Nederlandse Haïtiaanse: 'Als iedereen nog maar leeft'

Marijke Zaalberg baalt enorm. Zeven maanden per jaar woont ze in Haïti om namens de stichtingnaarschoolinhaïti.nl te helpen met het opzetten en beheren van scholen op het straatarme eiland. Net nu ze even in Nederland is, gebeurt er zoiets verschrikkelijks. 'Ik heb een steen in mijn buik en zou niets liever willen dan onmiddellijk terug gaan.'

Marijke woont en werkt al jaren in het Haïtiaanse Kenscoff, een stadje zo'n 35 kilometer ten zuiden van de door een verwoestende aardbeving getroffen hoofdstad Port-au-Prince. Haar huis is opengesteld voor wees- en andere hulpbehoevende kinderen en in de loop der jaren heeft Marijke het voor elkaar gekregen om maar liefst vier scholen op te zetten op diverse locaties.

Tevergeefs
Een Nederlandse vrijwilliger van de stichting naar school in Haïti, Alexander Velthuisen, verbleef tijdens Marijke's afwezigheid in haar huis in Kenscoff om de boel draaiende te houden. Meteen na de aardbeving probeerde Marijke contact met hem te leggen. Tevergeefs.

'Ik kom nergens door, ik weet niets, ik bel en mail me te pletter naar alle mensen die ik ken, maar het blijft stil aan de andere kant. Ik zie nu foto's en beelden van Haïti voorbij komen en denk dan: 'ooh, dat is maar 20 minuten van ons vandaan.'

'Via via heb ik inmiddels vernomen dat het goed zou zijn met Alexander en ook met de kinderen. Wij zitten in de bergen, de scholen staan in Ka-Blain, Godinot, en Furcy. Waarschijnlijk staat alles nog overeind. Maar zeker weten doe ik het niet. Ik zou het liefst onmiddellijk terug willen, maar dat gaat niet.'

Zoeken naar Alexander
'De ouders van Alexander hebben contact gelegd met mensen van het ministerie van Buitenlandse Zaken. Die mensen van het ministerie zitten namelijk nu in het vliegtuig naar Haïti en als ik het goed begrijp gaan zij Alexander zoeken. Dan weten we hopelijk snel meer.'

Steen in mijn buik
'Het is een gekkenhuis, ik word constant gebeld of ik al wat meer weet en probeer ondertussen zelf contact te leggen met Haïti. Sinds ik heb gehoord dat het waarschijnlijk wel goed is met Alexander, is de steen in mijn buik wel minder. Maar ik heb ook spierpijn en kan amper nadenken wat ik eerst moet doen, vanwege de spanning natuurlijk.'

'De school in Ka-Blain is nog in aanbouw. Bij het bouwen hebben we al rekening gehouden met aardbevingen, het was een enorme klus om die school aardbevingsbestendig te krijgen. Ik hoop dat die moeite niet voor niets is geweest en dat het gebouw nog staat. Maar bovenal hoop ik dat iedereen die ik ken nog leeft.'