Charley Dietvorst is al aardig ingeburgerd. Als ik om half 4 binnenkom, staat de directeur van Interporto Regionale Puglia aan de bar een kop espresso te drinken. Welverdiend na een lange lunch. En niks geen broodjes met kaas, maar timbali van 'pasta lunga e pomodoro'.

De Rotterdammer Dietvorst is met zijn Indische uiterlijk en kale kop een bijzondere verschijning in Zuidoost-Italië, maar hij heeft zijn draai na ruim 2 jaar wel gevonden. Alleen dat Italiaans... 'In het voorjaar ga ik naar de nonnen in Vught, want ik krijg het maar niet onder de knie.'
  
Distributiebedrijf
Sinds 2008 is Dietvorst directeur van de Interporto Regionale Puglia. Maar hoewel 'porto' in het Italiaans haven betekent, ligt de Interporto niet aan het water. 'We zijn meer een distributiebedrijf. De magazijnen die je hier ziet hebben ook deuren aan de andere kant.'
  
De goederen komen per trein of per vrachtwagen aan vanaf schepen in de havens van Bari en van Taranto, zo'n 80 kilometer verderop. 'Die worden dan aan deze kant weer verder gedistribueerd.' Italië telt 27 Interporto. Die van Dietvorst is met zijn 50 hectare een van de grootste.
 
De Interporto Regionale Puglia is privébezit, in tegenstelling tot de meeste andere. 'Maar dat betekent niet dat je van politieke inmenging en bureaucratische stroperigheid af bent. Dat is, denk ik, wel het grootste verschil met werken in Nederland.'
  
Uitbreidingsplannen
Achter de 90.000 vierkante meter magazijnen ligt een fors spoorwegemplacement: 4 sporen van elk 550 meter lang, waarop elke week 25 goederentreinen binnenkomen. Dat moeten er 50 worden. Het emplacement dat bij de buren ligt wordt daarvoor bij de Interporto getrokken.
  
'De EU heeft 40 miljoen euro uitgetrokken om deze spoorterminal uit te breiden. Wij gaan magazijnen bouwen met spooraansluiting, de rails liggen er al.' De Interporto Regionale Puglia verwerkt vooral goederen uit Azië en de VS en is voor de distributie gericht op het oostelijke Middellandse Zeegebied.
  
'Ze noemen dit Corridor 8. Gefinancierd met geld uit Brussel, moet dit een verbinding worden tussen de hak van Italië en de landen tegenover ons. Dus: Albanië, Turkije, Griekenland. Daar wordt gretig gebruik van gemaakt. Procter & Gamble in België stuurt 3 treinen met containers per week naar Griekenland, via Bari.'
  
Rotterdammer
Charley Dietvorst is een bekende naam in de Nederlandse logistieke wereld, want hij was jarenlang directeur bij VAT Logistics in Rotterdam. De grote vraag is natuurlijk waarom een Nederlander een Interporto in Zuidoost-Italië moet runnen. Kunnen die Italianen dat niet gewoon zelf?
   
'Er is geen logistieke opleiding in de regio. Weinig mensen weten hoe ze om moeten gaan met logistieke processen. Daarbij komt dat men niet goed beslissingen kan nemen, men vergadert graag. In Rotterdam is het van dik hout zaagt men planken, geen bla bla. Egenlijk zitten ze hier dus op mensen zoals ik te wachten.
  
Dat bleek toen Dietvorst 3 jaar geleden in Bari een lezing hield. Prompt werd hem gevraagd om de zaken waarover hij zo mooi kon vertellen in de praktijk te komen brengen. Gezien de reputatie van Zuid-Italie als paradijselijk oord met een fantastische keuken, liet Dietvorst zich dat geen twee keer zeggen.
  
Maffiapraktijken
Maar als 'direttore' kwam hij erachter dat ook een andere reputatie van het gebied op waarheid berust: namelijk die van de Zuid-Italiaanse maffiapraktijken. 'Ik was niet tevreden over het schoonmaakbedrijf. Na een paar waarschuwingen gooide ik ze eruit, op z'n Hollands zeg maar...'
  
Vervolgens liepen alle pogingen om een ander bedrijf te vinden op niets uit. 'Er kwam niemand op de aanbieding af. Niemand! Uiteindelijk moest ik dus het eerste bedrijf weer terugvragen. En dat deed dus prompt 10 procent bovenop de prijs. Tja, ook dat is Zuid-Italië.'