BBB: burgemeester in Duitsland, Nederlandse identiteit in woelige dagen, ervaringen delen met cameratoezicht en Vierdaagse als exportproduct.

Naast fietsen kunnen Nederlanders-over-de-wereld een andere bezigheid niet laten: klaverjassen. Met heuse kampioenschappen als in Wanganui, in het zuidwesten van Nieuw-Zeeland's Noordereiland. Daar vonden in de eerste helft van februari  de Masters Games plaats, een tweedaags kampioenschap. In de Wanganui Chronicle legt Bernard Tromp, voorzitter van de Wanganui Klaverjas Club, de spelregels uit en hoe het klaverjassen de Nederlandse gemeenschap bindt. Maar hij stelt ook tevreden vast dat steeds meer jongeren zich voor het kaartspel interesseren.

Klaverjassen is voor niet-Nederlanders makkelijk te leren omdat het sterk lijkt op de Engelse kaartspelen euchre' en 500. Net als euchre de Britse en Noord-Amerikaanse variant kent, heb je in klaverjassen de Amsterdamse en Rotterdamse. Tromp haast zich erop te wijzen dat er bij klaverjassen absoluut niet gegokt wordt. Legt liever de nadruk op 'fun & enjoyment'.

Bürgervater(?)
Behalve dat hij vindt dat de functie bij hem zou passen, zwijgt hij in alle talen en zeker in het Duits, maar om hem heen zijn de tongen volop in beweging. De kandidatuur van Frans Willeme voor de burgemeesterspost van de Duitse grensstad Nordhorn, noordoostelijk van Enschede, houdt in de streek de gemoederen behoorlijk bezig. Hij is naar voren geschoven door de partij Pro Grafschaft, aan wiens eisen hij het meest voldoet. Niet alleen is hij volgens hen een bestuurlijke kei, maar ook op Europees terrein staat hij z'n mannetje. En dat is één van de peilers van het beleid van PG.

De 58-jarige, in Limburg geboren Frans Willeme was eerder onder meer burgemeester van Dinkelland, een samenvoeging van onder meer Denekamp en Ootmarsum. Een functie die hij op last van Den Haag moest neerleggen, ondanks de steun- en sympathiebetuigingen van talloze inwoners. Zijn college hield echter voet bij stuk: hij faalde bestuurlijk door een gebrek aan communicatie en hij zou geen teamplayer zijn.

Het enige wat de kandidaat kwijt wilde was dat hij wel vindt dat het burgemeesterschap van Nordhorn bij hem zou passen.

Zes jaar geleden was hij ook al in de race om de hoogste post in Nordhorn, maar trok zich terug omdat hij het niet wilde opnemen tegen de zittende burgemeester. Die nu vertrekt. Als zijn kandidatuur door het partijbestuur voor akkoord wordt afgehamerd, moet hij het in september opnemen tegen onder anderen Thomas Berling van de sociaal-democratische SPD. Wettelijk zijn er geen obstakels om een Nederlander burgemeester van een Duitse stad te maken.

Wie kent er niet de namen
De immer bezige Netherland Club of New York vergast leden en belangstellenden in maart op een duo-lezing van dr. Lammert de Jong over zijn boek Being Dutch more or less. Vanwege de subtitel 'In a Comparative Perspective of USA and Caribbean Practices' is ook Ernst Hirsch Ballin van de partij. Als minister van Binnenlandse Zaken was hij tevens verantwoordelijk voor Aruba en de Nederlandse Antillen. Voor leden is de toegang gratis, niet-leden betalen 10 dollar aan de ingang en in gepaste munt graag.

Heel kort weergegeven behandelt de Jong in zijn boek zijn teleurstelling over de omslag van 'Dutch Wonderland', welvaart, liberaal denken, naar een samenleving die geobsedeerd is door de zoektocht naar de Echte Nederlander, het in woord en beeld afgeven op niet-Nederlanders en met 'zwarte scholen voor kinderen van niet-westerse immigranten.'

Lammert de Jong is zaterdag 19 februari gast in het programma Expat on Air  tussen 09.00-10.00 Nederlandse Wintertijd.

Na het succesvolle optreden in januari van pianovirtuoos Wibi Soerjadi is het in mei de beurt aan saxofoniste Candy Dulfer met twee optredens, al varend over de Hudson aan boord van de Spirit of New York. Hiervoor betaalt iedereen 60 dollar om het fenomeen te horen en te zien. Inclusief handjesschudden, want bij de prijs is niet alleen een drankje inbegrepen, maar ook een 'meet& greet'.

Tableaux-vivants
Wat in de Lage Landen al gemeengoed is omdat het grote publiek er regelmatig bij betrokken wordt, is voor India een redelijk nieuw verschijnsel: het opsporen van verdachten middels bewakingsbeelden. Vandaar dat Jurrien Bijhold van het Nederlands Forensisch Instituut-NFI een paar dagen zijn ervaringen deelde met collega's van de Directorate of Forensic Sciences-DFS in Gandhinagar, ten zuidwesten van de Indiase hoofdstad New-Delhi.

In de Times of India vertelt hij zijn gehoor duidelijk te hebben gemaakt dat een plaatje inderdaad meer zegt dan duizend woorden. Zoals bijvoorbeeld over de baan van een kogel, de lichaamslengte van de dader(s) of dat, in het geval van kinderporno, de foto's zijn geschoten met een mobieltje of met een gewone camera. Maar ook of een rotje met opzet of per ongeluk iemand verwondde. Hij wist de Indiase speurders ervan te overtuigen dat opsporing niet meer buiten Closed Circuit TV-CCTV of Cameratoezicht kan.

Levántate y Anda
Ze moeten even wachten tot oktober, maar dan hebben ze ook prachtig weer. De lopers voor het allereerste wandelevenement in Marbella in het zuiden van Spanje. Naar voorbeeld van de 4-Daagse van Nijmegen. Een initiatief van de daar woonachtige 72-jarige Nederlander Hans Wohl. Het heeft even geduurd, inclusief veel overtuigingskracht, maar dat leidde er wel toe dat een delegatie van de organisatie van de Nijmeegse 4-Daagse binnenkort in Andalusië gaat kijken en dat er een Spaanse afvaardiging op 22 juli onder meer langs de Via Gladiola staat.

In oktober geen keuze uit 30, 40 of 50 kilometer per dag, maar 20 voor iedereen. 'In Nederland is het vrij vlak, maar hier door de bergen moet je niet meer dan twintig kilometer per dag wandelen. Geloof me dat is al zwaar genoeg.'zegt een overgelukkige Wohl in de Telegraaf. In plaats van rivieren en koeien grazend in sappige weiden wordt er in Marbella gewandeld langs de kust en door prachtige natuurgebieden met olijfbomen en schitterende vergezichten. Wohl hoopt op deelnemers uit Spanje, Nederland en andere Europese landen. Voor meer informatie: www.marbella4dayswalking.com