Eén op de drie Nederlanders droomt ervan te emigreren. Men is op zoek naar meer rust, ruimte, natuur en veiligheid, zo concluderen verschillende onderzoekbureaus. Maar daarvoor hoef je helemaal niet naar het buitenland, roepen de burgermeesters van Sluis, Hulst en Terneuzen. Kom naar Zeeuws-Vlaanderen!

Meest gewenste emigratielanden volgens Emigratiebeurs-bezoekers
1. Europese Unie, vooral
- Frankrijk
- Zweden
- Spanje
2. Australië
3. Canada
4. Nieuw Zeeland
5. Zuid-Afrika
6. Antillen en Aruba

Om hun deelprovincie onder de aandacht te brengen, presenteert Zeeuws-Vlaanderen zich als emigratieland op de Emigratiebeurs van 8 en 9 maart in Nieuwegein. Het is voor het eerst dat er op de jaarlijkse beurs een stand is voor een Nederlandse regio. De Zeeuws-Vlaamse informatie-paviljoenen zijn te vinden tussen die van 25 andere landen, waaronder populaire emigratielanden als Frankrijk, Australië en Canada.

Vergrijzing
De Zeeuwse regio heeft te kampen met leegloop. "Het is niet dramatisch," zegt Jaap Sala, burgermeester van Sluis, "maar als we geen stappen ondernemen om mensen te trekken, kunnen we in de toekomst problemen krijgen met bijvoorbeeld vergrijzing." Ze hebben onderzoek gedaan naar de kwaliteiten van hun regio. De uitkomst: rust, mooi natuurgebied, goedkope woonruimte, en weinig criminaliteit. Juist dat wat de Nederlandse emigrant zoekt.

Frans van Houten, organisator van de Emigratiebeurs, was verrast toen hij het verzoek kreeg vanuit Zeeuws-Vlaanderen. "Maar ik vond het ook heel interessant. Geografisch gezien zou je de regio als ‘buitenland' kunnen beschouwen. Je moet water oversteken of door België rijden om er te komen." Van Houten denkt dat er wel degelijk interesse is voor emigratie in het binnenland. "Elke keer als de media berichten dat Zeeuws-Vlaanderen een stand heeft op onze beurs, zien we een piek in het aantal bezoekers op onze website. Ik verwacht dat de stand belangstelling zal trekken."

Ongewenst
Maar wat vinden de Zeeuws-Vlamingen er zelf van dat hun gebied nu als emigratieland wordt gepromoot? Zitten ze wel te wachten op een toestroom uit andere delen van Nederland? "Er zijn inderdaad burgers die zich zorgen maken dat er hierdoor ongewenste, luidruchtige, arrogante Randstedelingen naar de regio komen", zegt Burgemeester Sala. "Maar daar maak ik me helemaal geen zorgen over. Ik denk dat dit soort mensen niet zullen aarden bij ons en na drie maanden weer weg zijn." Sala ziet in dat Zeeuws-Vlaanderen niet iedereen iets te bieden heeft. "Je moet ten eerste een auto hebben, want er is geen strak openbaar-vervoer-netwerk. Maar de regio heeft vooral veel te bieden voor natuurliefhebbers en rustige types."

Schonere longen
Meer dan een jaar geleden waagde Glenn Priester, samen met zijn vrouw Inge, de stap, en verhuisden ze van Den Haag naar het dorpje Hoofdplaat. Glenn heeft zeker geen spijt: "We vonden het te druk worden en voelden ons niet overal veilig in Den Haag." Ze zijn zich eerst via internet gaan oriënteren op de grensgebieden in Duitsland en België, maar kwamen uiteindelijk in het Zeeuwse dorpje terecht. "Het grootste voordeel van Zeeuws-Vlaanderen is dat je met dezelfde regelgeving te maken hebt. We hebben ons niet hoeven verdiepen in een buitenlandse belasting- of verzekeringsstelsel."

Glenn heeft wel het gevoel alsof hij naar een ander land is verhuisd. "De mentaliteit van mensen hier lijkt veel meer Vlaams dan Nederlands. Ze zijn wat losser. Ik heb ook het gevoel alsof ik constant op vakantie ben - het strand ligt zowat om de hoek - daarvoor hoefde ik niet helemaal naar Zuid-Frankrijk te verhuizen. En nog belangrijker, ik ben een tijdje ziek geweest en volgens de artsen zijn mijn longen nu schoner. Een mooi bijverschijnsel van de verhuizing."

De Hagenaar noemt een nadeel: het gebrek aan diversiteit van mensen. "Er zijn Nederlanders en de Belgische en Duitse toeristen, maar daar houdt het wel mee op. Ik mis toch de exotische stands op de markt en restaurants. Maar verder is er aan cultuur geen gebrek: Brugge en Gent liggen in de buurt."

Re-migratie
Ook nieuw op de emigratiebeurs van 2008 is volgens organisator Frans van Houten de invalshoek van het Antilliaanse en Arubaanse paviljoen. "Zij richten zich op re-migratie. Ze willen hun jongeren, die vaak naar Nederland zijn gekomen om te studeren, overhalen om terug te komen naar de eilanden."