De schepen van milieugroep Sea Shepherd zijn vanuit Australië op weg naar de Zuidelijke IJszeeën. Onder de 88 bemanningsleden is één Nederlander: kapitein Alex Cornelissen. Correspondent Robert Portier sprak kort voor vertrek met hem in de haven van Hobart.

Ontspannen staat de kapitein op de brug van de Bob Barker, een van de drie actieschepen. Het is minder dan een dag voor het schip de haven verlaat. Aan boord is het een drukte van belang, maar hij maakt zich geen zorgen. Nu kan hij nog een beetje rust pakken. Straks moet hij het doen met drie uur slaap per dag.

Vuurdoop
Verdeeld over drie schepen proberen de bemanningsleden van Sea Shepherd om het de Japanse walvisvaarders zo lastig mogelijk te maken. Kapitein Alex Cornelissen is de enige Nederlander dit jaar. Het is zijn vijfde campagne in de Zuidelijke IJszeeën.

De 43-jarige Alex komt oorspronkelijk uit Hoensbroek, maar vertrok in 2002 uit Nederland. Hij monsterde aan op een van de schepen van Sea Shepherd en reisde naar de zeeën rond Antarctica om deel te nemen aan de acties tegen de walvisjacht. ‘Ik wilde graag op de brug werken, maar ze hadden een kok nodig.’

Na die eerste campagne keerde Alex terug naar Nederland. Hij kon er niet meer aarden en besloot zich opnieuw aan te melden. Nu kon hij wél op de brug terecht. Na verschillende cursussen klom hij in 2006 op tot kapitein. Zijn eerste klus was om midden in de nacht te ontsnappen aan de Zuid-Afrikaanse kustwacht. Die had op last van de Japanners de haven afgesloten. 'Een vuurdoop', zegt Alex met een glimlach.

Ecoterrorist
Die eerste jaren was het nog lastig om aan goede bemanningsleden te komen. De meesten hadden hart voor de zaak, maar lang niet altijd voldoende ervaring op zee. Mede dankzij de tv-serie Whale Wars waarin ook Cornelissen een prominente rol speelt, is dat verleden tijd. Dit jaar meldden 900 mensen zich aan.

De afgelopen jaren voerden de actievoerders op het scherpst van de snede strijd met de walvisvaarders. Door met kleine bootjes in de weg te varen, hinderden zede Japanners zó dat het bijna onmogelijk was om walvissen te doden. Dieptepunt in de jaarlijks terugkerende confrontaties was het incident in 2009, toen een van de schepen van Sea Shepherd door een Japanse walvisvaarder werd overvaren.

Beide partijen kregen daarvan de schuld.  Maar Alex veert op als de term 'ecoterrorist' ter sprake komt. Die is volgens hem door de Japanners in het leven geroepen om het imago van de organisatie te schaden. 'Als we echt terroristen waren, dan kon ik niet zomaar de hele wereld overvliegen.'

Beveiliging
Vorig jaar dwongen de activisten de Japanse vloot tot een voortijdige aftocht uit de Zuidelijke IJszeeën. En dus hebben de Japanners dit jaar extra beveiliging geregeld. Daarvoor is geld gebruikt dat bedoeld was voor slachtoffers van de tsunami. Maar, verdedigt de Japanse overheid zich, juist in dat rampgebied zijn verschillende dorpen afhankelijk van de walvisvaart.

Het is voor Sea Shepherd nog gissen waar de nieuwe beveiliging uit bestaat. Cornelissen speculeert over gewapende beveiligers aan boord, de inzet van extra schepen die informatie over de actieschepen snel kunnen doorgeven, of de inkoop van satelliettijd om de schepen van Sea Shepherd te kunnen volgen.

De verhoogde dreiging weerhoudt Cornelissen er in elk geval niet van om opnieuw de confrontatie aan te gaan. 'Sommige mensen beschermen oliebronnen. Wij riskeren ons leven om de walvissen te beschermen. Dat vind ik belangrijker.'

Uitdagingen
Alex Cornelissen zal niet zijn leven lang voor Sea Shepherd blijven varen. Hij denkt dat hij moeilijk elders aan de bak zal komen als kapitein. Een zeevarend beroep is hierna dan ook voorbij. Of de kapitein dan maar weer kok wordt? Even moet hij lachen. 'Nee, dan is het tijd voor weer nieuwe uitdagingen.'