Simpel en vlak? Vergeet het maar! Nederlands landschap is juist gevarieerd. En belangrijker nog: het is een geliefd thema voor kunstenaars.

Nederlanders tonen graag hun kijk op het Hollandse natuurschoon. Vergeet daarbij de zeventiende-eeuwse nostalgie van Jacob van Ruysdael en Albert Cuyp. Pas rond 1850 wordt het interessant. Dan ontstaat een ware opleving van het vaderlandse landschap.

Met alle nieuwe uit Frankrijk overgewaaide stijlen, zoals het realisme en het impressionisme. Maar dan met een Hollands tintje: duinen, molens en koeien. Dit gaat door tot ver in de moderne tijd. Zo is het expressionisme van Jan Sluijters te zien, compleet met fel kleurgebruik.

Piet Mondriaan toont zich nog niet van zijn kubistische en abstracte kant. Een kunstwerk à la trompe-l’oeil (een bedrieglijk perspectief, dat echt lijkt) van Barbara Visser laat ook de moderne landschapsfotografie zien.

De Hallen in Haarlem zijn nog de hele zomer gevuld met deze kunstwerken, onder de noemer 'Zó Hollands'