Ben net terug uit Bulacan, woon er zelf ook.
Lijk mij dat de regering ook wel een steentje mag bijdragen aan het leed van de vele arme mensen.
Mensonterend is het leef en woongenot van miljoenen mensen, dat was 30 jaar geleden zo en nu nog.
Toch is het het mooiste land van de wereld.

Ik denk dat ik je een keer op een vergadering gezien heb Payatas - en ook nog even gesproken heb.
Mijn ervaring met dit land begon in 1988 en ik leer nog steeds. Ik vind het wel pijnlijk om je conclusies te lezen na een paar maanden 'Filipijnen ervaringen'.
Kom nog es terug - voor een wat langere tijd. Stel je open voor de mensen; natuurlijk is er frustratie in een andere cultuur (dan kom je jezelf tegen), maar dat zou ik in Nederland ook ervaren - op ander vlak dan hier wellicht.

De negatieve reacties van anderen hierboven laten zien hoe onze landgenoten moeite hebben met wat ze zien en meemaken in een land met, eh, corruptie en geestelijke schijn. 100% Nederlander blijven op de Filipijnen is nu eenmaal moeilijk tenzij je je alleen begeeft in de expat cirkels.

Ik geniet van de positieve en mooie kanten van dit land - inclusief heel veel mooie mensen waar ik dagelijks mee werk. Mensen die niet constant roddelen en koffie drinken maar daadwerkelijk kinderen helpen...

Ik denk dat het veel uitmaakt waar je woon.Ik woon nu hier 10 jaarmet vrouw en kind(pensioen) Er hebben al heel wat mensen uit het dorp niet ver van mijn woning in mijn tuin gewerkt,onderhoud huis enz .Allemaal goede mensen die graag wat geld willen verdienen door het werk wat ik dan aangeef en altijd fantastisch gedaan wordt.We gaan overal heen en nooit last van nog het een nog het ander.Natuurlijk gebeurt hier ook het een en andermaar waar niet. Ik neem aan dat we het erg getroffen hebben.

Tja, het is allemaal een kwestie van de heeeeeeeeel lange adem en geen veranderingen willen bewerkstelligen waar men in je omgeving nog niet klaar voor is. Kleine succesjes geven moed, maar soms verdrink je bijna in het gevoel dat het allemaal zo anders kan en de vraag waarom men dat nou niet simpel weg doet. Maar iets begrijpen en iets in praktijk brengen zijn twee verschillende dingen. Denk aan de jarenlange sensibilisering met betrekking tot gevarieerd eten in Nederland. Het Op de radio sprak dagelijk 'de groenteman' en onze moeders (misschien wel jouw grootmoeders, ik weet niet hoe oud je bent :p) luisterden daarnaar, leuke muziek en ondertussen iedere dag tips om gevarieerd en gezond te eten. En kijk hoe de jeugd in NL dat ondertussen allemaal heel goed weet, maar vaak niet in de praktijk brengt. Het is niet eenvoudig; Ik weet waar ik over praat, want ik werk en woon in een landelijke regio in Benin, waar het net zo moeilijk werken is. En wat betreft dat roddelen: geen TV, dus dan creeer je je eigen soap. Sterkte en niet je vertrouwen verliezen. Kijk wie wat nodig heeft en daar ook naar vraagt! Dus zelf klaar is voor de verandering. En dan is de praktijk nog moeilijk. Groetjes uit Benin!

Net latijns Amerika. In centraal Amerika rijdt alles en iedereen met "jezusstickers" op de auto De bussen die rijden als criminelen en waar rem noch motor noch band van deugt idem. In de bus ben je ook je leven niet zeker want gem. per dag worden er 14 dood geschoten en zeker beroofd. Maar alles is god. Niet geloven kennen ze gewoon niet. Ik woonde ook in Manilla in 1980. Een onecht land dat zo corrupt is als wat. Vals katholiek.

Ik woon nu 4 jaar hier in de Filipijnen,het land van mijn 2e vrouw,op zich woon ik rustig in een betrekkelijk klein dorp en een grote stad met grote winkelcentrums op ca 20 min.rijden met de auto,ik ben het met Ania eens dat er hier veel misverstnaden zijn en bijna iedereen kathliek is,althans igedoopt en dus in naam,inderdaad zittten de kerken elke zondag 3 of 4 keer vol,ik ga zelf ook elke zonda naar de kerk,ben ook RK,maar ook ik kom hier dingen tegen die mij tegn de borst stuiten,B.V.als je ouder bent dan 65 jaar kan je hier geen ziektekosten verzekering meer afsluiten,en ziekenhuizen zijn wel goed ingericht met goede doktoren maar voor ze je helpen wordt er eerst veel gepraat in Tagalog waar ik dus weinig van versta en begrijp daarna moet je veel ingewikkelde formulieren invullen met allelei onzin vragen die echt niets met je ziekte te maken hebben,als dat dan soms pas na enkele dagen rond is vragen ze je o vooraf te betalen en die prijzen zijn meestal erg hoog,ze gaan er vanuit dat je als buitenlander schatrijk bent,dus voor ze je helpen kan al op steven na dood zijn en als je geluk hebt dat wordt je snel geholpen maar meestal is dat dus niet zo,ook hier in mijn woonomgeving zie ik veel misstanden en veel armoe,en ook deze mensen ??? denken dat je rijk bent,ik leef hier goed van mijn AOW,maar als de Nederlandse regeing al de plannen rond de kortingen op de AOW doozet dan lever ik elke maand ca 200 euro in en dat terwijl ook hier alles duurder wordt en de koers van de euro tov de peso flink gedaad is,eens kreeg ik 65 of 66 peso voor 1 euro en dat is heden nog maar 57 of 58,dus ook hie lever ik in,dud denk ik regelmatig over terugkeer naar Nederland,maar uit diverse mededelingen heb ik begrepen dat Nederland uit heel simpel is maar Nederland weer in veel gecompliceerder ligt,ik ben het dus daarom volkomen eens met Anika over de misstanden hier in dit land en de grote problemen die je ondervind bij de autoriteiten en de corruptie is hier in dit grote land met ruim 92 minjoen inwoners enorm groot je ziet dat elke avond weer op het nieuws,maar wat wil je als het land 6 jaar is geregeerd door een vrouw die zelf rijk is geworden door corruptie,zo,ik zal maar stoppen want anders wordt mijn verhaal te lang,toch wens ik Anika nog enig succes toe totdat ze weer terug gaat naar Nderland,groeten;
AJP.Gokke

eh...beetje kort door de bocht als je je mening over alle hulporganisaties baseert op 1 eigen ervaring. Ik werk met hulporganisaties hier in Azie waar er werkelijk wat van de grond komt. Ik zie het met eigen ogen gebeuren. Deze organisaties zouden in hun handen klappen van blijdschap als jij je diensten daar vrijwillig aanbied. Een goeie psycholoog kan zoveel bereiken met mensen. Succes in ieder geval!

Ik heb ooit een een blog geschreven over mijn gewordtel met de Fillipijnse psyche:

http://www.vkblog.nl/bericht/340412/VIERHONDERD_JAAR_IN_EEN_KLOOSTER%2C_...

De drie onderstaande reacties kan ik letter voor letter onderschrijven. Ik werk in Thailand op een middelbare school met veel Fillippino's.
Wat me opgevallen is, is dat ze nogal worstelen met het gebrek aan identiteit, zeker vergeleken met de Thai.
Filipino's weten niet zo goed waar ze nu trots op moeten zijn, als Filipino(a) zijnde.
Mijn collega's zingen wel elke zondag de voering uit keel in de paar Katholieke kerken die Bangkok "rijk" is.

Mooie reportage!

Wat kan je verwachten van het Vaticaan???? Niets!!!!! Het verwondert me ook niet. Het is een organisatie die de mansen het geld uit de zakken trekt en geleid wordt door een man die in de oorlog voor de Nazis luchtafweer kanonen bediend heeft om de geallieerde vliegtuigen neer te schieten. Toen hij zijn geboorteplaats in MARKT AM INN bezocht heeft hij ook alle plaatsen bezocht die voor hem belangrijk waren, behalve de positie waar zijn luchtafweerkannon in de oorlog stond.

Hi Anika,
Dus de RNW heeft jou ook gevonden. Net als ik een paar maanden geleden met Dengue in het ziekenhuis belandde, maar dat was mijn verhaal.
Goed dat je weer opgeknapt bent en weer vol energie die laatste weken vol gaat maken.
Wat je schrijft over de Filippijnen is allemaal waar, het kan zelfs nog erger. Ik woon hier nu ruim twee jaar en zie dat soort dingen dagelijks om me heen. Afspraken worden niet of veeeeel te laat nagekomen.

En wat die reactie uit Griekenland betreft: ook helemaal waar. De kerk is hier veel te machtig. Scheiding van kerk en staat??? Laat me niet lachen. De Filippijnen hebben zelfs geen echtscheidingswet.

Groeten uit Antipolo City
Jan

Nadat al die zieltjes bekeerd zijn en de grond door de versheidene Pausen
gekust is, keert de Katholieke kerk de rug en zegt nog steeds tegen deze
arme mensen dat ze geen voorbehoedsmiddelen mogen gebruiken. Ze mogen wel
meer Roomse kinderen op de aarde zetten, zonder enige hulp van deze kerk.
Ik word hier echt spuugmisselijk van! Het Vaticaan leeft nog steeds in de
verleden tijd. Om nog niet te spreken van die geestlijke leiders die
paedofielen zijn en alles jaren in de doofpot is gestopt. Shame on the
Vatican!!!