Twee bomaanslagen in de Ugandese hoofdstad Kampala hebben een bloedbad aangericht onder voetballiefhebbers die zondagavond naar de WK-finale zaten te kijken. Daarbij zijn ruim 60 doden gevallen. Correspondent Arne Doornebal zat met een grote groep andere Nederlanders ook voetbal te kijken, tot hij getipt werd over de gebeurtenissen elders in de stad.

Anderhalf uur voordat Nederland aftrapt tegen Spanje, zit de bovenverdieping van het Oranjecafé Iguana in Kampala al zó vol dat er niemand meer bij mag. Beneden is een extra scherm opgehangen zodat meer mensen de wedstrijd kunnen volgen. De vuvuzela's toeteren luid. Alles bij elkaar opgeteld zijn er zo'n driehonderd mensen binnen, merendeels Nederlanders.

Afrikanen volgen de wedstrijd in andere kroegen, iedereen is opgetogen. Dit wordt de prachtige afsluiting van een vlekkeloos WK dat Afrika nu eens positief op de kaart heeft gezet.

Grap
Ondanks de matige wedstrijd is het sfeervol in Iguana. Totdat aan het begin van de verlenging Ronald naar me roept: 'Bom bij Ethiopian Village: 20 doden!' Slechte grap. 'Nee, het is serieus!' Tot mijn verbazing hoort niemand anders deze aan mij gerichte boodschap. Buiten vind ik een Nederlandse dame die druk aan het bellen en sms'en is. De Amerikaanse ambassade zou haar burgers hebben opgeroepen om alle openbare gelegenheden te verlaten.

Ik denk nog steeds aan een erg slechte grap, maar weiger mijn vrouw en moeder van onze zes maanden oude dochter in het café te laten zitten. Wie weet zijn wij het volgende doelwit. Ik haal haar en de vrienden waarmee we op stap waren, op.

Ik vraag me af hoe slim het is om in een stampvol café paniekerig te gaan doen over bomaanslagen elders. De eigenaar is het met me eens: er wordt nog even niet ontruimd. Amerikanen die een waarschuwings-sms ontvingen, verlaten de kroeg. 'Tweede bom ontploft', krijg ik door van Ronald.

Evacuatie
In de auto op weg naar de plek des onheils, restaurant Ethiopian Village, krijgen we de bevestiging dat er werkelijk twee aanslagen zijn gepleegd. We bellen de baas van het Oranjecafé die direct besluit alle fans het café uit te dirigeren, vlak na de Spaanse voltreffer.

Onderweg stromen honderden fans de kroegen uit, alsof er niets aan de hand is. Ik weet op dat moment de uitslag nog niet. Ik kijk opzij en op een tv in een winkeltje een shot van een treurende oranjespeler, vermoedelijk Van Persie. Nabij het getroffen restaurant is het ineens bizar stil en donker. Niemand mag Ethiopean Village in. Een politieagent vertelt dat hier 13 doden zijn gevallen en 'minimaal 10' op de rugbyclub.

Tuinstoelen
Met een collega scheuren we naar de rugbyclub. We mogen niet naar binnen. Als ik de volgende ochtend de krantenfoto's zie, ben ik er blij om. Mensen zitten op plastic tuinstoelen en zijn letterlijk kapotgeblazen door de bom. Vanuit hun stoelen staren tientallen doden je aan. Op een van de foto's is te zien hoe iemand geld steelt uit de zakken van de doden.

De volgende stop is Mulago, Uganda's staatsziekenhuis. Er heerst chaos, de hele nacht komen er gewonden binnen. Sommige journalisten stormen de operatiekamer binnen om foto's te maken. Er staat een Nederlander in een oranje shirt, die zich als vrijwilliger heeft aangemeld om gewonden te helpen.

We mogen kijken in de ziekenvleugel en slalommen tussen overwerkte doktoren en op de grond liggende gewonden door. Wie niet oppast, kan uitglijden over het bloed.

Keiharde klap
Een slachtoffer met een geel shirt vol bloed van zijn vriendin, doet zijn verhaal. Over hoe duizenden mensen enthousiast keken naar Nederland-Spanje. De Nederlandse ambassade had vlak daarvoor nog gratis t-shirts bij de ingang uitgedeeld. Hoe hij op de grond viel, na een keiharde klap. daarop volgde nog een tweede explosie. Hij vond zijn vriendin, levensgevaarlijk gewond, tilde haar naar buiten. Een voorbijganger bood zijn auto aan als ambulance.

Tegen vier uur 's nachts verlaat ik deze wanhopige plek, hevig aangedaan. Anderhalf uur later is het dodental opgelopen tot 64. De verdenking gaat uit naar de radicaal-islamitische al-Shabab uit buurland Somalië, die al lange tijd dreigt met aanslagen in Uganda. Het verdriet van Nederland over het verlies van de finale valt in het niet bij het verdriet van Uganda.