Delen van kennis, duurzame hulp

De Nederlandse regering realiseerde zich na de Tweede Wereldoorlog al snel dat hulp aan ontwikkelingslanden duurzaam moest zijn.  

In de jaren vijftig en zestig ontstonden in Nederland tal van opleidingsinstituten die mensen uit ontwikkelingslanden de kans gaven om op een hoog niveau kennis op te doen. Kennis die vaak typisch Nederlands is.  

In deze serie aandacht voor ontwikkelingssamenwerking met opleidingsinstituten in Nederland.

Kijk voor informatie over beurzen voor een opleiding aan een van de instituten op www.nuffic.nl.

Door de toenemende verstedelijking woont 80 procent van de wereldbevolking in 2050 in gebieden die kunnen overstromen. Op het UNESCO-IHE Institute for Water Education in Delft worden sinds 1957 mensen uit ontwikkelingslanden opgeleid op het gebied van waterbeheer. De Nederlandse kennis is leidend in de wereld, al zal dit niet lang meer duren.

“Er was een grote overstroming in Bangladesh”, vertelt Bart Schultz over het ontstaan van het UNESCO-IHE instituut. Bart Schultz is hoofd van de afdeling land en waterbeheer. “De ambassadeur van Bangladesh vroeg in 1955 aan de Nederlandse regering om mensen op te leiden om overstromingen te voorkomen. Zo is het begonnen.”

Nederland waterland
“Nederland heeft natuurlijk de reputatie dat we goed met water kunnen omgaan. Vooral op het gebied van waterafvoer en hoogwaterbescherming”. Schultz legt uit dat de watersnoodramp in 1953 en de bouw van de Deltawerken resulteerden in een enorme bekendheid van Nederland op het gebied van hoogwaterbescherming. “Vandaar het verzoek van Bangladesh.”

“Eigenlijk zijn er een aantal momenten bepalend geweest voor de reputatie van Nederland”, licht de hoogleraar toe. De Beemsterpolder in 1612, de Haarlemmermeer, de IJsselmeerpolders met de afsluitdijk en de Deltawerken. “De Oosterscheldekering was de eerste open dam ter wereld.”

UNESCO
Deze reputatie heeft er voor gezorgd dat bijna 14.000 studenten inmiddels een opleiding hebben gevolgd aan het UNESCO-IHE instituut. In 2003 kwam het instituut onder de vlag van UNESCO. Dit betekent dat het IHE hét instituut is geworden voor opleidingen op het gebied van waterbeheer van UNESCO. “Het heeft voornamelijk ons imago veranderd. We worden nu gezien als een neutraal instituut.”

UNESCO-IHE biedt tal van opleidingen voor mensen uit ontwikkelingslanden voornamelijk op Master en PhD niveau. “Onze studenten hebben vaak al een Bachelor opleiding gedaan en een aantal jaren gewerkt.” UNESCO-IHE leidt studenten op in Delft en werkt samen met instituten en universiteiten overal ter wereld om ervoor te zorgen dat mensen beschermd zijn en hun waterhuishouding op orde hebben.

Voedsel
Een van de landen waar UNESCO-IHE intensief bij betrokken is, is Indonesië. Door samen te werken met universiteiten en boeren verbouwen sommige boeren nu tussen de 6 en 8 rijst ton per jaar in plaats van maximaal een ton. “De bedoeling is dat we zulke kennis en ervaring verspreiden naar alle laaglandgebieden in Indonesië.”

UNESCO-IHE is intensief betrokken bij dit proces. “Ongeveer de hele top van het Ministerie van Publieke Werken heeft hier in de klas gezeten. Ze moeten uiteindelijk op eigen benen gaan staan, maar dat duurt natuurlijk wel even.” Een van de doelen van het instituut is om landen zelf de capaciteit te geven om mensen op te leiden.

Over het algemeen is de waterhuishouding in Aziatische landen redelijk georganiseerd terwijl dit in de meeste landen van Afrika achterblijft. “In Azië hebben zelfs de minst ontwikkelde landen de boel aardig op orde. Hier valt van alles te verbeteren, maar ze zorgen allemaal voor hun eigen voedsel en daar gaat het natuurlijk om. We willen natuurlijk niet alleen sloten graven, maar dat er voedsel wordt verbouwd.”

Hoogwaterbescherming
Op het gebied van hoogwaterbescherming moet er ook nog heel wat gebeuren in de wereld volgens Schultz. “Neem bijvoorbeeld China. Daar werd tot voor kort uitgegaan van een veiligheidsniveau van 1 op 20. Dit betekent dat het land eens in de twintig jaar kan overstromen”, Schultz benadrukt dat in Nederland voor bijvoorbeeld zeekeringen een norm van 1 op 10.000 wordt gehanteerd.

“Het probleem is dat China enorm aan het verstedelijken is”. De hoogleraar legt uit dat China bij het opknappen van keringen voor stedelijke gebieden nu een niveau van 1 op 200 hanteert. “Dit betekent dat de Chinese steden binnenkort beter beschermd zijn dan New Orleans, want daar wordt 1 op 100 gehanteerd.”

Verstedelijking
De toenemende groei van steden vormt volgens Schultz de komende decennia een groot probleem. “Overal heb je klimaatconferenties over de stijging van de waterspiegel. Wat men niet realiseert is dat veel grote steden aan het water liggen en dat door de toenemende verstedelijking  80 procent van alle mensen in 2050 in gebieden wonen die kunnen overstromen. We gaan er niet van weg, maar we gaan er juist wonen.”

Nederlandse reputatie
Genoeg argumenten om de kennis die Nederland heeft te delen met anderen. Elk jaar komen honderden studenten naar Delft om een opleiding te volgen. Nederland loopt nog steeds voorop, maar niet lang meer. “De komende decennia zal je zien dat er veel meer uit Azië komt en veel minder van ons.” De Hoogleraar legt uit dat onze projecten veel kleinschaliger zijn. “In China bouwen ze kanalen van 1200 km lang.”

Luister naar een reportage uit het archief van de Wereldomroep over de voortgang van de Deltawerken.

Klik hier voor het YouTube kanaal van UNESCO-IHE.