziet, in een "locale afdeling" van een partij in een totaal ander land.

Heleen Mees: Ga is een avondje banjeren door Harlem, of boven de 43ste straat. Dan zie je NY! Ik kan me niet aan de indruk onttrekken dat je "hoog en droog" zit.
Óf roep je dit soort onzin (in mijn ogen!) om Nederlanders wakker te schudden? Hoeft niet hoor, die zijn in NL aanwezig en laten zich goed horen nu het verkiezingstijd is.

Ik zie de resultaten van een socialistsche staat (tsjechie) die ombuigt naar kapitalisme en de ongewilde armoede staat in groot contrast met de nieuwe rijken.

Mijn hemel,wat kun je toch elitair zijn en dan notabene lid zijn van de PvdA!?
Dat zegt toch ook wel weer genoeg over deze partij..
Die mevrouw heeft werkelijk geen idee wat de dagelijkse realiteit is van mensen aan de onderkant van de maatschappij-maar daar heeft ze ook geen boodschap aan,geloof ik.
Ze weet het toch allemaal beter.
Typisch weer iemand die van ouweh*ren haar beroep gemaakt heeft,waarschijnlijk geen klap uitvoert (of alleen maar doet waar ze zin in heeft) en het voor de rest te druk heeft met het aansturen van het huispersoneel.. maar wél precies weet hoe een ander zijn leven lijden (inderdaad,met een lange ij) moet.