Als één grote uitdaging, zo ziet John van der Veldt de emigratie met zijn gezin naar het kleine gehuchtje Eidslandet in Noorwegen. Drie jaar geleden kocht hij samen met zijn vrouw er de lokale buurtsuper. Inmiddels is er een theehuisje bijgekomen en zijn er plannen voor een mini-camping en de verhuur van appartementen. De Nederlandse familie zet Eidslandet toeristisch op de kaart.
Om er te komen, is het een hele rit over een smalle eenbaansweg al slingerend langs het water van het Eidfjor in West-Noorwegen. Aan het einde, waar het water ophoudt, woont het Nederlandse gezin Van der Veldt. Vlak aan het water staat de buurtsuper als centraal punt in het dorpje dat slechts 110 zielen telt.
Binnen oogt de supermarkt als een gewone Noorse kruidenierswinkel. Alleen de foto van een Hollandse molen, een beschilderde melkbus en gele klompen die als beurtbalkjes gebruikt worden, verraadt dat hier Nederlanders werken. 'Ik vind het leuk een beetje te laten zien dat ik uit Nederland kom. De klanten waarderen dat ook,' vertelt John vanachter de kassa.
Emigreren
Hij had altijd al plannen om in het buitenland te gaan wonen. Toen hij door een reorganisatie zonder werk kwam te zitten, greep hij dit aan om de daad bij het woord te voegen. Noorwegen kwam daarbij al snel naar voren als potentieel emigratieland. Noorse dorpjes hebben te kampen met leegloop omdat vooral de jongeren naar de stad trekken. Vers bloed is daarom welkom in Noorwegen. Zeker als het een jong ondernemend gezin is.
Het uitbaten van een supermarkt in een kleine gehuchtje als Eidslandet is een groot risico. 'Zomers lukt het wel met de extra inkomsten door toeristen die hier hun boodschappen doen. In de winter is het een stuk lastiger en ben je aangewezen op de vaste inwoners. En die moeten je dan niet vergeten.' Als het moet, draagt hij zelfs de boodschappen naar de auto: 'Daar staan Noren wel van te kijken. Dat zijn ze niet gewend.'
Verse koffie
Om extra klanten en toeristen naar het dorp te trekken, begon Jolanda met een koffie- en theehuis met eigen gebakken taart. 'We zagen vaak toeristen door het dorp rijden, even bij de waterkant stoppen en weer weggaan omdat ze hier nergens gezellig even konden zitten. En daarom zijn wij het maar gewoon gaan proberen.'
En het werkt. Regelmatige komen er klanten binnen voor een kopje koffie en een taartje. Al is het nog op te kleine schaal om er aan te verdienen. John en Jolanda hopen dan ook dat de klanten na het kopje koffie nog even bij de buurtsuper boodschappen gaan doen.
Kleinschalig
Om dezelfde reden verhuurt de familie Van der Veldt ook een motorbootje en een kano aan toeristen. En zijn er plannen voor een mini-camping en de verhuur van 2 appartementen in de zomermaanden. Het is allemaal nog kleinschalig, maar in de drie jaar dat het jonge gezin in het gehuchtje Eidslandet woont, komen er al meer toeristen.
De plek is er in ieder geval mooi genoeg voor, zo aan het einde van de fjord. Feit blijft dat het wel een heel klein dorpje is waar John en Jolanda en hun drie kinderen zijn gaan wonen. Dat maakt de toekomst onvoorspelbaar: 'Maar we willen niet te ver in de toekomst kijken. Zoals het nu gaat, gaat het goed. En we hebben nog plannen genoeg om het hier verder te ontwikkelen.'
Meer artikelen lezen voor en door Nederlanders in het buitenland? Neem een gratis abonnement op het WereldExpat Magazine


















in de jaren 50 werd onze emigratie naar Australie beschreven als ondernemingen van "pioniers" (Zo ver naar het andere einde van de wereld.). Dit is weer heel wat anders!!! Veel succes, Fam. van der Veldt!!!
Nieuwe reactie inzenden