JE BAND MET NEDERLAND
Of je nu 60 jaar geleden, 30 jaar of onlangs vertrokken bent naar het buitenland, of Nederlandse ouders hebt: ergens diep van binnen blijf je toch Nederlander.
Maar wat is dat Nederlandergevoel? En welke rol speelt dat in het dagelijkse leven? Nog één keer wil de Wereldomroep laten zien hoe het ervoor staat met emigranten en expats van drie verschillende generaties in de traditionele emigratielanden. Een verhaal dat nog altijd in ontwikkeling is, maar nooit compleet in beeld is gebracht.
We doen dat als afscheid van de Nederlandse afdeling: door de zware bezuinigingen op de Wereldomroep stoppen de activiteiten van de Nederlandse afdeling (radio én web).
Doe mee!
Wij roepen iedereen in het buitenland op om mee te doen. Uiteindelijk zijn jullie het emigratieverhaal. Welke plekken en personen mogen we volgens jullie niet missen? En wie wil zijn eigen bijzondere migratieverhaal delen met anderen? Hoe Nederlands voel je je nog? Naar welke ervaringen en informatie ben je het meest op zoek? Wat moeten we in ieder geval voor je uitzoeken? Laat het ons weten!
Update: de Zuid-Afrikareis is zondag 25 december 2011 afgesloten. ______________________________________________
Voor onze laatste Wereldreis gaan we naar Zuid-Afrika. Verslaggeefster Marijke van den Berg vertrekt op 16 december naar Johannesburg, vliegt de 21ste door naar Kaapstad, en keert op Kerstavond weer huiswaarts. Marijke zoekt bijzondere verhalen van Nederlanders in Zuid-Afrika.
Ondanks waarschuwingen in verband met veiligheid en de onstabiele politieke situatie zijn er nog steeds Nederlanders die de sprong wagen en gaan emigreren naar Zuid-Afrika.
Buurtwachter
Verder wil ik op pad met buurtwachter Mike in Houtbay. Mike heeft de buurtwacht zelf opgericht. Hij vindt het geweldig om te wonen en werken in Zuid-Afrika. Maar aan de andere kant: die buurtwacht is wel nodig. Ik wil aan Mike vragen of dat geen afbreuk doet aan het woongenot. Hoe prettig woon je dan nog?
Zwemmen met haaien
Ten slotte ga ik langs bij Piet, die whiteshark adventures heeft opgericht. Hij organiseert excursies naar Dyer Island, waar je vanuit een kooi witte haaien voorbij kunt zien zwemmen. Piet heeft black economic empowerment hoog in het vaandel staan.
Hebben jullie nog meer suggesties voor mijn reis? Je kunt me bereiken op
Twitter: @wereldexpat #jbmNL
Facebook: Facebook.com/Wereldomroep
E-mail:
Een brief schrijven kan natuurlijk ook:
Wereldomroep, tav Expatredactie
Witte Kruislaan 55
1200 JG Hilversum, Nederland
Meer artikelen lezen voor en door Nederlanders in het buitenland? Neem een gratis abonnement op het WereldExpat Magazine. www.wereldexpat.nl
E-mail deze pagina
Print deze pagina
Hoe Nederlands voel ik me nog?
Ben vertrokken in 1947 voor 4 jaar Indonesie militaire dienst, daarna in 1952 8jaar New Zealand gehad,toen in 1960 vertrokken naar Canada waar ik nog steeds woon en ik ben nog altijd Nederlander.
Ik ben geboren als een Hollander en ik sterf als een Hollander.
Zo Nederlands zijn mijn vouw en ik nog steeds.
Hoe Nederlands voel ik me nog?
Ben vertrokken in 1947 voor 4 jaar Indonesie militaire dienst, daarna in 1952 8jaar New Zealand gehad,toen in 1960 vertrokken naar Canada waar ik nog steeds woon en ik ben nog altijd Nederlander.
Ik ben geboren als een Hollander en ik sterf als een Hollander.
Zo Nederlands zijn mijn vouw en ik nog steeds.
Dat is wel een erg kort verblijf in Kaapstad als u op zoek wilt naar die honderden Nederlanders die er wonen. U komt bovendien uitgerekend in de enige tijd van het jaar dat de Nederlandse Bibliotheek in Pinelands - het belangrijkste ontmoetingspunt voor Nederlanders - voor 3 weken vakantie gesloten is. Slechte timing!
Mijn ouders en zus, 14 maanden ouder dan ik zijn in Zuid Afrika sinds 1955 toen ik 20 jaar was. We woonde eerst in Windhoek toen Zuid West Afrika. Mijn ouders en zus zijn na een jaar naar Kaapstad verhuisd. Ik ben in Windhoek gebleven. Daarna ben ik met vakantie naar Kaapstad gegaan, mijn zus vond het leven in Zuid Afrika bekrompen daar het voor een meisje moeilijk was om alleen uit te gaan. Mij zus Willy is toen terug gegaan naar Rotterdam, op de boot heeft ze haar man ontmoet en wonen al voor jaren in Amsterdam. Mijn vader en moeder zijn na vele jaren en daar mijn vader een ongeluk had met zijn scooter is hij terug gekeerd naar Rotterdam daar de ziekte wet en alles veel beter was dan in Zuid Afrika. Mijn ouders hielden veel van Zuid Afrika. Ik ben getrouwd in 1958 met een Engels sprekend vrouw, we hebben twee zoons en 2 klein kinderen; die spreken allemaal Engels en Afrikaans. Mijn vrouw, ik en 2 zoons, toendertijd 12 & 8 zijn opbezoek geweest naar Holland naar mijn familie en naar Engeland voor mijn vrouw haar jongste getrouwde zus te bezoeken. Mijn ouders kwamen dikwijls naar Zuid Afrika terwijl wij in Port Elizabeth, Durban en Johannesburg woonde en ik werkte voor Philips Telecommunicatie, met hoofdkantoor in Hilversum. Ik ben op pension, mijn Nederlands schrift is niet zo goed meer daar ik altijd in het Engels schrijft. Ik heb Zuid Afrikaans burgerschap aangenomen daar mijn kinderen Zuid Afrikaans zijn. Ik heb in Zweden gewoond voor een kort jaar, door het Rode Kruis naar Zweedse pleegouders gestuurd. Mijn ouders zijn allebei gestorven, mijn Zweedse pleegvader leeft nog 94, voor zijn 92ste verjaarsdag heb ik hem verrast met een visite en mijn 2 pleegzusters. Ik was vloeien in het Zweeds, kan het nog verstaan, "but if you don't use it you lose it" zo mijn Zweedse spraak word moeilyker. In mijn hart blijf ik altyd een Nederlander;ik will graag hebben dat op mijn dood mijn as in Rotterdam in de Maas gestrooid kan worden. Ik heb altijd in mijn hoofd van de tijd toen ik Holland verliet met de boot van Rotterdam, het lied "Sterren stralen overal" My wife Patricia and I have been married for 53 years since 29/3/1958. My wife has met my Swedish foster parents etc. Hup Holland Hup!
Nieuwe reactie inzenden