Eindelijk is Nederland gevraagd om te helpen bij de strijd tegen de olieramp in de Golf van Mexico. Oliebestrijdingsbedrijf Koseq zat al een maand te wachten op zo'n verzoek. Twee veegarmen gaan de vervuiling opruimen. Ondertussen probeert BP met een 'top kill' de spuiter te bedwingen.
Het Nederlands bedrijf Koseq heeft uit de VS een opdracht gekregen voor de bouw van twee veegarmen. Die worden ingezet bij het opruimen van de olievlek in de Golf van Mexico. Tegelijkertijd gaan er zes veegarmen vanuit Europa naar de VS. Kodeq heeft lang op de opdracht moeten wachten en was zelfs al begonnen met de bouw van de twee armen. En nu het zover is, gaan de bestelde veegarmen zo snel mogelijk op het vliegtuig.
Eerder bewezen
Het is een flinke klus, zegt Ary van den Adel van Koseq. Je krijgt de olie nooit helemaal weg, maar de smurrie aan de oppervlakte is goed te bestrijden. De twee armen aan weerszijden van een schip vegen de olie letterlijk bij elkaar, waarna die aan boord wordt gepompt. 'Ze hebben zich bewezen tijdens grote spills als met de olietanker Erica bij Frankrijk en de Prestige bij Spanje in 2002', zegt Van den Adel. 'Dat zijn onze grote voorbeelden.' Olieschermen, zoals de Amerikanen nu gebruiken, werken niet. Zeker niet met slecht weer.
Top kill
Ondertussen spuit de op hol geslagen boorput van oliemaatschappij BP al ruim een maand olie in zee. Er is van allles geprobeerd om de oliebron tot bedaren te brengen. De 'top kill' die nu wordt ingezet, is een beproefde methode. Een enorme hoeveelheid zware modder, een mengsel van water en bariet, wordt in het boorgat gepompt, legt lector Wierd Koops van het Maritiem Instituut Willem Barentsz uit. 'De overdruk in die bron duwt olie en gas naar buiten. Die zware modder moet dat mengsel terug naar beneden duwen, zodat ze de put kunnen afsluiten.'
Gevaarlijke operatie
Top kill werd eerder succesvol toegepast na de eerste Golfoorlog in Koeweit, toen de troepen van Saddam Hussein tijdens hun terugtocht de olieputten in brand staken. De oliebron in de Golf van Mexico is echter uniek. Alleen al vanwege de diepte. 'Ze werken op de diepte van 1500 meter op de zeebodem, een waterdruk van 150 bar', zegt Koops.
'Om je een idee te geven: een onderzeeër van de marine kan veilig duiken tot 900 meter. Daarna wordt hij in elkaar gedrukt. BP gebruikt daarom ROV's, op afstand bestuurbare robots. Dat maakt de operatie verschrikkelijk moeilijk.'
Risico
De kans bestaat dat de top kill de olieramp verergert. De combinatie van olie en gas en de enorme atmosferische druk kan ertoe leiden dat de modder onvoldoende tegendruk opbouwt en terugspuit. Of olie en gas zoeken een andere weg naar boven.
BP kan pas over enkele dagen zeggen of de operatie succesvol is. Maritiem expert Koops schat de kans van slagen op 50 tot 70 procent. Als de operatie mislukt, rest nog een andere mogelijkheid. BP boort op dit moment een tweede schacht om de spuiter van onderaf te dichten. Maar dat duurt nog twee maanden.
De afgelopen vijf weken zijn miljoenen liters olie in de oceaan gestroomd. De ramp is inmiddels de grootste uit de Amerikaanse geschiedenis; groter dan het ongeluk met de olietanker Exxon Valdez in 1989. Genoeg werk dus voor de veegarmen van Koseq. De grote schoonmaak zal maanden in beslag nemen.
Verder lezen:
BP: Operatie Top Kill is live via internet te volgen
E-mail deze pagina
Print deze pagina
Hoera!! Olielek in de Golf gestopt. Nu kan de échte ramp beginnen.
De Amerikaanse regering met in haar kielzog president Obama steekt de loftrompet tot de voltallige natie. De klus is geklaard. ,,We did it!” Succes kent vele vaders en verlies is een wees. Na 87 dagen, miljoenen liters olie in de zee en een mogelijke teleurgang van BP, pronkt Obama getemperd met andermans veren. Hij heeft wederom de regie in handen. Maar vertelt er niet bij dat het begin van het einde zich aandient.
Amerika is het enige land ter wereld dat andere landen in nood waar dan ook te hulp schiet. Visa versa wordt niet op prijs gesteld en betekent veelal gezichtsverlies. drie dagen na de ramp hebben talloze landen die expertise hebben in oliebestijding hun hulp aangeboden. Zij kregen allemaal nul op het rekest. Echter, de patriottische en isolationistische houding van de Amerikaanse regering ten aanzien van een binnenlandse aangelegenheid, heeft nu een veel grotere ramp tot zijn gevolg.
De ecotoxicologische schade die Amerika aan zijn milieu heeft toegebracht, is niet te overzien en zal wellicht nooit meer hersteld kunnen worden. De rigoureuze bestrijdingsmethodes zijn vernietigend geweest.
De olievlek werd bestreden door het toedienen van 7 miljoen liter dispergeermiddel. De olie lost dan op in een zeepachtige substantie met zeer giftige verbindingen en komt dan terecht in het fragiele ecosysteem. ,,Wat je niet ziet is er ook niet,” moet het credo zijn geweest. Een ‘Hans Klok’ illusionistische olie dispergeer verdwijntruck.
Vanaf het zeeoppervlak tot aan de bodem is over een lengte van 1,5km het water effect desastreus. Zeshonderd diersoorten waaronder: algen, plankton, vissen, krabben, garnalen, oesters, zeldzame zeeschildpadden en vogels zullen door inname van het vergiftigde zeewater met uitsterven worden bedreigd en tot in lengte der jaren ernstig te lijden hebben van het olie/dispergeermengsel. Nog te zwijgen over de vissersindustrie die verloren zal gaan en de daaruit voortvloeiende malaise van werkloosheid en economische achteruitgang van het toeristische gebied.
Toen de olie vrijelijk naar het zeeoppervlak steeg, heeft het bedrijf ‘Koseq’ van de olie veegarmen uitvinder Gert Kampers, haar diensten aangeboden. De talloze presidentiële adviseurs hebben in Amerika de feitelijke macht in handen. Obama is slechts het gezicht van de regering en blijkt maar al te vaak een marionet. Het regeringsdecreet was dan ook: hulp is niet nodig. ,,Amerika! Yes we can” met bijna 1000 bootjes en 1000.000 schepnetjes werd de olie door vrijwilligers uit het water geschept. Toen die strijd verloren dreigde te gaan, koos men alsnog voor de veegarmen van Gert Kampers. Na 2 maanden van voorbijgaande tijd en miljoenen liters olie verder mochten de veegarmen de verloren klus zien te klaren. Een veegarm schraapt in een uur zo’n 250 kubieke meter olie bij elkaar.
De veegarmen hebben zich bij eerdere rampen al volop bewezen. De ramp bij Frankrijk met de olietanker ‘Erika’ in 1999 en bij Spanje met de ‘Prestige’ in 2002. De Amerikanen gebruiken olieschermen, die zijn onbruikbaar bij slechtweer. En nu het ‘huricane seizoen’ zich aandient een desillusie.
21 jaar na het ecologische trauma met de ‘Exxon Valdez’, waarbij 40 miljoen liter ruwe olie aanspoelde (in de Golf is het vermoedelijk 800.000 liter olie per dag geweest.) is het nog steeds dood er verderf in de flora en fauna van Alaska. Alles is er meer dood dan levend. Misvormingen bij dieren en grote sterfte bij vissen. Oorzaak: kankergezwellen in de levers van talloze vissoorten. Kanker voor de vis is bij consumptie ook kanker voor de mens die aan de top van de voedselketen staat. De herstel periode voor het ecosysteem in de Golf bedraagt bij een geringe schatting nu al meer dan 80 jaar!
Een optie zou kunnen zijn om de bewoners van de Golf van Mexico te waarschuwen voor het naderende onheil met onderwater matrixborden: Let op zwem andere route/ mogelijk direct levensgevaar.
Robert Boerleider the Amsterdam Columnist...
Check ook www.robertboerleider.nl pittig ik dacht het wel!!
Olie in de Golf van Mexico? In Nigeria stroomt de olie al 50 jaar!
Is Obama slappe hap, of een Amerikaanse superheld in een strakzittend presidentieel maatpak? De regeringswittebroodsweken zijn na zijn heroïsche verkiezingstrijd voorgoed voorbij. De magie is er af.
Kritiek op zijn regeren is aan de orde van de dag. Is Obama dan toch een president van vlees en bloed?
Het Amerikaanse volk eist draconische maatregelen, en is van mening dat Obama zich heeft vergaloppeerd door zijn afwachtende houding betreffende de 2e 9/11 ramp. Obama richt zich nu met keiharde retoriek tot BP en zelfs tot aan de Britse regering. Maar zegt er niet bij dat BP voor 40% in Amerikaanse handen is. BP Oil heet nu ineens weer British Petroleum.
,,Wij zullen de schuldigen straffen, de vervuiler betaald.” BP doneert 20mld dollar in een door het Witte Huis binnen 2 weken gearrangeerd rampenfonds.
Over BP’s Amerikaanse partners in crime hoor je zelden iets tot niets. Transocean, Cameron International en Haliburton zijn mede verantwoordelijk voor het debacle. Waren de Amerikanen in 1984 maar net zo vooruitstrevend voor de inwoners van de Indiase stad Bhopal. Een giga-ramp bij het Amerikaanse Union Carbide kostte aan meer dan 2000 mensen direct het leven. Vernietigde de gezondheid van 600.000 mensen. Van wie er in de loop der jaren 6000 op korte termijn aan ziekteverschijnselen zijn overleden.
Waar was de populistische oorlogsretoriek van de toenmalige Amerikaanse regering tegenover Union Carbide? Welke Amerikaan maakte zich druk over een situatie zover van huis? Union Carbide moest 470 miljoen dollar schadevergoeding betalen, door juridische tactische dwalingen hebben ze maar een schijntje betaald.
Nu een ware ecologische, financiële en humanitaire ramp zich voordoet in de Golf, laten de Amerikanen het voordoen dat Moeder Aarde bijna stopt met draaien.
Welcome to Royal Dutch (S)hell al méér dan 50 jaar stroomt er olie in de Nigger-Delta een rivier van gif en ellende in Negeria en branden er 110 gasfakkels. De teller staat nu op 1,5 miljoen ton olie. (Tel dat eens uit in vaten!) Het ecologische systeem is onherstelbaar beschadigd. Dorpen vernietigt, bewoners hulpeloos en brodeloos. Shell International ontkent haar verantwoordelijkheid.
Bij dochter Shell Nigeria moet u zijn. De ramp met de Exxon Valdez valt in het niet bij alle ellende die je in Nigeria ziet. Kunnen wij van de Nederlandse regering een soortgelijke aanval tegen Shell, zoals de Amerikaanse regering dat tegen BP doet verwachten? Oh…sorry, wij zijn demissionair! De zaak van Shell is onder de rechter. Ondertussen haalt Shell International miljarden binnen met het zwarte goud uit Nigeria.
Of zijn een Indiër en een Afrikaan een ander soort mens dan een Amerikaan.
Nieuwe reactie inzenden