Sybille Schnehage, de drijvende kracht achter een van de meest succesvolle hulpprojecten in Afghanistan, is ten einde raad. Haar levenswerk, tot stand gekomen met onder andere Nederlands geld, is in gevaar, zijzelf wordt bedreigd en op een van haar medewerkers is een aanslag gepleegd.
 
In een gesprek met de Wereldomroep kan Sybille Schnehage haar tranen nauwelijks bedwingen. Niet zo verwonderlijk. Want Dadgul Delawar, de man die haar sinds 1994 lijkt te hebben opgelicht, was dezelfde man wiens lotgevallen tot de oprichting van de vereniging Katachel (vernoemd naar een dorpje in de noordelijke provincie Kunduz) leidden.
 
Operaties
In 1992 trof Sybille Schnehage hem in een Afghaanse ziekenhuis aan. Hij was toen een jonge mujahedin-strijder waarvan het gezicht half was weggeschoten door een antitankgranaat. Schnehage liet hem naar Duitsland overbrengen waar hij in de loop der jaren veertig operaties onderging om zijn gelaat te herstellen. Hij werd een persoonlijke vriend van de Schnehages en verbleef regelmatig in hun huis. En hij hielp Sybille Schnehage met het opzetten en uitvoeren van hulpprojecten in zijn dorp, Katachel. "Hij was voor mij als een zoon", zegt dr. Schnehage.
 
Taliban-tijd
De projecten waren succesvol, en als een van de weinige Westerse hulpverleners kon Sybille Schnehage ook tijdens het Talibanbewind van 1996-2001 gewoon haar werk blijven doen. Ze had een officieel document van de leiding van de Taliban gekregen, waardoor de meisjes in de door haar opgezette scholen gewoon onderwijs konden blijven volgen. Een uitzondering in die jaren.  En na de val van de Taliban gingen de hulpprojecten verder. In 2006 ontving Schnehage de hoogste Afghaanse staatsonderscheiding voor vrouwen: de Malalai-medaille.
 
Dubbele boekhouding
Maar eind vorig jaar bleek dat zaakwaarnemer Dadgul Delawar zich schuldig had gemaakt aan fraude. Hij bleek al die jaren een dubbele boekhouding over de onroerende goederen van de vereniging te hebben gevoerd. De eigendomsakten die op naam van de vereniging waren opgesteld en naar Duitsland waren gestuurd bleken waardeloos. Dadgul had de echte documenten op zijn eigen naam bij de plaatselijke autoriteiten geregistreerd.

Kwijt
Het gevolg: de vereniging is tot nader order een aantal hulpobjecten kwijt, zoals een schoenenfabriekje, imkerijen, een zeepfabriek en het eigen huis in Kunduz van Sybille Schnehage. En door de boekhoudfraude zijn de donaties aan de vereniging Katachel sterk afgenomen.
 
Schnehage heeft de frauduleuze zaakwaarnemer aan de kant gezet; is een procedure bij de autoriteiten in Kunduz begonnen om alle eigendomsakten op naam van de vereniging Katachel te laten zetten, en heeft nieuwe medewerkers aangetrokken om de verschillende projecten te begeleiden.
 
Bedreiging
Maar: Dadgul Delawar laat het daar niet bij zitten. Hij heeft Schnehage schriftelijk bedreigd en zou achter een bomaanslag zitten waarbij een van de nieuwe medewerkers van de vereniging zwaar gewond raakte. Volgens de hulpverleenster is Dadgul ook toegetreden tot een radicale vleugel van de Taliban.
 
Nederlands geld
In de projecten van de vereniging Katachel zit ook Nederlands geld. Het ministerie van Buitenlandse Zaken ondersteunt 'Katachel' via de Europese vrouwenbeweging 'Women in Europe for a Common Future' (WECF). De directeur daarvan, Sascha Gabizon, kende Dadgul ook en is verbijsterd over wat er is gebeurd. WECF heeft de donaties aan Katachel tijdelijk opgeschort hangende het onderzoek naar de eigendomsakten. In het geval van WECF is dat niet zo moeilijk: deze organisatie heeft via de vereniging Katachel toiletten voor gezinnen laten bouwen. Alle financiële papieren daarover zijn in orde bevonden. Maar het is volgens Gabizon de vraag of de vereniging, gelet op de onveilige situatie, haar werk kan blijven doen.

Links:
Artikel uit 2007: Mens-erger-je-nieten met de Taliban
Katachel e.V.
WECF