'Op Nederlandse scholen over de hele wereld krijgen kinderen Nederlandse les. Waarom is er in Marokko nog niet zo’n school?' Dat vroeg Farah Azmani zich af toen ze van Nederland naar Marokko verhuisde en een school zocht waar haar zoontje de taal kan bijhouden. Ze zette haar tanden in dit project en begin dit jaar werd de Oranje Kasbah officieel geopend. De school bestaat uit twee onderbouwklassen en twee bovenbouwklassen, verdeeld over Casablanca en Rabat.

Doordeweeks zitten er aan de grote tafel in het Nederlands instituut in Rabat onderzoekers en studenten op hun laptops te werken. Maar op zaterdag ligt het tafelblad vol kleurpotloden en stencils. Initiatiefneemster Farah Azmani, die in Nederland als leerkracht op een basisschool werkte, staat zelf voor de klas. Haar klasje telt vijf kinderen en die werken allemaal op hun eigen niveau.

Farah: 'In deze klas zitten zowel kinderen die thuis alleen maar Nederlands spreken als kinderen die maar een beetje Nederlands kennen. De kinderen die wel een connectie hebben met Nederland, maar nog helemaal geen Nederlands spreken, staan op een wachtlijst. We bouwen het langzaam uit.'

'Vandaag versta ik alleen Nederlands'
Het laatste kwartiertje is speelkwartier. Shems en Elyas zetten samen een hijskraan in elkaar. 'Wat voor dag is het vandaag ook weer?', vraagt Farah, als ze de twee broertjes Frans hoort praten. 'Vandaag praten we Nederlands.' Als vader Joris Houtman hen op komt halen, zegt hij precies hetzelfde: 'Nee, vandaag versta ik geen Frans, alleen maar Nederlands.'

Joris is thuis de enige die Nederlands praat met Shems en Elyas en op hun basisschool wordt alleen maar Frans gesproken, dus hij is erg blij met de Oranje Kasbah. Zo enthousiast zelfs dat hij meteen bestuurslid is geworden. 'Eigenlijk is de Oranje Kasbah meer dan een school. We organiseren ook culturele activiteiten. Sinterklaas was een groot succes en we zijn nu bezig met het organiseren van een kampeerweekend voor de kinderen.'

Spaarzame vrije tijd
Voor Matthijs Schröder zijn die culturele activiteiten een leuke bijkomstigheid. Hij vindt het vooral belangrijk dat het taalniveau van zijn kinderen goed blijft. Zijn kinderen zijn opgegroeid in Nederland en gaan over anderhalf jaar weer terug. 'Farah past haar lessen aan op de behoeftes van de kinderen en daar ben ik erg blij mee. Onze kinderen werken nu met het lesmateriaal dat in Nederland op school gebruikt wordt. Voor ons is dat ideaal.'

De lange schooldagen en het vele huiswerk dat kinderen in Marokko krijgen was een probleem bij de planning van de lessen. Woensdagmiddag en zaterdag zijn de enige vrije momenten van schoolkinderen. Docente Hilde helpt daarom wel mee met het besturen van de school, maar heeft ervoor gekozen haar kinderen in hun vrije tijd te laten sporten.

'Met de lange schooldagen blijft er weinig tijd over. Daarbij spreken we thuis altijd Nederlands en lezen de kinderen veel Nederlandse boeken. En als ik heel eerlijk ben zouden de kosten van 500 euro per jaar mij ook wel afschrikken. Dat is toch best een hoop geld.'

Wachtlijst
Toch vormen de beperkte vrije tijd van kinderen en het schoolgeld voor veel ouders geen obstakel: de Oranje Kasbah heeft nu al zeven leerlingen op de wachtlijst staan voor september.

Meer artikelen lezen voor en door Nederlanders in het buitenland? Neem een gratis abonnement op het WereldExpat Magazine!