Nederlanders die zich in het buitenland vestigen worden dikker, blijkt uit een onderzoek naar eetgewoonten van de Wereldomroep. Zo'n 45 procent van de 1100 ondervraagden zegt te zijn aangekomen sinds het vertrek uit Nederland. Tegelijkertijd gaan de emigranten ook gezonder en bewuster met hun voedsel om: ze eten meer vis en gebruiken meer (olijf)olie. Verder genieten ze volop van lokale, in Nederland onbekende producten als eieren met bijna volgroeide foetus en ingewanden.

Dat Nederlanders die in het buitenland wonen zwaarder worden, zou kunnen komen doordat ze vaker een warme maaltijd nuttigen. In Nederland at bijna iedereen 1 warme maaltijd, rond zes uur 's avonds. Maar in het buitenland eet ruim 21 procent twee warme maaltijden per dag. Met veel plezier: ''de warme maaltijd tussen de middag is een hele goede verandering gebleken na mijn verhuizing. Er wordt veel meer tijd en rust genomen voor het middageten. Sindsdien heb ik geen last meer van duizeligheid rond 17.00 uur. Ik kan echt niet meer tussen de middag op een boterhammetje leven.''

Minder aardappels
De avondmaaltijd wordt ook later genoten, rond zeven of acht uur 's avonds. Een meerderheid zegt minder aardappels te nuttigen dan vroeger, maar de lokale snacks gaan er des te beter in. Met name gefrituurde inktvis blijkt een topper onder de Nederlanders, maar de lijst van exotische producten die worden verorberd is eindeloos.

Hond, kwal en cavia
Een kleine greep dan maar. De ingewanden van een schaap, kangoeroevlees, wolf, bever, kalfskopvlees, wormen, rendiergehakt, cavia, leguaan, springbok, allerlei soorten schelpdieren, salades met vissenhuid, foie gras, varkenswang, gebakken kaaiman, moerasbessen, bisonburgers, slang, koeienuier en gefrituurde varkenshuid (''heerlijk'') enzovoorts. En dus die eieren met bijna volgroeide foetussen erin, die je bij stalletjes op straat kunt kopen.

Leren van de Chinezen
Een respondent schrijft: ''Waar ik in China woon (Yunnan) eten we met zijn allen met veel plezier onder andere hond, varkenshersenen, varkensbeenmerg, kwal, de blaas van vissen, ganzentong, berg/bos/boom mossen, een grote variëteit aan groenten, planten, bladeren, stengels, slierten en onrijpe vruchten. Kortom: we eten hier alles wat in Nederland niet als consumptieproduct wordt gezien.''

''Hoe dan ook, wij varen wel bij ons lokale menu. Het is misschien ook wel een belangrijke les die we kunnen leren van de Chinezen. Als je alles eet, met prachtige lokale kruiden erbij, en het mooi verkoopt, dan daalt onze ecologische voetafdruk die nu nog veel te groot is, terwijl onze menukaart veel groter wordt en de kwaliteit ervan ook beter. Als je honger hebt eet je alles, maar het principe is wel balans.''

Rammenballen
Een overgrote meerderheid (82 procent) van de Nederlanders in het buitenland is de hun onbekende soorten vlees, vis, gevogelte en groenten ook zelf gaan bereiden. Er wordt flink op los gehakt, gegrild, gebraden en gevarieerd. Maar er zijn grenzen, blijkt. Zo geeft iemand aan rammenballen te hebben gegeten, ''één keer maar.''

Veel respondenten zeggen ''niks te missen uit Nederland'', anderen koken fusion, bijvoorbeeld de vrouw die de Spaanse, Joodse en Nederlandse keuken mixt. Als er typisch Nederlandse producten aan te pas moeten komen, worden die vaak besteld via internet of in de Hollandse winkel. Nederlandse boterhammen worden amper meer gegeten, het brood hoort bij de avondmaaltijd.

Filet Americain
Niet dat die bammetjes door alle Nederlanders vergeten zijn. Een witte boterham met filet Americain, daar kun je sommige Nederlanders voor wakker maken, blijkt uit het onderzoek. Anderen kwijlen bij de gedachte aan vla, yoghurt, karnemelk, ontbijtkoek, komijnekaas en speculaas.

Smakencrisis
De Nederlanders mochten uit een lijst met typisch Hollands eten drie producten aankruisen die ze het meest missen. Drop staat op nummer 3, kroketten en frikadellen op 2 en met stip op 1 (33 procent): haring. Maar die lijst is incompleet, blijkt uit de open vragen. Veel Nederlanders zeggen veel meer te missen dan die drie zaken alleen. Opvallend vaak komen de kruidenmixen voor nasi en bami aan bod. Sommigen missen alles. Eén respondent kwam zelfs in een regelrechte smakencrisis:

''Waarom ik anders eet, werd me niet gevraagd, helaas. Terwijl daar een groot verdriet achter zit. Ik had een crisis na een maand of drie, omdat ik al mijn favoriete smaken kwijt was. Toen ik erachter was waarom ik me zo chronisch ongelukkig voelde, is mijn vriendin met een grote doos vol Appelsientje, Bolletje, hagelslag, gemberkoek, chocomel en nasikruiden naar me toe gereden en dat was een enorme pleister. Onderweg reizend in een ver buitenland neem ik nu altijd gemberkoek mee. Iedere avond na het werk neem ik een plakje, het werkt voor mij als een soort yoga. Even bij jezelf komen door je smaakpapillen met iets vertrouwds in aanraking te laten komen.''
 

Meer informatie over het Wereldpanel

Meer interessante verhalen lezen? Word gratis abonnee van de WereldExpat nieuwsbrief