JE BAND MET NEDERLAND
Of je nu 60 jaar geleden, 30 jaar of onlangs vertrokken bent naar het buitenland, of Nederlandse ouders hebt: ergens diep van binnen blijf je toch Nederlander.
Maar wat is dat Nederlandergevoel? En welke rol speelt dat in het dagelijkse leven? Nog één keer wil de Wereldomroep laten zien hoe het ervoor staat met emigranten en expats van drie verschillende generaties in de traditionele emigratielanden. Een verhaal dat nog altijd in ontwikkeling is, maar nooit compleet in beeld is gebracht.
We doen dat als afscheid van de Nederlandse afdeling: door de zware bezuinigingen op de Wereldomroep stoppen de activiteiten van de Nederlandse afdeling (radio én web).
Doe mee!
Wij roepen iedereen in het buitenland op om mee te doen. Uiteindelijk zijn jullie het emigratieverhaal. Welke plekken en personen mogen we volgens jullie niet missen? En wie wil zijn eigen bijzondere migratieverhaal delen met anderen? Hoe Nederlands voel je je nog? Naar welke ervaringen en informatie ben je het meest op zoek? Wat moeten we in ieder geval voor je uitzoeken? Laat het ons weten!
'Je kunt je leven niet terugdraaien, ik moet accepteren wat ik toen heb gedaan.' Na 47 jaar in Zuid-Afrika is de heimwee van Annemarie Barth sterker dan ooit. Maar teruggaan is financieel onmogelijk. Annemarie blijft er nuchter onder: 'Ik wil niet afgeschilderd worden als chagrijn.'
Annemarie is nu 67 jaar, maar ziet er veel jonger uit. We gaan zitten in de tuin van haar huis in Krugersdorp, vlak bij Johannesburg. De bloemen bloeien volop en het zwembad ziet er verleidelijk uit op deze warme dag. Het lijkt Annemarie aan niets te ontbreken. Toch zou ze liever ergens anders zijn.
Groen gras
'Thuis is voor mij nog altijd Nederland', vertelt Annemarie in verrassend accentloos Nederlands, 'en alles wat erbij hoort: het kerkplein, het cafeetje waar ik vroeger naartoe ging, de bossen, de Drunense duinen. Dat is allemaal thuis, en dat heb ik hier altijd gemist.'
De keren dat ze terugging naar Nederland, waren een feest: 'Als het vliegtuig landde en ik het groene gras zag, had ik er het liefst als een koe een hap uit genomen. Gras is hier meestal zo bruin.'
Schoeversdiploma
Op haar 19de ontmoette Annemarie op een camping bij Den Haag een leuke jongen. Een maand later vertrok hij naar Zuid-Afrika. De hevig verliefde Annemarie vroeg haar moeder of ze hem achterna mocht reizen. Haar moeder stelde als voorwaarde dat Annemarie eerst een diploma zou halen. Dat deed ze. Ze begon aan de secretaresse-opleiding van Schoevers. Een jaar later had ze haar diploma op zak.
Zuid-Afrika beviel in het begin niet zo. Alles was anders dan thuis. Annemarie woonde in een klein flatje, en zonder eigen spulletjes was het er erg ongezellig. Ze had veel last van heimwee. Dankzij een verhuizing, de geboorte van haar zoon en nieuwe vrienden en kennissen verdween het gevoel van heimwee naar de achtergrond.
Romantiek
Maar nu, 47 jaar later, is de heimwee van Annemarie weer opgelaaid. Haar eerste grote liefde heeft plaatsgemaakt voor een nieuwe. Maar daarmee is de drang om naar Nederland terug te keren niet kleiner geworden. En de behoefte om haar eigen taal weer te spreken wordt sterker: 'Ik spreek goed Engels en Duits (haar huidige man is Duitser, red.) maar het doet mij zo goed om mijn eigen taal weer te spreken.'
'Misschien romantiseer ik Nederland een beetje,' verzucht ze, 'maar je hebt altijd romantiek nodig.'
Altijd Nederlander
Annemarie volgt nauwlettend het nieuws over Nederland en Europa. Vooral als het over kunst en cultuur gaat: 'Ik heb het idee dat mensen in Nederland veel meer beleven. Vroeger ging ik nog wel eens naar een toneelstuk in Johannesburg, maar dat kan nu niet meer,' vertelt ze, doelend op de onveiligheid 's avonds in Johannesburg: 'Je kunt dat eigenlijk alleen nog in een groep doen. Dus blijven we 's avonds altijd thuis.'
Ook de gedachte aan Nederlands eten, zoals haring of paling, doet Annemarie opleven. Ze is er trots op dat ze nog altijd Nederlander is. Haar huis ademt een Nederlandse sfeer. Veel meubels en schilderijen komen ook uit Nederland. Ook tradities en feestdagen worden in ere gehouden. Met Pasen krijgen de buren altijd een mandje geverfde eieren. 'Ik vind het jammer dat veel Nederlandse migranten hier deze tradities laten varen. Hun kinderen trouwen met een Zuid-Afrikaner, en dan verwateren dit soort zaken.'
Geen chagrijn
Toch is Annemarie geen treurig of chagrijnig persoon. Integendeel; ze is goedlachs en makkelijk in de omgang: 'Ik wil ook niet afgeschilderd worden als een chagrijn die niet in het buitenland wil wonen. Ik heb genoeg om van te genieten: mijn man, ons huis, en we hebben geen financiële zorgen.'
Je kunt je leven niet terugdraaien, realiseert Annemarie zich. Bovendien is teruggaan naar Nederland onmogelijk. 'Ik heb hier een goed leven, maar met het geld van hier kan ik in Nederland niets beginnen. Mijn pensioen is daar niets waard. Teruggaan betekent grote financiële risico’s lopen.'
En dat heeft Annemarie er niet voor over. Tenminste, nóg niet: 'Ik heb nu mijn man hier. Maar ik weet niet wat ik ga doen als ik ooit alleen kom te staan.'
Meer artikelen lezen voor en door Nederlanders in het buitenland? Neem een gratis abonnement op het WereldExpat Magazine! www.wereldexpat.nl
E-mail deze pagina
Print deze pagina
Dag Anne Marie, ik heb met heel veel belangstelling je verhaal en de reacties erop gelezen. Wij zitten in het omgekeerde schuitje. Sinds enige tijd denken mijn man en ik (beide 44) eraan om samen met onze kinderen van 15, 12 en 8 te vertrekken uit België. We hebben hier een leuk huis, vast werk, onze kinderen lopen school, hebben leuke dieren. Maar… wij hebben het hier steeds moeilijker met de manier van leven, de verruwing en verzuring van de maatschappij, het eeuwige opgejaag, de criminaliteit (!) - op vele plaatsen moet je hier 's avonds ook niet meer buitenkomen (zeker als jonge meisje). Er is hier een overstroming van niet-werkwillige immigraten uit Oost-Europa bijvoorbeeld (nog eens bovenop de duizenden illegalen uit N en M Africa) en ik druk me nog voorzichtig uit. Bijgevolg denken wij er aan om hier te vertrekken. De vraag is natuurlijk altijd: waarheen? Wij hebben al aan Australië en Nieuw-Zeeland gedacht, maar ook aan Zuid-Afrika. Zuid-Europa doet het economisch gezien zeer slecht, dus dat is voor werkende mensen geen optie zeker als je Spaans, Portugees, Italiaans of Grieks onbestaande is. Ook niet zo interessant meer als 20 jaar geleden om er je mooie oude dag door te brengen.
Ik wil maar zeggen: je zou nog wel eens kunnen schrikken van hoe West-Europa er met zijn mooie en rijke cultuur heden ten dage bijligt (ben van opleiding historicus, dus weet wel een en ander van "cultuur"). Ik ben er niet zo zeker van of ik binnen 30 jaar hier nog wel over straat durf lopen, zelfs overdag in mijn sinds 1200 bestaande stad met zijn rijke geschiedenis en of mijn kinderen -na veel studeren- nog wel aan een fatsoenlijke job zullen raken. Misschien denken we beiden wel hetzelfde: het gras is elders groener :-)
Groetjes uit Leuven !
Hoi Annemarie
altijd leuk om te lezen dat we kennenlijk in hetzelfde dorp wonen :)
Wij wonen iets buiten af Oaktree.
wij gaan helaas per eind mei terug naar nederland, ik zeg helaas want het is een fantastisch land
reden voor vertrek is dat mijn nederlandse werkgever hier de tent dicht gooit, aangezien het te duur wordt om nog langer hier te produceren.
onze kinderen waren al helemaal ingeburgerd, mijn jongste dochter praat volledig engels hoewel we thuis toch echt nederlands praten.
maar je krijgt dus antwoord terug in het nederland.
ze zeggen wel eens, eenmaal de rodestof van afrika aan je voeten en je komt er nooit meer vanaf..
we zullen zien hoe het gaat in nederland,, anders denk ik toch weer snel terug...
Hallo Annemarie, Doe wat je hart zegtJe bent nog jong en indien je in Afrika alje bezittingrn verkoopt kun je nog genieten van een oude dag in mooi Nederland.
HAllo Annemarie Barth,
Ik kan uw gevoel goed begrijpen.
Ik hoop dat u gelegenheid krijgt te doen wat uw hart u ingeeft.
Zuid-Afrika is een prachtigland maar als u zich daar niet gelukkig voelt is het als een zware steen die op je hart rust.
Heel veel geluk en sterkte.
Hallo, ja Zuid Afrika is inderdaad een prachtig land met enorm veel aan flora rn fauna, msar je mist het culturele Europa wat zoveel te bieden heeft aan geschiedenis. D.m.v. T.V blijf je echter goed op de hoogte en je ben niet zo afgeschermd als vroeger. De gedachte om hier oud te worden en misschien verzorging nodigte hebben, schrikt me af, maar js, er komt een hoop bij kijken om te repatrieeren en ik vrees dat ik die stap niet zo makkelijk zal kunnen nemen. Ik wens U ook het allerbeste toe en bedank U voor de reaktie. Met hartelijke groet, Anne Marie
Beste Annemarie,
ik heb het artikel en de verhalen hier met veel belangstelling gelezen. Zelf heb ik nog nooit in het buitenland gewoond, ik wil dit misschien wel voor een paar maanden voor mijn studie maar ik zal altijd weer blij zijn om "thuis" te komen in Nederland. Ik raad je aan om te doen wat je denkt dat je moet doen, dan komt het altijd goed!
Als je het leuk vind om wat meer Nederlands te praten(schrijven doe je nog perfect) kun je misschien op zoek gaan naar wat contacten via Skype. Dan praat je toch in je eigen taal en voelt Nederland toch niet meer zo ver weg.
Hallo Max, Het is verschrikkelijk leuk om zelfs na bijna 5 maanden nog steeds reakties te krijgen op het interview. Een goed idee van jou om eens voor een tijdje naar het buiteland te gaan, oftewel voor je studies of om te werken. Je krijgt een heel ander inzicht, je geestelijke horizon wordt breder. Het gevaar bestaat natuurlijk altijd dat je er blijft "hangen", zoals ik. Je moet wel kunnen zeggen: " tot zover en niet verder" Ikzelf heb er vrede mee gvonden om de rest van mijn leven hier door te brengen, hoofdzakelijk vanwege financiele redenen. Maar wie weet! Ik zal mij echter altijd Nederlands blijven voelen en een steek in mijn hart krijgen als ik foto's zie van het mooie landje waar ik geboren en opgegroeid ben. Bedankt voor je kommentaar en veel sukses voor je toekomst. Hartelijke groeten, Anne Marie
Beste Annemarie,
Ik ken u niet
Ik zie een mooi zwembad, een mooi huis, mooie tuin, geen financiele zorgen een man.
wat denkt U als U weer terug bent in Nederland het zelfde o.a een zwembad ?
woon zelf in Brasl daar is veel geweld maar toch woon ik hier fijn
wij zijn 2010 naar Nederland gegaan met het doel om er weer tegaan wonen was een slecht plan met 3maanden zijn wij snel weer terug gegaan
aks ik U was zou er goed over nadenken
groeten van uit Brasil
Johan
Hallo Johan,
Nu, het zwembad, huis en tuin, zou ik graag willen ruilen voor een leuk appartement in Nederland. Daar weet ik tenminste dat er altijd wel een of andere instantie zal zijn die voor ons zal zorgen als het nodig mocht zijn, terwijl wij hier helemaal op ons eigen gesteld zijn. Ik probeer echter om toch positief te blijven daar er voor ons geen andere oplossing is. Mijn man is bijna 80 en dan verhuis je niet zo gemakkelijk.
Ik hoop dat jij je leven in Brazilien geniet. Jij bent er tenminste zeker van dat je het juiste hebt gedaan, je bent niet in Nederland gebleven maar teruggegaan naar je nieuwe vaderland. Groetjes A.M.
Hallo annemarie
hoop voor je dat je je gelukkig voelt in Nederland
wens je het aller beste
Groetjes
Johan
Annemarie,je artikel met gemengde gevoelens gelezen.Heb in de tachtiger jaren 5 jaren met mijn gezin in Zuid-Afrika gewoond.In die roerige tijd hadden we besloten om vooral vanwege economische redenen terug te keren naar Nederland.Daar hebben we nooit spijt van gehad maar Zuid-Afrika gaat in je bloed zitten waardoor we al verschillende malen voor enkele weken terug zijn geweest naar het land waar ons hart ligt.Vorige maand nog weer terug geweest en zie steeds de vooruitgang ook wat de onderlinge verhoudingen betreft.Inmiddels gepensioneerd ben ik bezig geweest voor een definitieve verblijfsvergunning maar mede door de zog. emigratiespecialist,hij wist een loophole,is dat de mist in gegaan.Wel incasseren.Maar probeer toch een oplossing te vinden.Van bekenden van ons in Zuid-Afrika,waarvan de vrouw stijf stond van de heimwee,ging de vrouw voor een aantal maanden terug naar Nederland.Ze mistte Kerstmis,oud en nieuw,de bar en familie vreselijk.Na een paar weken is ze vervroegd terug gekomen en verklaarde zichzelf genezen.Zo zie je maar,elk geval is er een op zich.
Hallo,
Als je eenmaal een paar jaar in het buitenland gewoond hebt, dan neem je altijd een stukje van dat land met je mee. Zuid Afrika is een mooi land, met heel veel natuurschoon en door de goede wisselkoers Euro-Rand kun je hier met AOW en gespaard geld goed leven. Toch moet je denken dat het openbare vervoer hier slecht is, dat alles toch ver van elkaar af is, de private ziekenfondsen enorm duur zijn (Je moet wel rekenen met zo'n R6000-00 per maand) en dat er geen goede sociale verzorging is. Ook is er in Europa meer te beleven, zoveel verschillende landen, die makkelijk te bereiken zijn. Als ik in Uw schoenen stond, dan zou ik regelmatig hier voor 4 of 5 weken per jaar met vakantie komen, misschien zelfs voor langer, maar niet echt voor goed hier wonen. Ik geloof ook dat het niet makkelijk zal zijn om een permanente verblijfsvergunning te krijgen, tenzij je een paar miljoen rand kunt investeren. Nu hebben we nog niet eens over de kriminaliteit gesproken, maar dat is een onderwerp voor zich. Ik hoop dat Uw wens in vervulling mag gaan en voor mezelf wens ik hier niet al te veel problemen te krijgen. Groeten, A.M.
Hallo iedereen,
Heb met interesse alles gelezen. Ik ben met een Schot getrouwd in Zuid Afrika, heb daar 20 jaar gewoond, van 1970 tot 1990, toen zijn we naar Engeland verhuist, gelukkig met alletwee mijn kinderen. Het was heel erg hard, we moesten op de leeftijd van 40 en 43 helemaal opnieuw beginnen, met prakties geen geld, de ZA Randen waren niet veel waard, en we mochten ook niet alles meennemen. Nu, na 22 jaar en heel, heel hard werken, sparen, jezelf ontzeggen voor de kinderen, hebben we toch een huis kunnen kopen dat in tussen tijd afbetaald is, beide kinderen een Universtaire opleiding hebben gehad, ik werk nog 3 dagen per week, man werd "redundant" gemaakt 3 jaar geleden. Heb absoluut geen spijt van het besluit om weg te gaan uit ZA, en het was een stap in het donker, en ja, we hebben wel eens gedacht, hebben we het goede besluit genomen? Nu kan ik zeggen dat dat inderdaad het geval is, ik ben heel erg blij, ook omdat ik regelmatig naar Nederland kan, ik ben en blijf heel erg "Hollands", ga met een lege koffer naar Nederland en kom met een volle terug!! Annemarie, mischien is het te laat nu nog terug te gaan, maar met al het geld en goed dat wij verloren hebben 20 jaar geleden, zou ik het nu weer doen, ik heb geen moment heimwee naar ZA gehad, mooi weer is niet alles and ook geld is dat niet. Als er echt geen kans is om nu nog terug te komen,Annemarie, dan moet je proberen er het beste van te maken, ik wens je het allerbeste toe.
Hallo
Ik bewonder jullie moed om na 20 jaar Z.A. terug te gaan naar Europa. Een heel nieuw begin en vooral ook financieel moeilijk. Jullie waren zeker ook gewend aan het toch royale leven hier, veel ruimte om je heen en dan ook het verschil van klimaat. Ik wou maar dat wij zo dapper waren geweest, maar mijn man had een goede baan, huis betaald, zoon bijna klaar met studie en toendertijd was mijn behoefte om terug te gaan niet zo groot als nu. Je weet zelf hoe het publieke vervoer hier is, van nu en gener waarde. De verzorging van oudere mensen ook slecht en voor de jeugd is er volgens mij hier geen toekomst meer. Je kunt je niet voorstellen hoe alles achteruit gegaan is. Johannesburg is een vervuilde stad geworden. De staatsdziekenhuizen zijn in een erbarmelijke toestand. Wat kapot is wordt niet meer vervangen. Het geld is er wel voor, maar verdwijnt voordat het op de plaats van bestemming komt in de zakken van een of andere functionaris. Ja, en zo kun je verder vertellen. In Zuid Afrika vereenzaam je echt als je ouder wordt. Dat huis met tuin en zwembad kun je niet meer zelf onderhouden. Om bij de vakantieplekken uit te komen moet je kilometers rijden met als gevolg dat je thuis blijft zitten en geregled vrienden uitnodigd om wat aanspraak te hebben, maar ook dat is altijd met veel moeite verbonden. Ik ben bang om aan de toekomst te denken. De stap om nu nog te gaan, mijn man is bijna 80, is wel erg groot en daarom probeer ik er het beste van te maken en denk maar: komt tijd, komt raad. Ik wens jou en je man het allerbeste in Engeland en hoop dat je veel gezellige inkoopreisjes kunt maken. Liefs, A.M.
PS. Mensen vertellen mijn hier en in Holland dat ik meer Hollands ben dan de mensen in Nederland. Ben ik erg trots op.
Zo heerlijk om te lezen dat ik niet de eenigste ben die zo erg die Heimwee blijft voelen. Ook al woon ik hier al 55 jaar. Voor mijn is het ook feesten als ik naar Holland kan gaan voor een paar weken en eens een heerlijke krokette of een rookworstje kan eten. Ik kan de straten wel zoenen zo blij ben ik dan. Maar voor de zelfde rede kan ik ook niet terug en natuurlijk mijn kindereen en klein kindereen. Zo'n goed gevoel om niet alleen te zijn.
hoi Bobbie moet even lachen kroketten eten
beste bobbie ik woon in brasil en eet vaak een heerlijke kroket of bitterballen of een heerlijke huzaren salade zelfs nasi goreng
kan je allemaal zelf maken maak zelf frikandellen een zoete cilli saus
moet alleen nog proberen een loempia temaken
groet
Johan
Hallo Bobbie,
Was echt verrast om nog een commentaar te krijgen. Het is heel interessant om te lezen hoe verschillend de mensen reageren. Ik geloof dat jij precies weet wat ik voel. Je bent in je emigratieland niet gelukkig, maar toch mis je Nederland en ook Europa. Australie is net als Z.A. overal ver vandaan en het is ook een nieuw land zonder de oude cultuur en geschiedenis. Voor mij is het een feest om op een terrasje te zitten op een dorpspleintje met kinderkopjes, een mooi oud kerkje, je voelt je dan zo deel van de geschiedenis. Dit mis je hier. Maar ja, we kunnen niet terug en daarom zetten we onze glimlach op en laten zo af en toe iemand in ons hart kijken. Groetjes, A.M.
Beste Annemarie,
Ik ken u niet dus ik kan niet over u oordelen. Ik zie een mooi zwembad, een mooi huis, mooie tuin, geen financiele zorgen, een man. Bent u gezond?
Als u dit allemaal heeft, waarom bent u nog niet gelukkig? Geluk vindt u niet in Nederland. Nergens kunt u geluk vinden dan in u zelf. Als u diep in uzelf kijkt dan vindt u een bron van geluk. U zit als het ware op een kist met goud binnen, maar u heeft dat goud nog niet gezien. Kijk diep en u vindt dat. Als u tijd heeft en u kunt wat lezen, lees dan het boek "de kracht van het nu" of the "power of now". Geluk vindt u in het moment als alles stil is. Geluk vindt u niet als u luistert naar de stem in uw hoofd die altijd meer, anders, vroeger, toekomst wil.
Ik wens u veel geluk toe.
Om gelukkig en tevreden te zijn heb je innerlijke vrede nodig en jijzelf bent alleen verantwoordelijk of je dit vindt. Toch kun je verlangen hebben naar iets wat je meent verloren de hebben. Ja, ik mis de natuur, de vele kleine dorpjes, de oude gebouwen en ook de Nederlandse gezelligheid. Ik waardeer dat ik het goed heb, daar hebben we overigens hard voor moeten werken, maar in Nederland had ik het vast en zeker ook niet slecht gehad. Ik maak het beste van mijn leven hier, maar het heimwee naar het land waar ik geboren ben, zal altijd blijven.
wat een gejammer over criminaliteit zijn het niet de import afrikanen die het land hebben leeg gemolken !
waarom zijn vele van u in afrika roomser dan popie Jopie ?
Wat bedoel je eigenlijk met import Afrikanen die het land hebben leeggemolken? Ik hoop echt niet de emigranten die met hun kennis, hun harde werk en initiatief het land tot bloei gebracht hebben.
Beste Annemarie, ja ik moet zeggen dat ik je wel een flinke vrouw vind. Leuk zoals je dat allemaal beschrijft.Ik woon al 37 jaar in Zuid Afrika en geniet er erg van. Ik doe aan allerlei hobbies en doe meer dan ik in Nederland ooit zou doen. Ja we zeuren hier wel over de kriminaliteit ,maar het houd mij niet tegen om s'avonds fijn naar concerten of toneel etc te gaan. Soms met vrienden ,soms alleen. Ik geef vioollessen in Durban eh heb het hier best naar mijn zin en vergelijk helemaal niets met Nederland.Waar veel meer gezeurd word over het weer en de regering om maar twee dingen te noemen. Ik ben 2 keer in al die tijd in Nederland geweest en voel me er natuurlijk niet zo thuis maar zou er ook niet meer willen wonen.na een poosje is de nieuwigheid er af en dan zit ik toch liever in de warmte, Ik wens je veel succes met je toekomst. groetjes en denk maar dat het leuk is altijd nog een wens te hebben. Louise
Hallo Louise,
Je kunt je niet voorstellen hoeveel personen er op dit stukje gereageerd hebben. Heel interessant te lezen hoe elke persoon weer anders op zijn emigratie met de daaraan verbonden gevoelens gereageerd heeft. Ik denk dat het er ook aan ligt waar je in Z.A. terecht bent gekomen. Wat natuurschoon betreft komt Gautrng er eigrenlijk in vergelijk tot de andere delen slecht af. Echt, ik verlang dikwijls om gewoon een wandeling door de bossen te maken, langs een water te fietsen, een oud kerkje te bezoeken en ga zo maar door. Ik weet heus het mooie weer hier te waarderen en de ruimte waarin je leeft. Toch denk ik dat Europa meer te bieden heeft en als ik zou kunnen en ook als ik er de moed toe had, dan zou ik het graag willen proberen om In Nederland/Duitsland mijn "gouden jaren" door te brengen.
Ik sluit mijn ogen niet voor de kriminaliteit en voor wat ons nog te wachten staat. Vele interlectuele jongeren hebben het land verlaten en hebben dus een gaping veroorzaakt, die niet makkelijk te vullen is. Maar daar zouden we een heel boek over kunnen schrijven.
Ofschoon ik als ik het nog eens over zou kunnen doen, niet meer zou emigreren, zit ik echt niet te jammeren, geniet van het mooie en zie maar wat de toekomst nog in petto heeft. Hartelijke groeten, anne Marie
Als ik dit verhaal lees, krijg ik buikpijn. Het is namelijk my worst nightmare.... Niet meer terugkunnen i.v.m. huis en werk, en kinderen die niks met NL hebben. Ben net geemigreerd (1000 km) ivm " gezinsghereniging" en heb nu al zoveel heimwee. Het verhaal van Anne Marie raakt me. Mooi om te lezen dat ze er toch wat van maakt. Het is namelijk ook makkelijk om te zwelgen in heimwee. Heimwee is een naar en onbestemd gevoel....
Ja, van heimwee kun je zelfs ziek worden en daarom moet je er tegen in gaan. Er zijn omstsandigheden waar je niet meer terug kunt komen op je besluit en ofschoon het niet meevalt moet je het beste ervan maken en het goede proberen te zien. Laat gerust eens een traantje, dat doet zelfs goed, maar het lucht op. Stop je heimwee in een doosje dat je af en toe open maakt en probeer bewust om gelukkig te zijn. Je zult zien, dat helpt. Ik wens je veel sterkte toe. Liefs, anne Marie
p.s. over die koeien waar ik het over had, dat zagen we in / bij megastallen in Amerika. op de t.v.
Dag Annemarie,
Peter van der Linden schrijft: je huis is waar je geld is. Dan zeg ik: je huis is waar je hart is. Geld kun je meenemen, dat is maar aardse slijk..In je laatste jurk zitten ook geen zakken waar je het in mee kunt nemen.
Als je in Nederland gelukkiger zou zijn waarom zou je dan niet naar Nederland terug gaan wonen? Ik lees hier zoveel negatieve dingen over ons land over belastingen, hoge ziekenfonds geld enz.
Uit die belastingen worden wel alle voorzieningen betaald. De thuiszorg is uitstekend geregeld, mijn schoonmoeder is 84 jaar en ze woont zelfstandig op een bovenverdieping. Ze draagt dagelijks een alarm apparaatje bij zich, mocht ze komen te vallen dan kan ze meteen op dat knopje te drukken en komt er iemand bij haar. Zou ze iets met haar pols of arm krijgen, dan wordt ze thuis geholpen met aan- en uitkleden. En met wassen. Als ze zou willen kan ze nu (ook als ze niks mankeert) haar warme eten thuis laten bezorgen. Natuurlijk kost het iets maar nooit zoveel dat ze er door in moeilijkheden komt.
Er bestaat hier zoiets als taxi op maat. Mijn tante Bep van 86 in Rotterdam kan voor 1 (één euro de hele stad doortoeren in een taxi, als ze vanuit Spangen naar een opticiën in wijk zuid moet zijn. Eerlijk waar, ik ben een keer met haar mee geweest met de metro, we waren die uur onderweg. Want ze kan niet met de rollator op de roltrappen dus moesten we iedere keer tijdens overstappen van de liften gebruik maken.
Het is landelijk per regio geregeld dat je binnen een bepaald gebied voor weinig geld kunt reizen naar een ziekenhuis of dokter. Ook hulpmiddelen worden uit het ziekenfonds betaald.
Ja en voor schoon water betalen we ook geld, voor de riolering, het milieu. Dat is voor ons ook een bijdrage aan een schonere wereld. De koeien lopen hier niet zoals op bepaalde megastallen op meters hoge bergen stront. Zou dat hier ook gebeuren, dan breken er gegarandeerd allerlei ziektes uit. Het nu nog schone drinkwater wat hier ook uit de grond komt zou vervuilen. Het moet wel allemaal betaald worden en dat doen we met elkaar.
De echte armoede zoals in Amerika, wat wij op de t.v. zagen, dat is hier niet. Daarom zijn hier die collectieve verzekeringen. Als men tandverzorging nodig heeft dan wordt dat daar ook uit betaald en hoeft men ook geen torenhoge rekeningen te betalen. Hier sterven geen mensen omdat ze een blindedarm operatie niet kunnen betalen.
Hier bestaat ook nog zoiets als noaberhulp. Annemaie, ik hoop dat je een goede beslissing neemt.
Groetjes van Jannie
Hallo Jannie,
Ik geloof dat er geen betrr landf te vinden is als Nederland, waar je zo goed verzorgd wordt en waar je toch altijd op de een of andere manier hulp krijgt wanneer het nodig is. Hier in z.A. ben je op jezelf aangewezen en als je geen familie hebt of goede vrienden, dan ben je er erg aan toe. Weet je, het is heel moeilijk om een besluit te nemen als je niet echt weg hoeft, als je het nog goed hebt. Je stelt het uit tot het misschien een dag te laat is en je niet meer weg kunt.
Ik waardeer het echt dat je zo positief over Nederland schrijft. Er zijn natuurlijk ook nadelen, maar overal heb je twee kanten, maar over het algemeen vind ik dat de mensen in Nederland het goed hebben. Het wordt slechter, maar waarom!!!! Ik zal maar aqfwachten wat de toekomst brengt en tot dan maken we het maar gezellig, een klein stukje Nederland in het buitenland. Liefs anne marie
Annemarie, Wat je ook zou kunnen doen, is je huis openstellen voor loge's uit Nederland. Ook mensen die je niet kent maar toch graag onderdak in Zuid-Afrika willen hebben. Ja, er bestaan ook mensen met weinig geld die toch graag ergens naar toe gaan maar voor wie een hotel net even te duur is. Een zogenaamde Bed en Breakfast. Wat je als voorwaarde zou kunnen stellen is; Neem iets echt Nederlands voor ons mee. (een paar klompen, een doos hagelslag, drop, een pak Douwe Egbert koffie, een Groninger koek, of wat je maar wilt,) Op die manier hou je contact met NL zonder er zelf naar toe te hoeven. Ik denk dat dan ook de heimweh een stukje kleiner wordt. En kun je samen met je man over Zuid- Afrika snakken.. .. (Snakken zoals ze in Noord Duitsland en in onze streek bedoelen..) lieve groet en tot ziens op de Hobbyjournaal.
Nieuwe reactie inzenden