Vijf jaar na orkaan Katrina verrijst er rond de Amerikaanse stad New Orleans een verdedigingsring tegen het water. Met Nederlandse expertise en Amerikaanse werklust wordt het stelsel van dijken en waterkeringen razendsnel uit de grond gestampt.

Dichtgetimmerde woningen. Autowrakken die als dominostenen op elkaar waren gestapeld. De stank van vuilnis. Piet Dircke van Arcadis kan het zich zó weer voor de geest halen. Hij bezocht New Orleans in het najaar van 2005. Een aantal maanden later ging het Nederlandse ingenieursbedrijf er aan de slag.

Enorm deltaplan
In opdracht van de Amerikaanse overheid werkt Aracadis mee aan een 'verdedigingsring' die de getroffen stad tegen nieuwe rampen moet beschermen. Het contract is 200 miljoen dollar waard. Het werk is inmiddels in volle gang, en Dircke zegt dat hij erop vertrouwt dat alles op tijd afkomt.

'In juni 2011 moet alles klaar zijn. Met talloze hijskranen wordt er een indrukwekkend stelsel van dijken, dammen, stormvloed en pompen gebouwd. In vier jaar tijd hebben we een enorm deltaplan gebouwd. Dat is ongekend.'

Chaos en gebrek
Op 29 augustus 2005 denderde Katrina met windsnelheden tot 233 kilometer over New Orleans heen. De dijken bezweken en al snel stond 80 procent van de stad onder water. De chaos was groot: mensen moesten van daken worden geplukt, de opvang was gebrekkig en er was gebrek aan voedsel en schoon drinkwater.

Zo'n 1800 mensen overleefden de ramp niet. De overgebleven inwoners van New Orleans kregen uit vrees voor besmettelijke ziektes de opdracht de stad te verlaten. New Orleans werd een spookstad, en er moest heel wat gebeuren om er weer een leefbare plek van te maken. En om herhaling te voorkomen.
 
Internationale traditie
Voor de benodigde expertise keken de Amerikanen al snel naar de andere kant van de oceaan. Nederland had in 1953 immers zelf een watersnoodramp meegemaakt. En met hun dijken, ontpoldering en Deltawerken hebben de Nederlanders ook internationaal een enorme reputatie.
 
'We hebben al eeuwen ervaring met het water' zegt René Zijlstra van Royal Haskoning, een ander Nederland ingenieursbureau dat in New Orleans actief is. 'Daar is ook een internationale traditie uit voortgekomen. Er was vanuit Amerika in de pers en politiek dan ook al snel belangstelling voor hoe wij dat doen.'
 
Niet teruggekeerd
Waar Nederland over zijn eigen Deltaplan tientallen jaren deed, staat er voor de ring van dijken en stormvloedkeringen buiten New Orleans slechts vijf jaar. Een prestatie van formaat, vinden de Nederlandse ingenieurs: Nederlandse expertise en Amerikaanse werklust gecombineerd.

Maar met de leefbaarheid van de stad is het minder goed gesteld. Vijf jaar na Katrine heeft New Orleans de klap nog lang niet verwerkt. Slachtoffers voelen zich door de Amerikaanse overheid in de steek gelaten. En nog altijd leven veel van hen in tijdelijke behuizing, buiten de stad.

Mondjesmaat
'Er zijn wijken die zwaar zijn getroffen door Katrina', benadrukt Pieter Dircke van Arcadis. 'Daar woonden vooral de arme, zwarte Amerikanen. Die plekken zijn er nog heel slecht aan toe en worden slechts mondjesmaat opgeknapt. Echt op gang komen doet het daar nog niet.'

Meer artikelen lezen voor en door Nederlanders in het buitenland? Neem een gratis abonnement op het WereldExpat Magazine

Graphic: ook Rotterdam en Amsterdam behoren wereldwijd tot de meest kwetsbare steden