En wéér zijn ze eruit gekomen. Het rapport van de commissie Davids, over de politieke steun aan Irak in 2003, lag de coalitie zwaar op de maag. Maar na weken van overleg is de coalitie er opnieuw in geslaagd de rijen te sluiten. Steun van een Kamermeerderheid ligt in het verschiet. Is er nog iets waar dit kabinet over kan struikelen?
 
De verhoging van de AOW-leeftijd van 65 naar 67 jaar. De aanschaf van het gevechtsvliegtuig Joint Strike Fighter. En nu dus het kritische rapport over de steun van Nederland aan de oorlog in Irak. Inmiddels heeft het kabinet al een reeks van bananenschillen weten te omzeilen. Hoe hoog de discussie in de coalitie ook oplaait, de bewindspersonen komen er altijd weer uit.
 
De conclusies in het rapport van de commissie Davids liegen er niet om. De  oorlog in Irak is in strijd met het volkenrecht. Het kabinet had volgens de internationale, juridische regels nooit politieke steun mogen verlenen. Premier Balkenende miste de regie. En: de Tweede Kamer was onvolledig geïnformeerd. Een politieke doodzonde. Maar waar in het verleden een minister nog wel eens het veld moest ruimen, blijft nu iedereen zitten waar hij zit.
 
Dagenlang is er gewerkt aan een tekst waar iedere coalitiepartij mee uit de voeten kon. Er moest een brug worden gesmeed tussen de PvdA en het CDA. De sociaal-democraten zijn kritisch over de steun aan de oorlog in Irak, de christen-democraten steunden de inval. Met hier en daar een beetje toegeven is het kabinet erin geslaagd de rijen gesloten te houden.
 
Zo erkent de regering dat de Kamer onvolledig is geïnformeerd tijdens het hele proces. Maar premier  Balkenende wordt zorgvuldig uit de wind gehouden. De conclusie dat de premier in 2003 geen regie had gevoerd, komt in de brief aan de Tweede Kamer niet terug. Een vroegtijdig vertrek van Balkenende betekent immers het einde van dit kabinet. 

En de coalitiepartijen zijn niet van plan om het kabinet te laten vallen. De partijen staan er in de peilingen slecht voor. Met de hete adem van de PVV van Geert Wilders in de nek, heeft niemand behoefte aan nieuwe verkiezingen. De PvdA zal daar flink gehavend uitkomen. En voor de christen-democraten is regeringsdeelname met Wilders geen vrolijk vooruitzicht. Dan liever blijven zitten en wachten op betere tijden in de peilingen.
 
Er komen nog een aantal lastige dossiers aan. Zo moet er snel een beslissing komen over de Nederlandse bijdrage aan Afghanistan. Het kabinet heeft nog maar eens een grondig onderzoek aangekondigd naar deze kwestie. De PvdA en het CDA staan nog lijnrecht tegenover elkaar. Met zo'n onderzoek wint het kabinet tijd. En wie weet wat er voor toverformule er nu uit de hoge hoed komt.

En dan zijn er nog de bezuinigingen. Door de economische crisis is de staatsschuld flink opgelopen. Op dit moment zoeken ambtenaren naar een antwoord op de vraag hoe er 35 miljard euro per jaar kan worden bezuinigd. Waar er gesneden wordt, is nog niet bekend. Ongetwijfeld zal dat in de coalitie tot grote spanningen leiden.
 
Maar de kans bestaat dat ook die bananenschillen keurig worden omzeild. In de tussentijd hoopt de coalitie over enige tijd de vruchten te kunnen plukken van economisch betere tijden. In de hoop dat de peilingen dan ook wat positiever uitvallen. Zo lang dat niet gebeurt, zou dit kabinet weleens elke storm kunnen overleven. Al weet je het in de politiek natuurlijk nooit.