Nederland verstrekt voorlopig geen cent aan de regering in Zimbabwe. Tijdens een kort bezoek aan Den Haag kreeg premier Tsvangirai te horen dat zijn regering pas hulp krijgt als de mensenrechten en de persvrijheid meer worden gerespecteerd.

 "U kunt op Nederland rekenen". Dat zei premier Jan Peter Balkenende tegen zijn Zimbwaanse ambtgenoot Morgan Tsvangirai. Maar het blijkt vooral om morele steun te gaan. Want in Nederlandse ogen laat Zimbabwe nog te veel steken vallen om financiële steun te verstrekken.

"Ik ben hier niet gekomen om te bedelen, om miljoenen weg te slepen, maar om de betrekkingen weer aan te knopen. We zijn 10 jaar lang geïsoleerd geweest." De Zimbabwaanse premier Morgan Tsvangirai wilde in Nederland blijk geven van zijn goede wil: "Betrekkingen aanknopen werkt twee kanten op, onze partners moeten weten wat we doen om geloofwaardige en legitiem te zijn en wij moeten de bezorgdheid van onze partners begrijpen. De betrekkingen zijn voor de lange termijn." 
 
Rondreis
Maar helemaal met lege handen hoopt Tsvangirai niet weg te gaan. Het land heeft ongeveer 45 miljard dollar nodig voor de wederopbouw. Nederland was voor de Zimbabwaanse regeringsleider het startpunt van een rondreis die hem uiteindelijk ook naar het Witte Huis brengt.
 
Samen met de Nederlandse minister Bert Koenders van ontwikkelingssamenwerking benadrukte Tsvangirai het belang van het slagen van de overgangsregering die sinds 11 februari functioneert: het is de enige weg uit de malaise in Zimbabwe.
 
Koenders legt de bal bij Zimbabwe als het gaat om hulp aan de overheid van Zimbabwe. "Het is niet zo dat Nederland zegt "jullie moeten zus en zo doen". Zimbabwe moet zich houden aan de zelfgestelde criteria op het vlak van mensenrechten, veiligheid en economisch beleid. Zolang niet aan deze voorwaarden is voldaan kan hulp alleen buiten de regering om aan Zimbabwe worden gegeven, volgens Koenders
 
Langzaam
De kritiek moet Tsvangirai bekend voorkomen. Tijdens het partijcongres van zijn partij MDC uitte hij onlangs ook zélf zijn bezorgdheid dat politieke intimidatie en schendingen van mensenrechten gewoon doorgaan.
 
Sinds drie maanden zitten de gedoodverfde tegenstanders Tsvangirai en Mugabe nu samen in een regering. Vorig jaar nog zocht Tsvangirai onderdak in de Nederlands ambassade in Harare omdat hij zijn leven niet zeker was onder het repressieve regime van Mugabe. Met gepast understatement zegt Tsvangirai hierover: "We waren niet de beste vrienden. Er was venijn in het land en polarisatie tussen de partijen. Maar uiteindelijk hebben we een overeenkomst getekend dat het nationale belang boven onze persoonlijke strubbelingen stelt, het is een zeer praktische en produktieve werkrelatie".
 
Volgens Tsvangirai's woordvoerder kun je "na jaren van animositeit niet van mensen verwachten dat ze in bed springen en kinderen gaan maken." De afgelopen maanden geven de nodige aanleiding te twijfelen aan de bereidheid van Mugabe de macht te willen delen.
 
Optimistisch
John Masuku, journalist van het onafhankelijke radiostation Voice of the People waarschuwt dan ook voor te veel optimisme op de korte termijn. "Het veranderingsproces zal tijd vergen. Ook vraagt het veerkracht en motivatie van Zimbabwanen voordeel te plukken van de kleinste veranderingen. Bepaalde  gewoonten van het kader in de voormalig heersende ZANU PF zijn vastgeroest. Leidinggevenden zullen sleutelposities blijven behouden. Vooral voor hen zal een omwenteling van het verrotte systeem moeilijk te accepteren zijn".
 
Conclusie
"U kunt op Nederland rekenen", zei Balkenende tijdens een persconferentie waarin hij Tsvangirai prees om zijn doorzettingsvermogen en betrokkenheid. Maar voorlopig is dat vooral morele support, of Nederland ook de portomonnaie trekt voor de overgangsregering ligt vooralsnog vooral aan Zimbabwe zelf.