Ruth Dieleman-Levine (31) heeft sinds enkele jaren een eigen tandartspraktijk in New York. Haar Nederlandse stadsgenoten zijn wel blij zijn met haar Hollandse aanpak. ‘De patiënt kan Nederlands praten in de stoel.’

Ruth ontmoette haar Amerikaanse echtgenoot tijdens haar tandheelkundige studie stage in Zweden in 2001. Na een relatie op afstand van twee en een half jaar trouwden ze in 2003. Ruth verhuisde naar New York City.

Doorstuderen geen probleem
“We hebben besloten om daar te gaan wonen omdat het voor mij makkelijker was dan voor mijn man. Ik sprak de taal, en ik vond het geen probleem om nog wat langer te studeren. Mijn man werkte destijds voor de Mets, een New York Baseball team en in Amerika zijn sport teams hele bedrijven.

Taaltest was zwaar
In Nederland was ik afgestudeerd als tandarts, maar met mijn diploma kon ik in de VS niet aan het werk. Eerst moest ik de “National Dental Board Exams” doen, twee zware tandheelkundige theorie-examens en een taaltest ‘Engels als vreemde taal’. Dit was Amerikaans Engels, en niet het Brits Engels dat ik op school had geleerd.  Dat was nog een hele uitdaging.

Presentatie belangrijk
Toen ik die examens had gehaald, moest ik solliciteren bij universiteiten om toegelaten te worden tot een” advanced program for foreign trained dentists”. Presentatie speelde daarbij een belangrijke rol.

Flink gebruikt voor productie
Maar het is me gelukt, ik werd toegelaten op het Columbia College of Dental Medicine, en daar heb ik drie jaar gestudeerd. De kosten voor studie liggen hier hoger dan in Nederland, en je wordt als buitenlandse tandarts in opleiding vooral gebruikt om flink productie te draaien. Je bent dus iemand die betaalt voor de studie en ook nog eens geld oplevert met werken.

Mooie smiles maken
Qua studie is er niet eens zo veel verschil met Nederland. Het enige is dat de Amerikaanse opleiding veel meer gericht is op de cosmetische kant van de tandheelkunde. Je leert mooie smiles maken, tanden bleken en dat soort zaken.

Prijs gewonnen
Tijdens mijn studie heb ik nog een prijs gewonnen van de “American Academy of Cosmetic Dentistry” voor een cosmetische verandering bij een patient. Dat is echt een eer en geeft je ook een positieve impuls om gebitten mooi te maken zodat patienten vol vertrouwen weer kunnen lachen.

Eigen praktijk
In 2004 ben ik in de VS aan het werk gegaan eerst als resident in Columbia College of Dental Medicine en daarna in private practice. Ik werk nu part-time in een cosmetische groepspraktijk op Rockefeller Plaza, en verder werk ik twee dagen in de week in mijn eigen praktijk voor algemene en cosmetische tandheelkunde.

Nederlandse sfeer
Ik behandel Nederlandse en Amerikaanse patiënten. De Nederlandse patiënten komen bij mij omdat ik ze in het Nederlands kan uitleggen wat er aan de hand is. En voor de herkenbaarheid, denk ik. Ik krijg vaak complimenten voor de Nederlandse sfeer in mijn praktijk, er hangt een reproductie van Van Gogh aan de muur en de patiënt kan Nederlands praten in de stoel.

Wel uiterlijk gericht
Bepaalde Amerikaanse tandartsen die gericht zijn op de cosmetische tandheelkunde kunnen soms erg aandringen bij een patiënt om hun gebit te veranderen. Als het esthetisch nodig en mogelijk is, dan is dat geen probleem. Het probleem is dat bepaalde klinieken ingesteld zijn op winst maken en dan behandelingen aanraden die niet nodig zijn.

Nog erger in Los Angeles
Wij zitten hier in New York City, en daar is veel op het uiterlijk gericht. First impressions zijn erg belangrijk hier en rechte mooie witte tanden horen daarbij. In Los Angeles is dat nog een graadje erger met Hollywood om de hoek.

Andere tandartscultuur
Het heeft me wel wat tijd gekost om te wennen aan de Amerikaanse cultuur als tandarts. Patiënten vragen veel meer dan in Nederland, zij zijn sneller bezorgd over hun tanden en hoe het eruitziet. Er zijn hier veel meer formulieren die de patiënt bij de eerste afspraak moet invullen. De hele ziektegeschiedenis wordt genoteerd en de patiënten moeten hun toestemming geven en ondertekenen voor bepaalde behandelingen.

Tuin voor tulpen
Wij wonen in Manhattan in een prima appartement, zij het wel kleiner dan in Nederland. Ik denk dat we op een gegeven moment wel naar de buitenwijken van New York gaan verhuizen. Ik zou op den duur wel een tuin willen voor mijn tulpen.

Volg nieuws uit Nederland
Mijn hele familie woont in Nederland, en als het mogelijk is ga ik ongeveer drie keer per jaar terug. Ik probeer wel te volgen wat er in Nederland gebeurt, via mijn ouders, zussen en broer, Skype, het Journaal, Uitzending Gemist, etc.

Behoefte aan Nederlands contact
Als je wat langer in het buitenland zit, vind je het leuk om contact te hebben met andere Nederlanders. The Netherlands Club en NLBorrels organiseren hier evenementen voor Nederlanders. En als er iets in Nederland gebeurt, dan sturen we elkaar emails bijvoorbeeld bij de aanslag op Koninginnedag, vorig jaar.

Oranje tompoezen
In WestHampton bij het strand zit een bakkerij, die van Nederlanders blijkt te zijn. Elke keer als ik daar naar toe ga, koop ik iets lekkers. Met Koninginnedag oranje tompoezen en met Sinterklaas marsepein.

Mis nuchterheid
Wat ik mis is mijn familie en ‘de nuchtere, doe maar gewoon dan doe je al gek genoeg Nederlandse mentaliteit’.

Meer verhalen lezen voor en door Nederlanders in het buitenland? Neem een gratis abonnement op het WereldExpat Magazine