De Nederlandse bijdrage aan de bestrijding van de olieramp in de VS wordt onvoldoende benut. De communicatie met de Amerikanen is moeizaam en naar de Nederlandse instructeurs wordt slecht geluisterd. Dat zegt Gerd Jan van de Pol van Mariflex, het bedrijf dat pompen en aggregaten levert voor de operatie.
Rijkswaterstaat verkocht in mei zes veegarmen, Rigid Sweeping Arms, aan de Amerikaanse kustwacht. Omdat de Amerikanen niet eerder met de veegarmen werkten geven zeven Nederlanders afkomstig van drie Nederlandse bedrijven -Mariflex, Koseq en Boskalis- instructies voor het gebruik. Van de Pol coördineert de operatie.
BP betaalt en bepaalt
De veegarmen kunnen 240 ton olie per uur opzuigen en zijn een uitvinding van het Nederlandse bedrijf Koseq. Maar sinds de schepen met elk twee veegarmen vorige week aan de slag gingen, wordt er maar 10 ton olie per dag opgeruimd, amper 5 procent van de opruimcapaciteit.
Volgens Van de Pol stuurt BP de schepen te dicht naar de bron. Daar is de olie dun als water omdat het gedeeltelijk is verdampt. Voor optimaal gebruik van de veegarmen moet de olie juist geconcentreerd zijn. De Nederlanders hadden daarom aangegeven juist vanaf het strand te willen werken. 'Maar BP betaalt de operatie en bepaalt waar we worden ingezet.'
Communicatie en wetten
Ook de communicatie tussen BP, de kustwacht en het Amerikaanse bergingsbedrijf TNT Marine is slecht. Van de Pol heeft het gevoel dat hij moet laveren tussen drie commandanten. 'Het is een kwestie van too many chiefs and no indians. Ze weten het allemaal beter, maar naar ons wordt slecht geluisterd.' Van de Pol vindt het zonde van alle geld en moeite. De operatie zou een stuk effectiever en sneller kunnen verlopen als er naar de Nederlanders zou worden geluisterd.
Naast de gebrekkige communicatie is ook de Amerikaanse wetgeving een blok aan het been. Zo is de opslagcapaciteit van de schepen te klein. Ze kunnen hooguit 1000 ton olie opslaan, terwijl er ook schepen met 3000 ton capaciteit bestaan. 'Maar die hebben geen Amerikaanse bemanning of varen niet onder de Amerikaanse vlag. Daarom mogen ze niet worden ingezet.'
Hoop
Toch heeft de Nederlandse coördinator hoop op verbetering. De Amerikanen gaan de olie met olieschermen naar een centraal punt in zee bij elkaar vegen. 'Daardoor ontstaat een laag van zo'n tien centimeter olie die wij dan vrij gemakkelijk op kunnen zuigen',aldus Van de Pol. Hij hoopt zo toch nog te kunnen laten zien wat de Nederlanders in hun mars hebben.
E-mail deze pagina
Print deze pagina
Tja,
Dat is de standaard communicatie tussen en met Amerikanen. In Nederland zou het normaal moeten zijn dat een goed idee wordt opgepakt no matter waar het vandaan kwam of wie het ten berde bracht. In Amerika is het normaal dat ideeën alleen van boven naar beneden door de keten worden gestuurd en informatie van beneden naar boven alleen gaat in de vorm van rapporten en prestatiegrafieken. Helaas zie je dat in Nederland ook steeds meer met het domineren van de Angelsacksisch gestuurde management opleidingen binnen de bedrijven. Kwestie van jammer zal ik maar zeggen want Rijnlanders leren ons dat het ook anders kan. Dus wellicht een kleine dosis Jaap Peters toevoegen aan de operatie en leren dat als je deskundigen inzet je niet alleen op hun handjes maar ook op hun kennis moet vertrouwen (anders gewoon verder op zijn Angelsacksisch aanmodderen a.u.b.).
Groeten, Ed Kuipers
Heet is mij bekend dat Rijkswaterstaat de veegarmen NIET verkocht heeft aan de Amerikaanse Kustwacht.
De armen zijn teruggeleverd aan de fabrikant, die het materieel in opdracht van T&T Marine Services naar Amerika heeft gebracht.
Er is dus geen sprake van een zakelijke relatie met de Amerikaanse Kustwacht.
Nieuwe reactie inzenden