De onderzoekers die zich over het seksueel misbruik in de Nederlandse rooms-katholieke kerk gaan buigen, zullen er nog een hele kluif aan krijgen.
Het seksueel misbruik beperkte zich namelijk niet tot het klooster in ‘s-Heerenberg, maar vond plaats in rooms-katholieke instellingen in heel Nederland. Ook over Eikenburg, een dure kostschool voor kinderen van diplomaten en rijke ouders, komen veel meldingen binnen. Dat blijkt uit onderzoek van de Wereldomroep en NRC Handelsblad. Ook in Eindhoven was het raak.
Dolf was tien jaar oud toen hij voor het eerst misbruikt werd op pensionaat Eikenburg in Eindhoven, zegt hij. Het was kort nadat hij daar arriveerde. Hij wijst zijn groepsleider, een rooms-katholieke broeder, aan als dader. "Na een paar weken werd ik 's nachts wakker gemaakt op de slaapzaal. De broeder nam mij mee. Ik moest op mijn knieën gaan zitten. Ik kreeg vijftien dekens over me heen. Zo zat ik daar drie kwartier te transpireren. Vervolgens moest ik hem bevredigen. Dat heeft zich nagenoeg wekelijks, een jaar lang, herhaald. Op allerlei mogelijke manieren. Je wist als kind niet wat er gebeurde."
Militaire precisie
Eikenburg was toen één van de duurste kostscholen in Nederland, prachtig gelegen in de bossen bij Eindhoven. Dolf (nu 63 jaar) zat er van eind 1956 tot 1958. De groepsleider beschrijft hij als een grote, grove man, die agressief deed en militaire precisie eiste van de jongens. Hij rukte beddengoed van de bedden om te controleren of de onderlakens wel strak genoeg waren opgemaakt. In de eetzaal oefende hij eenzelfde soort terreur uit.
Broeders van Liefde
In de 19e eeuwse kapel en bijgebouwen gaven de Broeders van Liefde les aan zo’n 350 inwonende leerlingen. De Broeders, een internationaal wijdvertakte orde die naastenliefde voorop stelt, richt zich traditioneel op zorg voor armen, zieken en bejaarden. Maar voor de jongens op Eikenburg hielden de broeders er een strak regime op na. De docenten gaven jongens bij slecht gedrag een 'blauwe kaart', waardoor ze een weekend niet naar huis mochten. Daar maakte de groepsleider gebruik van, stelt Dolf. "Later probeerde hij me ook te verkrachten. Hij was zo sterk en groot. Zijn handen gingen over mijn hele gezicht."
Brievencensuur
Dolf ging meestal naar familie in het weekend omdat zijn ouders in het buitenland zaten. Zijn vader was diplomaat. De combinatie van eenzaamheid, onveiligheid en heimwee was het allerergste, volgens Dolf. "Mijn ouders waren ver weg. Ik kon geen kant op." Het misbruik melden in een brief was ook geen optie, want alle post aan en van de leerlingen werd door de broeders gecontroleerd. Dit staat ook letterlijk in een wervingsfolder van Eikenburg uit die tijd. Zo waren er meer jongens die op de liefde van de broeders waren aangewezen: de zonen van bedrijfsdirecteuren, tandartsen en Philips-managers in het buitenland.
Gedwongen opname
De provinciaal overste van de Broeders van Liefde, Ton van Heugten (74), wil eerst niet reageren op deze kwestie. "Ik weet wat er aan de hand is, maar ik doe het niet." De verhalen over de broeder die Dolf zou hebben misbruikt? "Die ken ik. Maar of er toen wat gebeurd is, weet ik niet.” Van Heugten zegt dat de broeder naar een psychiatrische inrichting is gestuurd. “Daar is hij tot psychiatrisch patiënt verklaard." Onderzoek naar eventuele slachtoffers is niet verricht.
Brandhaard
De lommerrijke lanen van Eikenburg verbergen veel leed, blijkt uit het onderzoek van de Wereldomroep en NRC Handelsblad naar misbruik in internaten, seminaries en kostscholen. Uit de meer dan honderd meldingen over misbruik die in de afgelopen twee weken door deze media zijn onderzocht, komt Eikenburg naar voren als een brandhaard. Elf oud-leerlingen vertellen hoe zij en anderen herhaaldelijk zijn misbruikt of mishandeld. De feiten zouden tussen 1956 en 1983 hebben plaatsgevonden. De oud-leerlingen beschuldigen negen broeders en één lekenbroeder. In totaal werkten er steeds ongeveer vijftig broeders op de kostschool.
Fysiek geweld
Niet alle leerlingen waren rijkeluiskinderen. Henk Overdevest en zijn twee broers, kinderen van een bollenkweker uit de kop van Noord-Holland, gingen in 1968 naar Eikenburg. Henk vertelt dat zijn moeder labiel was, dat ze de kinderen niet aankon en ze veel sloeg. Vanuit deze onveilige thuissituatie is hij op Eikenburg beland, in de zesde klas van de lagere school.
De ellende begon vrijwel meteen. De groep nieuwe leerlingen liep een bordes op toen een van de jongens iets brutaals zei. Een broeder "sloeg hem keihard tegen zijn hoofd. De jongen viel van de stenen trap met een harde klap op het straatwerk. Niemand greep in. Die jongen krabbelde overeind. Hevig huilend natuurlijk."
Intimidatie
De wreedheid zou ook vaak van seksuele aard zijn geweest. Vooral de jongens die in het weekend bleven maakten dat mee. Overdevest: "We waren op een zaterdagmiddag aan het biljarten. Een jongen was net aan het aanleggen met zijn keu, toen dezelfde broeder van achter hem aan kwam lopen. Hij drukte die jongen tegen de biljarttafel aan en begon wild tegen hem aan te rijden." Henk vertelt hoe de broeder met een verwrongen gezicht en zwaar hijgend aan zijn trekken kwam. De medeleerling had het maar te ondergaan. "Die jongen was hartstikke bang. Hij wist niet waar hij kijken moest." De rest van de groep deed niets, uit angst voor represailles.
'Opsodemieteren!'
Met een andere begeleider, een lekenbroeder van ongeveer 19 jaar, raakte Henk bevriend. De begeleider nodigde Henk uit om op zijn kamer te praten. "Daar hebben we tot 's avonds laat gebabbeld, met de radio erbij, en ik kreeg een zoet likeurtje." Het bleek de opmaat naar seksuele avances. "Ik lag 's nachts in bed en werd wakker. Er zat iemand aan mijn geslachtsdeel. Ik duwde hem weg." De begeleider probeert het later nog een keer, maar agressiever. Weer duwt Henk hem weg. "Kort daarna hoorde ik ergens in de slaapzaal een mondiger jongen roepen 'opsodemieteren, blijf van mijn lijf af.' Zijn ouders stonden de volgende dag op de stoep en de broeder is op staande voet ontslagen."
Behoedzaamheid
De beschuldigingen van Dolf en Henk zijn maar twee voorbeelden van een structureel probleem. Getuigenissen van andere oud-leerlingen maken aannemelijk dat er in de jaren zestig en zeventig veelvuldig misbruik heeft plaatsgevonden. Een oud-leerling die jaren geleden zijn beklag over misbruik deed bij provinciaal overste Ton van Heugten kijkt met boosheid terug. “Hij zei dat mijn verhaal niet kon kloppen.” Onlangs kreeg de oud-leerling alsnog een brief van Van Heugten, met daarin een behoedzame formulering: “We zouden het zeer betreuren indien er ooit een incident op ons internaat mocht zijn geweest.”
Troosten
De laatste jaren voordat het pensionaat in 1996 de deuren sloot, was het een gemengde school. Elke leerling had een eigen kamer. De sfeer was veel minder streng. Maar het misbruik was niet voorbij. Een vrouw (42) in Deurne, bij Eindhoven, verklaart vanaf haar dertiende - van 1980 tot 1983 - te zijn misbruikt door een broeder van rond de dertig. Ze is nu getrouwd en heeft twee kinderen. Om die reden wil ze anoniem blijven. De broeder zou haar hebben getroost omdat ze heimwee had. Maar dat liep uit op seks.
Toen haar vader erachter kwam en naar de politie dreigte te stappen, is de broeder overgeplaatst naar een ander internaat van de Broeders van Liefde, St. Jozef in Roermond. Hij is nu een van de vier landelijke bestuursleden van de broederorde.
Bekentenis
De Broeders van Liefde wonen nog op Eikenburg. In eerste instantie weigert provinciaal overste Van Heugten om te praten over de beschuldigingen. Maar in een tweede telefoongesprek geeft hij toe dat het bestuurslid “iets had met dat meisje.” De broeder had bij Van Heugten “hier net zitten huilen en heeft het opgebiecht.”
Na het klooster Don Rua in ‘s-Heerenberg, lijkt Pensionaat Eikenberg een tweede locatie waar er een cultuur van misbruik heerste. Gezien de vele meldingen die bij de media en het meldpunt Hulp en Recht zijn binnengekomen, zal het daar waarschijnlijk niet bij blijven. Nederland kan zich voegen in een groeiende rij landen waar langdurig misbruik in kerkelijke instanties in rap tempo naar buiten komt.
Heeft u zelf ervaringen met seksueel misbruik in een religieuze context, of kent u gevallen in uw eigen omgeving? Stuur uw reactie naar Uiteraard gaan wij discreet met deze informatie om.






















Mijn naam is Frank van der Poel. In 1969, toen ik 16 was, zat ik op Eikenburg. Toen was ik een van de eerste om van de slaapzalen naar de bungalows te verhuizen. Op de slaapzalen, nooit iets meegemaakt. Maar geruchten liepen de ronde dat de nachtbroeder van de door mij betrokken bungalow, zijn handen niet kon thuis houden. Ik had en heb geen persoonlijke klachten. Graag treed ik in kontakt met leerlingen uit mijn klas. Op de gepubliceerde klasfoto sta ik bovenaan, linos, de grootste. Groeten aan allen.
Ook ik heb 2 jaren op school gezeten,broeder rubentius was zogezegd mijn slaaf.wanneer ik naar mijn linnenkast ging sloot hij de deur en begon zijn spel, hij drukte mij op de grond en begon zich klaar te rijden.Je kunt begrijpen dat alles wat kerk heet ik vervloek ,mijn eigen zoon heb ik nooit durven aan te halen en te knuffelen bang dat hij een homo zou worden.gelukkig dat ik het meeste op een rijtje heb kunnen plaatsen.
beste redactie, wat ik hier allemaal lees komt me meer dan bekend voor .... ik zat er net als Wim de Vries van 67 tot 70 ...... heb niet meer meegemaakt dat we op slaapzalen lagen, ieder had een eigen kamer toen ik kwam .... heb paar jaar geleden roman geschreven, met als rode draad Eikenburg, ik heb heel veel gezien en meegemaakt, sociale controle was er niet meer na het afschaffen van de slaapzalen ..... ik overweeg nog of ik hier dieper induik, veel van die misbruikers zijn al overleden, maar mijn rechtsgevoel zegt dat ik mijn mond moet opendoen ..... succes allemaal, grt Paskie
Ikwilde toch ook even reageren, ik ben nu 53 en heb bijna twee jaar door gebracht op Eikenburg, jaren 1966...1968.
Eigen heb ik geen echte negative ervaring opgedaan... tenminste niet wat nog echt op mijn netvlies staat. Waarbij ik kan opmerken dat ik nog wel erg jong was 8 jaar.
Wel het strakke (extreem strakke) regime, staat mij nog heel goed bij.
Het jammerlijke is dat ik me niet echt heel veel meer van de broeders kan herinneren.. een naam is mij nog zeker bij gebleven Broeder Deen, was volgens mij nog een jonkie in die tijd.. hij was bere sterk. Achteraf .. maar dat is nu invullen met een wetenschap was hij wel erg lijfelijk. En nodigde hij vaak pupillen uit op zijn kamer, deze was op een van de uiteindes een gebouw. Of hier iets is gebeurd weet ik niet... in ieder geval niet met mij!
De kapel is iets wat ik nooit meer vergeet even als de slaapzaal met de drie bekende deuren. De zieken boeg .. daar heb ik geen slechte herinering aan. een beetje eenzaam als je daar alleen moest liggen.
Zijn er nog jaar genoten die in de periode 1966.. 1968 daar hebben gezeten... de enige persoon die ik nog ken uit die tijd was Gerard van Kasteren volgens mij hadden zijn ouders een transportbedijf in Tilburg.
Graag zou ik wat meer namen van broeders willen weten. Buiten broeder Deen was er ook nog Broeder in 't Veen, naar mijn preceptie was dat ook een geschikte man.
Groeten,
Frans
E-mail: f.schwartz1 (ad) chello.nl
Beste Frans,
Als oud-leerling kan ik vertellen, hoe je de namen van de meeste broeders terug kan vinden. Ga naar het kerkhofje. Daar zijn ze nu bijna allemaal.
Met vriendelijke groet,
Peter Matla.
ik heb ook op Eykenburgh vanaf 1951 en heb ook slechte herrinneringen aan die tijd. Het betreft broeder JUVENTUS.
Hij probeerde 's avonds ,als wij in bed lagen onder de dekens aan mijn geslachtsdeel te komen. Ik kon het voorkomen.omdat ik weerbaar was. Verschillende andere jongens niet en daarom probeerde hij mij geestelijk o.a. door bovenmatig strafwerk te intimideren. Voor nadere informatie ben ik bereid mondeling en/ of schriftelijk te verkleren. Telefoon 0492362316 met vriendelijk groet W Adriaans
wat fijn dat u geholpen word ,wat wenste ik erbij te zijnbij uw therapieen etc. ,mijn moeder stopte alles in de doofpot of zei automatisch dat ik het wel uitgedaagt zal hebben. nu nog kiest moeder ,altijd voor degene waarvan ze hoort dat hij incest heeft gepleegd en moe is er de beste maatjes mee.... daar is niet overheen te komen als je dit meemaakt.... jullie lotgenoten, hoe erg het ook is ,jullie hebben nu elkaar en gedeekde smart is een beetje halve smart. veel sterkte en de nabijheid van de schepper toegewenst. wat zijn er toch weinig echte christenen. en zo zie je maar weer hoe onnatuurlijk het celibaat is....een echte christen is zorgzaam, zoekt zich zelf niet ,heeft ootmoed, zachtmoedigheid,en echte liefde.....en onderhoud de mensen die niet meer kunnen...al hun deugd een wegwerpelijk kleed las ik eens..een gedichtje van robert m,cheine. o, wat had ik daar een troost uit....probeer dit te pakken te krijgen,wie weet troost het jullie ook, ik gun u het allen, veel sterkte hoor vel liefs van onbekende pijn van verdriet
Zou willen dat ik dit allemaal van mijn vader zelf had gehoord.
Maar ja, praten en emotie tonen is niets voor hem. Dat hebben ze hem daar wel afgeleerd.
En mijn grootouders maar opscheppen over eikenburg. Daar zouden ze hem het wel leren.
WAT LEREN? Nee, hem geloofden ze ook niet. Hij moest gewoon terug met een pak slaag erbij.
Geen wonder dat hij enkele jaren geleden nadat zijn moeder was overleden, met een blik vol haat de schroeven van haar doodskist heeft vastgedraaid, zodat er niets en niemand ze ooit nog los zal krijgen.
Papa ik hou van jou! En dat is wel echte liefde!!
In de jaren 67 en 68 zat ik op Eikenburg om de Mulo af te maken. Ik vond het geen prettige school maar heb eigenlijk nooit iets gemerkt van misbruik of mishandeling. Natuurlijk kreeg je wel eens een draai om je oren.
Graag zou ik in contact komen met dhr. Anthony Hoenderkamp, hij heeft op ook op Eikenburg gezeten . Mijn vader zat in diezelfde tijd op deze kostschool. Met vriendelijke groet maria
Die grijze auto is volgens mij van JANSEN. een groepsleider die in Weert woonde.................
Voor de goede orde. De Oase was de groep en 1971/1972 was het schooljaar in de 6de klas nu groep 8.
We praten dus over kinderen van ongeveer 12 jaar. moederziel alleen overgelaten aan dit soort idioten!
Die grijze auto is volgens mij van J. een groepsleider die in Weert woonde. Hij had een alcoholprobleem en was agressief. Een jongen in onze groep werd altijd door hem gekleineerd en ik heb meegemaakt dat hij deze jongen `savonds in de slaapzaal helemaal in elkaar heeft geslagen. Iedereen was erbij maar niemand die iets durfde te zeggen.
Geachte redactie,
Ik was op Eikenburg van ca 1952-1956 en kan bevestigen dat verschillende broeders hun handen niet thuis konden houden. Via diverse smoezen (o.a. laat mij eens voelen wat je daar in je broekzak hebt...) trachtten ze je na schooltijd te misbruiken. Vaak ging dat met agressie gepaard.
Als kind was je in die tijd niet mondig genoeg om er werk van te maken dus de broeders konden hun gang gaan.
Met vriendelijke groet,
Anthony Hoenderkamp
graag in contact komen met jou
ik was van 1951 tot en met 52
opeikenburg ik ben 71 jaar
Ik heb tusen 1967 en 1970 als leerling op Eikenburg gezeten.
Heb er 3 fijne jaren gehad en nooit iets gemerkt van sexueel misbruik, maar ik was dan al wel iets ouder 16 jaar.
Ik heb wel een andere 'sexuele revolutie' meegemaakt op Eikenburg. Het eerste fuifje met meisjes.
Die meisjes kwamen van een kostschool uit Schijndel. De hormonen vlogen door de feestzaal.
Er werd gedanst en natuurlijk zo dicht mogelijk tegen elkaar. De broeders en de nonnen waren helemaal in paniek en kwamen herhaaldelijk 'paartjes' uit elkaar halen.
Het was 's winters want toen de bus vertrok sneeuwde het en ik was helemaal verliefd, want op deze avond had ik mijn eerste tongzoen gehad.
Ik zou nog wel graag ervaring uitwisselen met oud leerlingen.
Ik weet niet of broeder van Heugten iets te verwijten valt, maar hij moet haast iets geweten hebben.
groeten Wim de Vries
Nieuwe reactie inzenden