Half februari gaan in Vancouver de 21e Winterspelen van start. Tot aan het begin van de Spelen in 2010 kijken we terug of de laatste tien edities. Vandaag 2002, de Winterspelen in Salt Lake City.

Na de succesvolle spelen van vier jaar eerder vertrok de Nederlandse ploeg vol vertrouwen naar de Verenigde Staten. In de hoofdstad van Utah werden acht medailles gewonnen, waarmee de verwachtingen niet helemaal werden gehaald. Ook dit keer waren het alleen maar ereplaatsen bij het langebaanschaatsen, terwijl er ook wel wat werd verwacht van Cees Juffermans, de shorttracker die in Salt Lake City zijn Olympische debuut maakte.

Inmiddels heeft Juffermans de shorttrack ingeruild voor het marathonschaatsen, maar nog altijd kruipt het bloed waar het niet gaan kan. Toen de Alphenaar in de zomer van 2008 met de ploeg meetrainde werd hem gevraagd of hij zich beschikbaar wilde stellen voor de aflossingsploeg in Vancouver. Korte tijd werd hij gegrepen door de twijfel maar uiteindelijk besloot hij toch om het niet te doen.

"Topsport moet je zo graag willen dat je er eigenlijk niet bij nadenkt wat je allemaal opzij moet zetten. Ik merkte dat ik daar heel erg mee bezig was. Als je echt iets wilt dan zeg je ik doe dat en dan gooi je de rest opzij. Ik merkte dat ik dat gevoel niet had dus is het beter dat ik het niet heb gedaan", aldus de shorttracker.

Geplaatst
Als één van de eersten had hij zich geplaatst voor de Spelen van 2002. De schaatsers moesten hun kwalificatie nog afdwingen waardoor een tijd lang alle media-aandacht zich richtte op de pas 19-jarige Juffermans. Een bijzondere ervaring die niet altijd even makelijk was. "Je traint twee keer per dag en ineens heb je daar tussendoor verplichtingen met pers of wat dan ook. Ik had me daar meer tegen moeten weren." Het betekende dat Juffermans een hectische aanloop kende waardoor hij eigenlijk niet helemaal fit was toen de Spelen van start gingen.

Op Amerikaanse wijze, indrukwekkend met veel show, werden de Spelen geopend. Juffermans keek zijn ogen uit en genooy onder meer van zijn korte gesprekje met president george Bush. Doordat hij bij de Europese kampioenschappen als tweede was geeindigd waren de verwachtingen hoog gespannen, niet alleen bij de buitenwacht maar ook bij de sporter zelf.

Lat te hoog
Volgens Juffermans had hij de lat te hoog gelegd waardoor hij de verwachtingen niet kon waarmaken. Op de 1500 meter presteerde hij het best met een achtste plaats in de eindrangschikking. Op de 500 meter en de 1000 meter kwam hij niet verder dan de voorrondes al vindt hij nog steeds dat er meer in had gezeten. De 500 was nooit 'zijn' afstand en op de kilometer had hij te maken met een te zware loting.

Vier jaar later mocht Juffermans revanche nemen in Turijn. Dat ging niet gepaard met successen, maar wel het gevoel dat hij beter voorbereid was. De komende Winterspelen zal hij met meer dan gemiddelde interesse gaan volgen. In de vrouwen aflossingsploeg voor Vancouver is een plaatsje ingeruimd voor vriendin Liesbeth Mau Asam. Na haar debuut in Turijn is zij toe aan haar tweede Spelen.

Juffermans weet inmiddels hoe leuk het is om aan zo'n enorm evenement mee te doen al plaatst hij nog wel een kleine kanttekening. "Ik moet zeggen dat de weg ernaar toe, dus niet alleen het Olympisch jaar maar ook de jaren ervoor, dat dat misschien nog mooier is dan de Olympisch Spelen zelf."