Van Bungeejumpen tot paragliden en canyoning. Het Zwitserse Interlaken biedt alles voor een stevige stoot adrenaline. De stad noemt zichzelf de Europese hoofdstad van het avontuurlijke toerisme en trekt tienduizenden toeristen per jaar. Het is de enige backpackers-bestemming in de Alpenrepubliek.

Zwitserland is niet een land dat hoog op het lijstje staat van de Europese backpackers die elke zomer per trein of liftend door Europa trekken. Het land geldt als te duur en ook een beetje als saai. Zwitserland is zomers het land van wandelen in de bergen en dat doe je hooguit als kind samen met je ouders. Tieners gaan liever naar de grote steden in het noorden en de stranden in het zuiden van Europa.

Avontuur
De uitzondering is Interlaken. Een stadje aan de rand van het hooggebergte, op een uurtje van Bern, dat zich heeft ontwikkeld tot een echte backpackershotspot. Een paar honderdduizend jongeren van over de hele wereld weten elke zomer het stadje te vinden. Dat is mede te danken aan de goede treinverbindingen met Duitsland en Italië.

‘For me this is a big deal’, zegt een 18-jarige Amerikaan uit Richmond. De jongen staat nerveus heen en weer te dansen, wachtend tot hij aan de beurt is om te bungeejumpen uit een kabelbaan, 134 meter boven een bergmeer. Hij en zijn drie vrienden hebben net eindexamen gedaan en trekken per trein door Europa. Ze waren al in Amsterdam en reizen over een paar dagen door naar Venetië. Twee jaar hebben ze gespaard voor deze reis, deze sprong kost ze zo'n 100 euro per persoon.

Jonge toeristen
Ze komen voor het avontuurlijke toerisme: Bungeejumpen, raften, ski-diven, paragliden. Bart Stapel (51), een Nederlandse Horecaondernemer runt in Interlaken het hostel ‘TheHappy Inn Lodge’ en twee kroegen . Zijn hostel met 70 bedden leeft van de jongeren. De jongeren komen vaak van overzee, ze vliegen naar Londen of Parijs en trekken vandaar Europa door. Tussen alle grote steden is Interlaken de enige bestemming in de natuur. Stapel: ‘En van die natuur genieten ze dan door, bijvoorbeeld, van een ravijn af te springen of aan een elastiek over een wilde gletsjerrivier te slingeren.’

Veiligheid
Geen avontuur zonder risico. En inderdaad gebeuren er af en toe ongelukken in Interlaken. In 1999 verdronken 21 toeristen tijdens een tak van sport die canyoning heet. Daarbij trek je door kleine riviertjes en glijd je van watervallen af tot je beneden in het dal bent. Elf jaar geleden ging het vreselijk mis toen het weer plotseling omsloeg, het ging regenen en het peil in de rivier plotsklaps steeg. De ramp was wereldnieuws en maakte diepe indruk in Interlaken.

Toezichthouders
Sindsdien is er veel veranderd in de branche, zegt John Fourer (38) van Outdoor Interlaken, één van de bedrijven die de trips aanbiedt. Er zijn nu twee onafhankelijke toezichthouders. Eentje die de kwaliteit van de bedrijven controleert en eentje die toezicht houdt op de diploma's van de gidsen. En ook de toeristen worden gescand. ‘Elke gids kan om wat voor reden dan ook besluiten een bepaalde toerist niet mee te nemen.’ Ondanks de voorzorgsmaatregelen kunnen niet alle gevaren worden uitgesloten. Fourer erkent dit: ‘Als je in de natuur werkt, blijft er altijd een bepaald risico.’