De Turkse stad Adana aan de Middellandse Zee werd al in de oudheid genoemd. Of er in die tijd ook al kebab Adana werd gegeten, is niet bekend. In ieder geval is deze vleesspies wel een echte klassieker uit de Turkse keuken.

Bekijk hier de video

Luister hieronder hoe Lütfiye dit gerecht bereidt.
 

Meer over kok Lütfiye Ceren van Tulpcatering in Haaksbergen. 
-Hoe lang ben je al in Nederland?
 Mijn ouders woonden hier al, mijn vader was als gastarbeider naar Nederland gekomen. Ik woonde indertijd bij mijn oma. Maar op een gegeven moment werd oma te oud om voor mij te zorgen en lieten mijn ouders mij naar Nederland komen toen ik 12 jaar oud was. Dat is nu 31 jaar geleden. 
-Wat was je eerste ontmoeting met Nederland? Hoe was dat?
De eerste keer in Nederland was tijdens een vakantie, ik was toen 7 jaar. Mijn ouders woonden in de omgeving van Haaksbergen in een wijk met veel buitenlanders. Er was een grote Turkse gemeenschap. Dat maakte de kennismaking in en gewenning aan Nederland gemakkelijker. Zeker toen ik 5 jaar later definitief van Turkije naar Nederland verhuisde. Later trokken we naar Leeuwarden, dat was heel anders, daar was ik echt de enige buitenlander op school. Nu woon ik weer in Haaksbergen en het leuke is dat die mensen van toen er nog steeds zijn!
-Wanneer ben je gaan koken?
Ik was altijd bij mijn moeder in de keuken. Van haar heb ik geleerd en ik ben er niet meer weggegaan. Als de school van mijn kinderen een keer vroegen om iets bijzonders te organiseren voor een feestje, trok ik mijn keukenschort al aan. In de familie ben ik ook altijd degene die iets altijd iets bijzonders klaarmaakt als we samenkomen. Later werkte ik als serveerster, maar ik bleef koken in mijn vrije tijd. In de buurt woonden twee andere Turkse vrouwen en grapten altijd om samen een restaurant te beginnen. Het kwam er nooit van. Later, toen ik mijn baan kwijtraakte, dacht ik ineens aan dat idee met die andere Turkse vrouwen. Waarom begin ik niet voor mezelf? Dat is nu 5 jaar geleden. 
-Wat karakteriseert de Turkse  eten en eetcultuur? Ik kom uit Adana. In die omgeving en die van Urfa, Antep en Bolu is eten erg belangrijk, er is een rijke keuze aan ingredienten. De meeste koks komen dan ook uit deze streken. Dagelijkse Turkse kost is verse rauwkostsalade, bulgur (gebroken tarwe) of witte rijst en stoofpotjes met vlees en groenten gemixt. Ook yoghurt is goed vertegenwoordigd. We hebben zelfs yoghurtsoep, caçik: Turkse yoghurt, geraspte komkommer en een beetje water, heerlijk in de winter!
-Wat vind je van Nederlandse keuken? Welke Nederlandse keuken…Ik moet bekennen dat ik bijna geen ‘Nederlands’ eten kook, maar de Turken zijn ook verwend. Op de eerste bladzijde van de Turkse kookboeken staat  meestal: Turken hebben verwende monden. En het is zo! De Turkse keuken is heel rijk dus Turken lok je niet snel om ander eten te proberen…
-Waar koop je ingrediënten? Bij een Duitse groothandel hier vlak over de grens. Tien jaar geleden was het moeilijk aan Turkse ingrediënten te komen. Je ziet het nu steeds meer. Zoals yufka, verse filodeeg of suburegi, een deeg gemaakt van eieren. Als je vijf jaar geleden een willekeurige koffer van een Turk op Schiphol openmaakte, zat er 9 van de 10 keer yufka in, ik zweer het! Nu zie ik de yufka ook bij mijn leverancier liggen en hoeven mijn vriendinnen uit Turkije het niet meer mee te nemen…