In eerste instantie verhuisden we naar Shenzhen, wat zo'n 40 kilometer vanaf Hongkong ligt, in de Pearl River Delta. Michiel ging voor een startend bedrijf aan de gang en ik heb mijn baan opgezegd in Nederland en was dus van het ene op het andere moment gepensioneerd.

Voor Michiel was er echter een drukke tijd aangebroken. Een kantoor moest worden opgezet en je begint met helemaal niets. Een paperclip kopen was al een probleem, laat staan vergunningen aanvragen, kantoor huren, belasting en dergelijke. Er sprak namelijk toentertijd in Shenzhen maar een handjevol Chinezen Engels en wij kwamen juist die mensen niet tegen (tegenwoordig is dat enorm veranderd.)

Het leven daar was voor mij geen pretje. De cultuurschok was enorm. Massa's mensen, overal lawaai. Heel anders dan Druten! Ik denk dat niets ons op die grote verandering had kunnen voorbereiden.

Geen zin meer
Ook hadden we opeens geen sociale contacten meer. Ik miste mijn gezin: vooral onze drie kinderen miste ik verschrikkelijk. Ik miste mijn werk, vrienden en familie. Na zes maanden had ik er geen zin meer in. Ik voelde me eenzaam en onveilig: "Of we gaan terug naar Nederland of we gaan verhuizen naar Hongkong waar meer westerse invloeden zijn!", vertelde ik op een goede dag aan Michiel. Ik had het gevoel dat we in Shenzhen ons leven 'on hold' hadden gezet en dat we pas terug in Nederland weer verder mochten gaan met 'leven'.

Na twee weekenden te hebben doorgebracht in Hongkong met een makelaar vonden we een flatje in Tsim Sha Tsui. En daar wonen we vier jaar later nog. Voor Michiel was er nu wel een tijd aangebroken van forensen tussen Hongkong en Shenzhen. Maar dat had hij er graag voor over omdat het voor hem net zo belangrijk was dat ons leven niet alleen uit zijn werk zou bestaan.

Als expat heb je nou eenmaal geen achturige werkdag en een vijfdaagse werkweek. Door het tijdsverschil van 6 uur in de zomer en 7 uur in de winter, maak je lange dagen en worden de weekenden vaak door het werk in beslag genomen, omdat er klanten overkomen of omdat we beurzen aan het bezoeken zijn. Maar zodra Michiel vrij is, genieten wij volop van het leven. En dat kan ruimschoots in Hongkong.

Natuurlijk Hongkong
Het leven in Hongkong is zo anders. Alles staat in het Engels aangegeven. Het merendeel van de lokale bevolking praat Engels en niemand kijkt op van een westerling. Het openbaar vervoer is goed geregeld en goedkoop. De natuur is heel gevarieerd en prachtig om doorheen te lopen (wist je dat 80 procent van Hongkong natuurgebied is?). Het ene moment loop je tussen de wolkenkrabbers en het volgende moment loop je in een vissersdorpje met huizen op stelten, waar het lijkt of de tijd heeft stil gestaan. Uitgaan, eten en drinken kan overal en er is niet alleen ondefinieerbaar voedsel. Bankzaken regelen is stukken makkelijker dan in Shenzhen, wat weer fijn is voor het bedrijf. Ook is de stad super veilig. En vergeet vooral het shoppen niet! Grote winkelcentra, maar ook de leuke kleine marktjes. Beter dan in Hongkong krijg je het echt niet! En die skyline van Hongkong... die is zo geweldig! Ik denk wel de mooiste van de wereld.

Toch geen New York
Maar denk nou niet dat alles alleen maar in het teken staat van ‘vooruitgang' en dat Hongkong hetzelfde is als bijvoorbeeld New York. Cultuur en de daaraan verbonden normen en waarden zijn hier heel belangrijk. Tijdens het Hungry Ghost's Festival staan er ineens bakjes met eten en drinken op elke hoek van de straat om de geesten goed te stemmen. Of op zondag dimsummen met de hele familie. Opa en oma worden opgehaald en dan zit zo'n ronde tafel vol met het nageslacht. Dertig man aan één tafel is hier niet vreemd.

Contact maken met de lokale bevolking is ook stukken makkelijker dan in China. Natuurlijk komt dat door de lage taalbarrière maar dat maakt het leven voor mij stukken aangenamer. Misschien ben ik wel een "luie" expat en ben ik niet zo'n avonturier die het geweldig vind om in de middle of nowhere een nieuw leven op te bouwen.

Ondertussen staat er een kantoor én een fabriek in Shenzhen met zo'n honderd medewerkers, een kantoor in Shanghai met vijf medewerkers en is er onlangs een kantoor geopend in Hongkong met nog eens vijf medewerkers.

Thuis in Hongkong
Als wij naar Nederland zijn geweest voor een vakantie en om onze kinderen op te zoeken dan vinden we dat zalig. Boerenkool met worst, bruin brood met oude kaas, yoghurt en frikadellen speciaal zijn niet aan te slepen. Maar als we weer landen op het vliegveld van Hongkong dan komen we toch weer thuis. Hongkong heeft een plekje in ons hart veroverd. Ik heb het reuze naar mijn zin hier en ik hoef (voorlopig) niet meer terug naar Nederland. Ik vermaak me wel!

Foto boven: Lei Yue Mun, vissersdorpje op stelten midden in de stad.
 

• foto via Flickr: Slack12.